Ερευνητές δημιούργησαν ένα πρωτοποριακό τζελ που συμβάλλει στην αναγέννηση του σμάλτου των δοντιών, αξιοποιώντας τα μεταλλικά στοιχεία που περιέχονται φυσικά στο σάλιο. Η νέα θεραπεία φιλοδοξεί να δώσει λύση σε έναν από τους σημαντικότερους περιορισμούς της σύγχρονης οδοντιατρικής: την αδυναμία του οργανισμού να αναπληρώσει το σμάλτο που έχει καταστραφεί. Πρόκειται για μια πολλά υποσχόμενη προσέγγιση για την αποκατάσταση αυτού του προστατευτικού στρώματος, την ενίσχυση των δοντιών και την πρόληψη μελλοντικών φθορών.
Αντλώντας έμπνευση από τους φυσικούς μηχανισμούς σχηματισμού του οδοντικού σμάλτου κατά την παιδική ηλικία, η ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου του Νότιγχαμ ανέπτυξε ένα τζελ που αποσκοπεί στην αποκατάσταση του σμάλτου που έχει υποστεί φθορά λόγω απώλειας μετάλλων ή διάβρωσης, αλλά και στην ενίσχυση των υγιών τμημάτων του.
Αυτή η καινοτομία θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για μια νέα γενιά οδοντιατρικών θεραπειών, οι οποίες δεν θα περιορίζονται στην προστασία του υπάρχοντος σμάλτου, αλλά θα συμβάλλουν ενεργά στην αποκατάσταση της δομής του.
Πώς το νέο τζελ αναγεννά το σμάλτο των δοντιών
Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα του τζελ είναι ότι εφαρμόζεται εύκολα. Οι οδοντίατροι θα μπορούσαν να εφαρμόζουν το τζελ απευθείας στα δόντια, με μια διαδικασία παρόμοια με εκείνη που χρησιμοποιείται σήμερα για τις θεραπείες με φθόριο. Έτσι, θα μπορούσε εύκολα να ενταχθεί στην τακτική οδοντιατρική φροντίδα.
Το νέο τζελ δεν περιέχει φθόριο. Αντίθετα, βασίζεται σε ένα πρωτεϊνικό υλικό που μιμείται βασικά χαρακτηριστικά των φυσικών πρωτεϊνών οι οποίες καθοδηγούν τον σχηματισμό του σμάλτου κατά την ανάπτυξη των δοντιών. Μετά την εφαρμογή του, το τζελ σχηματίζει μια λεπτή αλλά ανθεκτική επίστρωση, η οποία διεισδύει στην επιφάνεια του δοντιού και καλύπτει μικροσκοπικές ρωγμές και κενά. Η επίστρωση αυτή λειτουργεί στη συνέχεια ως βάση για την αναδόμηση της μεταλλικής δομής του σμάλτου.
Η διαδικασία βασίζεται στα ιόντα ασβεστίου και φωσφορικών αλάτων, δύο βασικά μεταλλικά συστατικά που υπάρχουν φυσικά στο σάλιο. Το τζελ προσελκύει αυτά τα στοιχεία και συμβάλλει στην οργάνωσή τους σε νέους κρυστάλλους, οι οποίοι αναπτύσσονται με συγκεκριμένη διάταξη. Οι επιστήμονες ονομάζουν τη διαδικασία αυτή επιταξιακή μεταλλοποίηση (epitaxial mineralization). Με απλά λόγια, οι νέοι ορυκτοί κρύσταλλοι αναπτύσσονται σε ευθυγράμμιση με τους ήδη υπάρχοντες κρυστάλλους του σμάλτου, με αποτέλεσμα το νέο υλικό να ενσωματώνεται δομικά στην αρχική επιφάνεια του δοντιού.
Αυτή η δομή είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς το σμάλτο οφείλει την εξαιρετική σκληρότητα και ανθεκτικότητά του στην ακριβή διάταξη των ορυκτών κρυστάλλων του. Η απλή εναπόθεση ορυκτών πάνω στο δόντι δεν αρκεί για να αναπαραχθεί η πολύπλοκη δομή που καθιστά το φυσικό σμάλτο τόσο αποτελεσματικό. Καθοδηγώντας την ανάπτυξη των κρυστάλλων, το νέο τζελ μπορεί να αποκαταστήσει τόσο τη μικροσκοπική αρχιτεκτονική όσο και τις φυσικές ιδιότητες του υγιούς σμάλτου.
Πιθανή λύση για την ευαισθησία των δοντιών και την τερηδόνα;
Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι το υλικό μπορεί να εφαρμοστεί και στην εκτεθειμένη οδοντίνη, το στρώμα του δοντιού που βρίσκεται κάτω από το σμάλτο. Είναι πιο μαλακή από το σμάλτο και περιέχει μικροσκοπικά κανάλια που μπορούν να μεταδίδουν αισθήσεις προς τα νεύρα στο εσωτερικό του δοντιού. Όταν το σμάλτο φθείρεται ή τα ούλα υποχωρούν, η έκθεση της οδοντίνης μπορεί να προκαλέσει έντονη ευαισθησία σε ζεστά, κρύα, γλυκά ή όξινα τρόφιμα και ποτά.
Το νέο τζελ μπορεί να ενισχύσει τον σχηματισμό ενός στρώματος ορυκτών με ιδιότητες παρόμοιες με εκείνες του σμάλτου πάνω στην εκτεθειμένη οδοντίνη. Αυτό θα μπορούσε να συμβάλει στη μείωση της ευαισθησίας των δοντιών, βελτιώνοντας παράλληλα τη σταθερότητα των οδοντικών αποκαταστάσεων, όπως τα σφραγίσματα και άλλες θεραπείες που χρησιμοποιούνται για την αποκατάσταση κατεστραμμένων δοντιών.
Τα πιθανά οφέλη είναι σημαντικά. Η φθορά του σμάλτου αποτελεί βασικό παράγοντα στην εμφάνιση τερηδόνας και συμβάλλει σε οδοντιατρικά προβλήματα που επηρεάζουν σχεδόν τον μισό παγκόσμιο πληθυσμό. Οι παθήσεις αυτές μπορεί να προκαλέσουν πόνο και λοιμώξεις, ενώ σε προχωρημένα στάδια ενδέχεται να οδηγήσουν ακόμη και σε απώλεια δοντιών. Η κακή στοματική υγεία συνδέεται επίσης με ευρύτερα προβλήματα υγείας, όπως ο διαβήτης και τα καρδιαγγειακά νοσήματα.
Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της οδοντιατρικής είναι ότι το σμάλτο δεν διαθέτει ζωντανά κύτταρα που θα μπορούσαν να το αναδομήσουν μετά την ολοκλήρωση της ανάπτυξης των δοντιών. Αν και το σάλιο μπορεί να αναπληρώσει φυσικά ορισμένα από τα μέταλλα που χάνονται στα πρώτα στάδια της φθοράς, ο οργανισμός δεν μπορεί να αναγεννήσει σημαντικές ποσότητες σμάλτου που έχουν ήδη καταστραφεί.
Οι υπάρχουσες θεραπείες, όπως τα βερνίκια φθορίου και τα προϊόντα επαναμεταλλοποίησης σμάλτου, μπορούν να συμβάλουν στην προστασία των δοντιών και στην αποκατάσταση της πρώιμης απώλειας ορυκτών ουσιών. Ωστόσο, δεν μπορούν να ανασυστήσουν πλήρως το σμάλτο που έχει ήδη χαθεί.
Το αναγεννημένο σμάλτο παρουσιάζει ιδιότητες αντίστοιχες με το φυσικό
Η ερευνητική ομάδα εξέτασε τη μηχανική αντοχή και την ανθεκτικότητα του υλικού που αναδημιουργήθηκε, υπό συνθήκες σχεδιασμένες να προσομοιώνουν την καθημερινή χρήση των δοντιών. Στα πειράματα εξετάστηκε η συμπεριφορά του νέου σμάλτου απέναντι σε συνήθεις καταπονήσεις και επιδράσεις, όπως το βούρτσισμα, η μάσηση και η επαφή με όξινες τροφές.
Τα αποτελέσματα ήταν ενθαρρυντικά. Σύμφωνα με τους ερευνητές, ο αναγεννημένος σμάλτος παρουσίασε μηχανικές ιδιότητες συγκρίσιμες με εκείνες του υγιούς φυσικού σμάλτου. Το εύρημα αυτό υποδηλώνει ότι το υλικό θα μπορούσε να προσφέρει κάτι περισσότερο από μια προσωρινή προστατευτική επίστρωση. Όπως επισημαίνουν, τα ευρήματα δείχνουν ότι το τζελ θα μπορούσε μελλοντικά να αποκαταστήσει την αντοχή και την προστατευτική λειτουργία του κατεστραμμένου σμάλτου, αντί απλώς να επιβραδύνει την περαιτέρω φθορά του. Ωστόσο, τα εργαστηριακά αποτελέσματα δεν αρκούν ακόμη για να τεκμηριώσουν την αποτελεσματικότητα της θεραπείας σε ασθενείς μακροπρόθεσμα.
Έρχεται μια νέα εποχή στην αποκατάσταση του σμάλτου;
Ο καθηγητής Άλβαρο Μάτα, επικεφαλής του τομέα Βιοϊατρικής Μηχανικής και Βιοϋλικών στο Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ, ο οποίος ηγήθηκε της μελέτης, υπογράμμισε τις προοπτικές αξιοποίησης της καινοτομίας στην καθημερινή οδοντιατρική πρακτική.
«Είμαστε ιδιαίτερα ενθουσιασμένοι, καθώς η τεχνολογία σχεδιάστηκε με γνώμονα τόσο τον οδοντίατρο όσο και τον ασθενή. Είναι ασφαλής, εφαρμόζεται εύκολα και γρήγορα, ενώ μπορεί να παραχθεί σε μεγάλη κλίμακα. Παράλληλα, είναι ευέλικτη, γεγονός που δημιουργεί τη δυνατότητα να αξιοποιηθεί σε πολλαπλές κατηγορίες προϊόντων, προς όφελος ασθενών κάθε ηλικίας που αντιμετωπίζουν διάφορα οδοντιατρικά προβλήματα λόγω απώλειας σμάλτου ή έκθεσης της οδοντίνης».
Οι ερευνητές έχουν ήδη ξεκινήσει τις διαδικασίες εμπορικής αξιοποίησης της τεχνολογίας μέσω της εταιρείας τους, Mintech-Bio, με στόχο την κυκλοφορία ενός πρώτου προϊόντος ακόμη και μέσα στον επόμενο χρόνο. Παρότι απαιτούνται περαιτέρω δοκιμές και κλινική αξιολόγηση προτού η τεχνολογία καθιερωθεί ως οδοντιατρική θεραπεία, η δυνατότητά της να αναδημιουργεί τη δομή και την αντοχή του φυσικού σμάλτου αποτελεί μια πολλά υποσχόμενη εξέλιξη.
Τα ευρήματα της έρευνας δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό «Nature Communications».
Πηγή: Science Daily
www.ertnews.gr
Ακολουθήστε το myvolos.net στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
