Ένα ιστορικό ορόσημο για τον τομέα των διαστημικών κατασκευών πέτυχε ένα ρομπότ, το οποίο κατάφερε για πρώτη φορά να συναρμολογήσει αυτόνομα μια κατασκευή στο Διάστημα, χωρίς τη βοήθεια αστροναυτών. Το επίτευγμα αυτό ανοίγει τον δρόμο για μια νέα εποχή κατασκευών πέρα από τη Γη, απαλλαγμένη σε μεγάλο βαθμό από τους περιορισμούς που θέτει το μέγεθος των αντικειμένων που μπορούν να μεταφερθούν με έναν πύραυλο.
Το ρομπότ ονομάζεται ASTRA (Autonomous In-Space Tensioned Reflector Assembly) και αναπτύχθηκε από ερευνητές του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Καλιφόρνιας (Caltech), με χρηματοδότηση από την Υπηρεσία Προηγμένων Αμυντικών Ερευνητικών Προγραμμάτων των ΗΠΑ (DARPA).
Το ρομπότ ASTRA συναρμολόγησε, βήμα προς βήμα, μια σειρά σωλήνων από σύνθετες ίνες και συνδέσμων από αλουμίνιο, προκειμένου να επεκτείνει ένα τμήμα μιας προγραμματισμένης ανακλαστικής κεραίας, μήκους περίπου 1,4 μέτρων. Παρότι μέχρι στιγμής έχει ολοκληρωθεί μόνο το πρώτο τμήμα της κεραίας, οι ερευνητές χαρακτηρίζουν το αποτέλεσμα σημαντική απόδειξη ότι η συγκεκριμένη τεχνολογία μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη.
Τα βασικά υλικά και τα επιμέρους δομικά στοιχεία μεταφέρονται στο Διάστημα σε συμπαγή μορφή και, στη συνέχεια, το ρομπότ αναλαμβάνει τη συναρμολόγησή τους. Κάθε φορά που ολοκληρώνεται ένα τμήμα, συνδέεται με την ήδη υπάρχουσα κατασκευή και ξεκινά η δημιουργία του επόμενου.
Σύμφωνα με τους ερευνητές του Caltech, η συγκεκριμένη τεχνική μπορεί να αξιοποιηθεί και σε πολύ μεγαλύτερα κατασκευαστικά έργα.
«Η ανάπτυξη ενός τόσο σύνθετου συστήματος σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα αποτέλεσε ένα τεράστιο εγχείρημα για τη μικρή μας ομάδα», δήλωσε ο αεροδιαστημικός μηχανικός Σέρτζιο Πελεγκρίνο, επικεφαλής της ομάδας ASTRA.
«Καθώς ολοκληρώνουμε την αποστολή, μπορούμε πλέον να αρχίσουμε να εξετάζουμε τις νέες ερευνητικές δυνατότητες που δίνει αυτή η τεχνολογία», πρόσθεσε.
Μέχρι σήμερα, υπήρχαν δύο βασικές επιλογές για την κατασκευή αντικειμένων στο Διάστημα: είτε να μεταφέρονται σε επιμέρους κομμάτια και να συναρμολογούνται σταδιακά εκεί, είτε να τοποθετούνται σε συμπαγή μορφή μέσα σε έναν πύραυλο και να αναπτύσσονται στο τελικό τους μέγεθος μόλις φτάσουν στον προορισμό τους.
Η νέα τεχνολογία εισάγει μια τρίτη δυνατότητα, η οποία θα μπορούσε να επιτρέψει την τοποθέτηση ολοένα μεγαλύτερων κατασκευών σε τροχιά γύρω από τη Γη. Ο απώτερος στόχος είναι η δημιουργία δομών που θα εκτείνονται σε εκατοντάδες μέτρα ή ακόμη και σε χιλιόμετρα.
«Όταν φτάσουμε σε ένα σημείο όπου οι κατασκευές θα είναι τόσο μεγάλες ώστε να μην μπορούν να συναρμολογηθούν στη Γη και απλώς να ξεδιπλωθούν στο Διάστημα, θα πρέπει να εξετάσουμε πώς θα μπορούσαμε να τις κατασκευάζουμε απευθείας εκεί», εξηγεί ο Πελεγκρίνο.
«Επομένως, αυτή η τεχνολογία θα μπορούσε να αξιοποιηθεί όχι μόνο στην αστρονομία και την αστροφυσική, αλλά και στις τηλεπικοινωνίες και σε άλλους τομείς, όπως η κατασκευή τεράστιων ηλιακών συλλεκτών για την παραγωγή ενέργειας στο Διάστημα», προσθέτει.
Το ASTRA αναπτύχθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος NOM4D (Novel Orbital and Moon Manufacturing, Materials and Mass-efficient Design) της DARPA, το οποίο ξεκίνησε το 2022 με στόχο τη διερεύνηση νέων τρόπων ενίσχυσης των κατασκευαστικών δυνατοτήτων του ανθρώπου στο Διάστημα.
Ένα ακόμη έργο που εντάσσεται στο ίδιο πρόγραμμα αναμένεται να ξεκινήσει πριν από το τέλος του έτους. Ερευνητική ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Ιλινόι των ΗΠΑ θα μεταφέρει έναν ειδικό μηχανισμό στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ΔΔΣ), προκειμένου να δοκιμάσει τις δυνατότητες κατασκευής υλικών απευθείας σε τροχιά.
Ειδικότερα, οι αστροναύτες του ΔΔΣ θα δοκιμάσουν μια μέθοδο μετατροπής υγρών υλικών σε στερεά. Και σε αυτή την περίπτωση, στόχος είναι να περιοριστεί ο όγκος των φορτίων που μεταφέρονται με πυραύλους, καθώς μεγαλύτερο μέρος της κατασκευαστικής διαδικασίας θα πραγματοποιείται πλέον στο Διάστημα.
«Στην οικονομία του Διαστήματος που διαμορφώνεται για το μέλλον, θα χρειαστούμε μεγάλες κατασκευές», αναφέρει ο Άντριου Ντέτορ, υπεύθυνος του προγράμματος NOM4D.
«Μιλάμε για μεγάλους διαστημικούς σταθμούς ανεφοδιασμού ή κατοικήσιμες εγκαταστάσεις, εκτεταμένες ηλιακές συστοιχίες για τη συλλογή ενέργειας ή μεγάλες ραδιοκεραίες που θα μας επιτρέψουν να εξερευνήσουμε τις πιο απομακρυσμένες περιοχές του Σύμπαντος. Όλα αυτά απαιτούν μεγάλες διαστάσεις και το πρόγραμμα NOM4D προσφέρει έναν τρόπο επιτάχυνσης της ανάπτυξης των απαραίτητων τεχνολογιών», εξηγεί.
Οι συγκεκριμένες προσπάθειες βρίσκονται ακόμη σε αρχικό στάδιο και έχουν περιορισμένη κλίμακα, ωστόσο αποτελούν μια πρώτη εικόνα του μέλλοντος των κατασκευών στο Διάστημα. Στο μέλλον, αντίστοιχες τεχνολογίες θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται για τη συναρμολόγηση διαστημικών εγκαταστάσεων, διαστημοπλοίων και επιστημονικών οργάνων.
Πηγή: New Atlas
www.ertnews.gr
Ακολουθήστε το myvolos.net στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
