Τις τελευταίες ημέρες, το κόστος δανεισμού των κυβερνήσεων σε όλο τον κόσμο έχει εκτοξευθεί στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων ετών, αντανακλώντας φόβους ότι οι πόλεμοι, η δημογραφική παρακμή σε πολλές χώρες και οι αστάθμητες συνέπειες των κατακλυσμιαίων τεχνολογικών αλλαγών ωθούν τα οικονομικά της Ουάσινγκτον σε οριακό σημείο.
Αυτό επηρεάζει και τις χρηματοπιστωτικές αγορές στην Ευρώπη, καθώς οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις ανταγωνίζονται την Ουάσινγκτον για το παγκόσμιο απόθεμα αποταμιεύσεων. Και αυτός ο ανταγωνισμός έχει γίνει πολύ πιο σκληρός φέτος, καθώς οι αμερικανικοί τεχνολογικοί γίγαντες δανείζονται εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια επιδιώκοντας πλούτο που σχετίζεται με την τεχνητή νοημοσύνη.
Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, το κόστος δανεισμού της Γερμανίας για το 10ετές ομόλογο, το οποίο δίνει τον τόνο για όλη την Ευρώπη, έφτασε στο υψηλότερο επίπεδο από το 2011, μετά τους φόβους για τις πληθωριστικές πιέσεις και το διευρυνόμενο έλλειμμα του προϋπολογισμού των ΗΠΑ που οδήγησαν την απόδοση του 30ετούς ομολόγου αναφοράς του αμερικανικού δημοσίου στο υψηλότερο επίπεδο των τελευταίων 19 ετών. Το πρόβλημα επιδεινώθηκε περαιτέρω από την είδηση ότι το χρέος της κυβέρνησης των ΗΠΑ έχει πλέον ξεπεράσει τα 40 τρισεκατομμύρια δολάρια.
Πιέσεις
Ως αποτέλεσμα, πολλές κυβερνήσεις της ΕΕ είναι πιθανό να αντιμετωπίσουν επιπλέον πιέσεις για αυξήσεις φόρων ή περικοπές δαπανών, ενώ παράλληλα σχεδιάζουν να ενισχύσουν τις δαπάνες για την άμυνα. Σε ισχυρές ευρωπαϊκές οικονομίες όπως η Γαλλία, η Ισπανία και η Ιταλία, θα μπορούσε να δυναμιτίσει το πολιτικό σκηνικό, καθώς τον επόμενο χρόνο οι τρεις αυτές χώρες προγραμματίζουν εθνικές εκλογές.
Η ηγέτιδα της γαλλικής ακροδεξιάς Μαρίν Λεπέν εκμεταλλεύεται ήδη την κατάσταση για να προωθήσει αυτό που πιθανότατα θα είναι ένα από τα βασικά μηνύματά της στις προεδρικές εκλογές την επόμενη άνοιξη, αποκαλώντας την άνοδο των αποδόσεων των ομολόγων μια «αδυσώπητη αποτίμηση για 10 χρόνια μακρονισμού».
«Ήρθε η ώρα να καθαρίσουμε τους στάβλους του Αυγεία!», δήλωσε μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
Ωστόσο, δεν έδωσε λεπτομέρειες για το πώς σκόπευε να το πράξει. Ο Μπρουνό Λεμέρ, ο οποίος διετέλεσε υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας για επτά χρόνια, απάντησε ότι το κόμμα της Λεπέν ανέκαθεν ματαίωνε τις προσπάθειες των κυβερνήσεων του προέδρου Μακρόν να επαναφέρουν υπό έλεγχο το έλλειμμα του προϋπολογισμού, όπως το 2025, όταν απέρριψε την προτεινόμενη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος.
Η αποτυχία της Γαλλίας να διορθώσει την πορεία της τα τελευταία χρόνια έχει σταθερά διαβρώσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών, οι οποίοι τώρα απαιτούν υψηλότερο κόστος για την αγορά γαλλικών ομολόγων.
Εκτόξευση του δημόσιου χρέους και στην Ευρώπη
Οι περισσότερες χώρες στην Ευρώπη έχουν συσσωρεύσει τεράστια χρέη τα τελευταία 20 χρόνια, με περιοδικές κρίσεις όπως η πανδημία ή η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 να εντείνουν μια σταθερή, μακροπρόθεσμη επιδείνωση των δημόσιων οικονομικών λόγω του αυξανόμενου κόστους των υποχρεώσεων για υγεία και συντάξεις.
Τα χρέη του δημόσιου τομέα σε ολόκληρη την ευρωζώνη αυξήθηκε από 66% του ΑΕΠ το 2007 σε λίγο κάτω από 88% πέρυσι. Και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναμένει ότι θα συνεχίσει να αυξάνεται βραχυπρόθεσμα, καθώς τα δημοσιονομικά ελλείμματα διευρύνονται ξανά υπό την πίεση του πολέμου στο Ιράν και την Ουκρανία.
Όσο η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) διατηρούσε τα επιτόκια κοντά στο μηδέν, όπως έκανε από το 2009 έως το 2022, το κόστος των τόκων για αυτό το χρέος ήταν διαχειρίσιμο.
Αλλά με τον πληθωρισμό να αναδύεται ξανά, η εξίσωση έχει αλλάξει. Η ΕΚΤ έχει ήδη αυξήσει τα επιτόκια μία φορά φέτος, καθώς ο πόλεμος των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν οδήγησε σε άνοδο τις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Αναλυτές αναμένουν άλλες δύο αυξήσεις της τάξης του 25% μέχρι το τέλος του έτους.
Κατά συνέπεια, ομόλογα που δεν κόστιζαν σχεδόν τίποτα για την έκδοσή τους πριν από 10 χρόνια, τώρα πρέπει να αναχρηματοδοτηθούν με επιτόκια πολύ πιο κοντά στα ιστορικά φυσιολογικά επίπεδα.
Η γαλλική εθνική στατιστική υπηρεσία INSEE εκτιμά ότι οι δαπάνες του Παρισιού για τόκους χρέους θα υπερτετραπλασιαστούν την τρέχουσα δεκαετία, από 30 δισεκατομμύρια ευρώ το 2020 σε 124 δισεκατομμύρια ευρώ το 2030. Αυτά είναι χρήματα που θα μπορούσαν, υπό διαφορετικές συνθήκες, να είχαν διατεθεί για τη χρηματοδότηση νέων νοσοκομείων ή ακόμη και τη μείωση των φόρων.
Η Γαλλία δεν είναι η μόνη που έχει να αντιμετωπίσει το υψηλότερο κόστος δανεισμού. Η Τζόρτζια Μελόνι της Ιταλίας και ο Πέδρο Σάντσεθ της Ισπανίας θα θέσουν και οι δύο υποψηφιότητα για επανεκλογή τον επόμενο χρόνο, ενώ στις κάλπες θα προσέλθουν επίσης η Ελλάδα, η Φινλανδία, η Εσθονία και η Σλοβακία (μαζί με την Πολωνία εκτός ευρωζώνης).
Για την Ιταλία, το βάρος εξυπηρέτησης του χρέους είναι πολύ λιγότερο οξύ, καθώς τα νέα της ομόλογα δεν είναι αισθητά πιο ακριβά από αυτά που εξέδιδε πριν από μια δεκαετία, όταν έφερε το στίγμα της κρίσης δημόσιου χρέους.
Στην Ισπανία, παρά το γεγονός ότι ο Σάντσεθ δεν έχει καταφέρει να ψηφίσει προϋπολογισμό από το 2022, η αύξηση του πληθυσμού που επιτεύχθηκε λόγω του χαλαρού μεταναστευτικού καθεστώτος ενισχύσει το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν της χώρας, διασφαλίζοντας έναν αυξημένο ενεργό πληθυσμό για να επωμιστεί το βάρος του χρέους στο μέλλον. Το χρέος της Ισπανίας αναμένεται να μειωθεί κάτω από το 100% του ΑΕΠ φέτος, σύμφωνα με την Κομισιόν.
Προς το παρόν, η γενική άποψη εξακολουθεί να είναι ότι η Ευρώπη απέχει ακόμη πολύ από μια νέα κρίση χρέους. Το συνολικό έλλειμμα του προϋπολογισμού της ευρωζώνης είναι μόνο το μισό από αυτό των ΗΠΑ, ενώ η ΕΕ και η ΕΚΤ έχουν καλύψει τα θεσμικά και κανονιστικά κενά που οδήγησαν στην κρίση δημόσιου χρέους το 2010.
Εντούτοις, ο Ολιβιέ Μπλανσάρ, πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, προειδοποιεί ότι υπάρχει μια δυνητικά μεγάλη ζώνη κινδύνου, όπου η κρίση μπορεί να συμβεί ή όχι, ανάλογα με τις ιδιοτροπίες των επενδυτών. «Δεδομένου του χρέους και των ελλειμμάτων που υπάρχουν, πιθανότατα έχουμε εισέλθει στη ζώνη κινδύνου», λέει.
Πηγή: Politico
www.ertnews.gr
Ακολουθήστε το myvolos.net στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
