Είκοσι οκτώ χρόνια μετά την πρώτη κυκλοφορία της, η ταινία “Ας περιμένουν οι γυναίκες” εξακολουθεί να αποκτά νέους και φανατικούς θεατές. Ο Γιάννης Ζουγανέλης μίλησε στην ΕΡΤ Βόλου και στην εκπομπή του Γιάννη Ξυνόπουλου για τον Σταύρο Τσιώλη και τη διαχρονική απήχηση της ταινίας. Παράλληλα, διευκρίνισε ότι δεν θα παρευρεθεί στην προβολή της στον Βόλο και παρουσίασε τα επόμενα θεατρικά του σχέδια.
Η προβολή στον Βόλο και η διευκρίνιση του Γιάννη Ζουγανέλη
Η αγαπημένη κωμωδία του Σταύρου Τσιώλη θα προβληθεί την Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2026, στις 20:30, στον θερινό κινηματογράφο “Εξωραϊστική”. Όταν ο δημοσιογράφος ανέφερε στον καλεσμένο του ότι περίμεναν να τον δουν στον Βόλο, ο Γιάννης Ζουγανέλης ξεκαθάρισε ότι δεν θα βρίσκεται στην προβολή: “Όχι, δεν θα είμαι. Δεν τους είπα ποτέ ότι μπορώ να είμαι” Ο ίδιος εξήγησε ότι το ιδιαίτερα επιβαρυμένο πρόγραμμά του δεν του επιτρέπει να παρευρίσκεται στις επαναπροβολές των ταινιών στις οποίες έχει συμμετάσχει.
Η ταινία που ανακαλύπτουν οι νεότερες γενιές
Το “Ας περιμένουν οι γυναίκες” γυρίστηκε το 1998, σε σενάριο και σκηνοθεσία Σταύρου Τσιώλη. Στους κεντρικούς ρόλους εμφανίζονται ο Γιάννης Ζουγανέλης, ο Αργύρης Μπακιρτζής και ο Σάκης Μπουλάς, ενσαρκώνοντας τρεις μπατζανάκηδες οι οποίοι, καθ’ οδόν προς τη Θάσο, καθυστερούν διαρκώς το ταξίδι τους γύρω από τη λίμνη Βόλβη. Η διάρκειας 87 λεπτών κωμωδία μπορεί να μην είχε εξαρχής την απήχηση που απέκτησε αργότερα, εξελίχθηκε όμως σε μία από τις χαρακτηριστικότερες cult δημιουργίες του νεότερου ελληνικού κινηματογράφου. Οι διάλογοι, οι πολιτικές αναφορές και οι σουρεαλιστικές ατάκες της εξακολουθούν να κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, φέρνοντας την ταινία κοντά σε ανθρώπους που δεν είχαν ακόμη γεννηθεί όταν γυρίστηκε.
“Η αλήθεια είναι ότι και σε εμένα έχει κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση”, παραδέχθηκε ο Γιάννης Ζουγανέλης. “Ακόμη και στο εξωτερικό, στις περιοδείες που κάνω με τη μουσική μου στην Ευρώπη, με πλησιάζουν και μου μιλούν γι’ αυτή την ταινία”. Μοιράστηκε, μάλιστα, ένα χαρακτηριστικό περιστατικό από εμφάνισή του στο Λονδίνο. Μια παρέα νεαρών φορούσε μπλουζάκια με εικόνα από την ταινία και ο ίδιος τούς πλησίασε ενθουσιασμένος. Η απάντηση που έλαβε ήταν: “Sorry mister, I don’t speak Greek”. Όπως είπε, επρόκειτο για Άγγλους θεατές, γεγονός που του αποκάλυψε ότι η απήχηση της ταινίας είχε ξεπεράσει ακόμη και τα ελληνικά σύνορα. “Βλέπει κανείς μια καλοκαιρινή κωμωδία, αλλά ταυτόχρονα βλέπει και ένα ελληνικό βίωμα που ήταν καταχωνιασμένο. Δεν υπήρχε άνθρωπος να το εκφράσει όπως το εξέφρασε ο Σταύρος Τσιώλης”, σημείωσε.
Πώς γεννήθηκε ο τίτλος “Ας περιμένουν οι γυναίκες”
Ο Γιάννης Ζουγανέλης επιβεβαίωσε ότι η φράση που έδωσε τον τελικό τίτλο στην ταινία προήλθε από εκείνον. Ο αρχικός τίτλος του σεναρίου ήταν “Το ιστορικό συνέδριο της Βόλβης”, όπως προκύπτει και από παλαιότερες αφηγήσεις ανθρώπων που συμμετείχαν στα γυρίσματα.
“Επειδή πάντα περιμένουν οι γυναίκες, το είπα. Με άκουσε ο Σταύρος και ονόμασε την ταινία “Ας περιμένουν οι γυναίκες”. Ουσιαστικά περιμένουν ακόμη και έχουν περάσει τόσα χρόνια”, ανέφερε στη συνέντευξη. Η αφήγησή του επιβεβαιώνεται και από όσα είχε διηγηθεί ο ίδιος ο Σταύρος Τσιώλης σε παλαιότερη συνέντευξή του στο “Αθηνόραμα”. Σύμφωνα με τον σκηνοθέτη, η φράση ακούστηκε στη διάρκεια μιας πολύωρης συζήτησης για τον τίτλο της ταινίας και τελικά υιοθετήθηκε.
“Ο Τσιώλης εξέφραζε τη λαϊκότητα, όχι τον λαϊκισμό”
Μιλώντας για τον Σταύρο Τσιώλη, ο Γιάννης Ζουγανέλης περιέγραψε έναν άνθρωπο βαθιά καλλιεργημένο, ο οποίος μπορούσε να μεταφέρει στον κινηματογράφο τη λαϊκή έκφραση χωρίς να διολισθαίνει στον λαϊκισμό. “Ήταν ένας διανοούμενος πολύ υψηλού επιπέδου, ο οποίος είχε έντονα εκφρασμένη τη λαϊκότητα των ανθρώπων, όχι τον λαϊκισμό, τη λαϊκότητα”, υπογράμμισε. Θυμήθηκε, επίσης, το κλίμα των γυρισμάτων και την επιμονή του σκηνοθέτη να αποδίδεται με απόλυτη ακρίβεια ο γραπτός του λόγος: “Μου έκανε εντύπωση η συνεργασία και το κοινόβιο που ζούσαμε, για να μπορέσουμε να αποδώσουμε όπως ήθελε, ακόμη και στη στίξη, την έκφραση του γραπτού του λόγου στο σινεμά”.
Κατά τον Γιάννη Ζουγανέλη, ο Σταύρος Τσιώλης δεν περιοριζόταν στη σάτιρα της εκάστοτε επικαιρότητας. Παρατηρούσε τον τρόπο με τον οποίο η πολιτική, η αισθητική και οι ανθρώπινες συμπεριφορές εφαρμόζονται μέσα στην κοινωνία. Γι’ αυτό και θεωρεί ότι, εάν η ταινία γυριζόταν σήμερα, ο δημιουργός της θα ακολουθούσε ουσιαστικά τον ίδιο δρόμο. “Ο Τσιώλης δεν ήταν επικαιρικός. Τα έργα του είναι διαχρονικά”, τόνισε.
“Ο κόσμος έλεγε τις ατάκες και τραγουδούσε”
Ιδιαίτερη εντύπωση είχε προκαλέσει στον Γιάννη Ζουγανέλη η αντίδραση του κοινού σε παλαιότερη προβολή της ταινίας στη Θεσσαλονίκη. Η παρουσία του σε προβολή στο Cine Βακούρα είχε καταγραφεί και σε σχετικό αφιέρωμα της ΕΡΤ. “Ο κόσμος έλεγε τις ατάκες και τραγουδούσε τα τραγούδια. Αυτό, ειλικρινά, δεν το έχω ξαναζήσει ποτέ. Να βλέπω τους ανθρώπους να λένε τις ατάκες μιας ταινίας, ενώ έχουν περάσει τόσα χρόνια. Τώρα τη βλέπουν οι νέοι”, ανέφερε.
Στη συζήτηση έγινε αναφορά και στο “Φτάσαμεε!…“, την ταινία του Σταύρου Τσιώλη που κυκλοφόρησε το 2004 και στην οποία συμμετείχε επίσης ο Γιάννης Ζουγανέλης. Ο ίδιος εξέφρασε την πεποίθηση ότι και αυτή η δημιουργία θα αποκτήσει σταδιακά την απήχηση που γνώρισε το “Ας περιμένουν οι γυναίκες”.
Από την περιοδεία με τον Μποστ στις νέες θεατρικές παραστάσεις
Την ημέρα της συνέντευξης, ο Γιάννης Ζουγανέλης βρισκόταν καθ’ οδόν για το Θέατρο Πέτρας, όπου παρουσιαζόταν ο “Ρωμαίος και Ιουλιέτα” του Μποστ. Πρόκειται για παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης, σε σκηνοθεσία Νικορέστη Χανιωτάκη, με τον ίδιο στον ρόλο της Παραμάνας της Ιουλιέτας. Στην παράσταση πρωταγωνιστούν ακόμη η Υρώ Μανέ, ο Άκης Σακελλαρίου, ο Σπύρος Μπιμπίλας και ο Γιάννης Δρακόπουλος. Ο Γιάννης Ζουγανέλης αποκάλυψε ότι η γνωριμία και η συνεργασία του με τον Μποστ υπήρξαν καθοριστικές για την καλλιτεχνική του πορεία: “Ο Μποστ είναι ένας άνθρωπος που με απενοχοποίησε και με βοήθησε να κάνω μετά πάρα πολλά πράγματα”.
Διαβάστε: “Λευκές νύχτες ενός κλόουν” του Βασίλη Κατσικονούρη και σκηνοθεσία του Γιάννη Ζουγανέλη
Από τις 19 Οκτωβρίου θα παρουσιάζεται στο Θέατρο Μαβίλη το έργο του Βασίλη Κατσικονούρη “Λευκές νύχτες ενός κλόουν“, βασισμένο στη νουβέλα “Λευκές νύχτες” του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι. Ο Γιάννης Ζουγανέλης υπογράφει τη σκηνοθεσία και την πρωτότυπη μουσική, ενώ πρωταγωνιστούν ο Μάνος Βακούσης, η Μαρία Παπαλάμπρου και ο Ευθύμης Γεωργόπουλος. Στην παράσταση εντάσσεται και video art που έχει σχεδιάσει ο Παντελής Μάκκας. Οι παραστάσεις θα δίνονται κάθε Δευτέρα και Τρίτη, σύμφωνα με το ανακοινωμένο πρόγραμμα του Θεάτρου Μαβίλη.
Παράλληλα, ο Γιάννης Ζουγανέλης θα συμμετάσχει στην κωμωδία “Το παγόβουνο” της Ισπανίδας συγγραφέα Γιολάντα Γκαρσία Σεράνο. Η παράσταση, σε σκηνοθεσία Νικορέστη Χανιωτάκη, ανεβαίνει από τις 8 Οκτωβρίου στο Embassy Theater, με τους Κατερίνα Γερονικολού, Γιάννη Τσιμιτσέλη και Θανάση Πατριαρχέα.
Το “Αχ… Μαρία!” έγινε βιβλίο
Στη συνέντευξη έγινε αναφορά και στο ιστορικό “Αχ… Μαρία!”, την καλλιτεχνική σκηνή των Εξαρχείων που ταύτισε τη μουσική με τη σάτιρα, το θέατρο και την πολιτική κατά τη δεκαετία του 1980. Η ιστορία του αποτυπώθηκε πλέον στο βιβλίο “Αχ… Μαρία! 1980-1990”, το οποίο υπογράφουν ο Γιάννης Ζουγανέλης και ο Αντώνης Τουμανίδης και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα. Στις 176 σελίδες του καταγράφονται πρόσωπα και γεγονότα μιας ολόκληρης καλλιτεχνικής εποχής, με αναφορές, μεταξύ άλλων, στον Νικόλα Άσιμο, τον Σάκη Μπουλά, τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και τον Κώστα Τουρνά.
Ο Γιάννης Ζουγανέλης έκλεισε τη συζήτηση μιλώντας για τη σχέση της ηλικίας με τη δημιουργικότητα, αλλά και για το παράπονό του απέναντι σε ένα μέρος του ραδιοφώνου που, όπως είπε, ανακυκλώνει διαρκώς τα ίδια τραγούδια, αφήνοντας στο περιθώριο παλαιότερο υλικό και νέους δημιουργούς. “Η νεανικότητα δεν έχει να κάνει μόνο με την ηλικία. Έχει να κάνει με την εγρήγορση και τη δημιουργικότητα. Και η δημιουργικότητα δεν αφορά μόνο τους καλλιτέχνες· αφορά όλους τους ανθρώπους της καθημερινότητας”.
www.ertnews.gr
Ακολουθήστε το myvolos.net στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
