Ο Τζον Πάππας είναι Ελληνοαμερικανός πρώην διοικητής της K-9 της Αστυνομίας της Νέας Υόρκης. Στις επιχειρήσεις μετά την επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου συμμετείχε στην έρευνα στα συντρίμμια των Δίδυμων Πύργων και περιγράφει στο ΕΡΤnews την εμπειρία του από την ημέρα εκείνη, αλλά και τις σοβαρές επιπτώσεις που είχε στη σωματική και ψυχική υγεία εκείνου και των συνεργατών του.
Το τοξικό νέφος και οι επιπτώσεις
Ο Πάππας επισημαίνει ότι η καταστροφή δεν τελείωσε στις 11 Σεπτεμβρίου. «Αυτές οι φωτιές καίγανε μέχρι τον Δεκέμβρη», λέει, εξηγώντας ότι οι διασώστες συνέχιζαν για μήνες να εργάζονται μέσα στα συντρίμμια, αναπνέοντας τις τοξικές ουσίες και τον καπνό.
Θυμάται τη σκόνη στο Σημείο Μηδέν να φτάνει μέχρι τα γόνατα. «Ήτανε σαν να περπατούσαμε στα χιόνια», περιγράφει. Η σκόνη αποτελούνταν από στάχτη, λιωμένο τσιμέντο και μικροσκοπικά κομμάτια γυαλιού, τα οποία σηκώνονταν στον αέρα κάθε φορά που περπατούσαν.
«Όλα αυτά τα αναπνέαμε», λέει χαρακτηριστικά. Όπως περιγράφει, αρχικά δεν είχαν προστατευτικές μάσκες. Αργότερα τους δόθηκαν απλές μάσκες και στη συνέχεια μάσκες με φίλτρο, το οποίο, σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν βοηθητικό μόνο για τα πρώτα 45 λεπτά.
Ο Πάππας ανέφερε ότι αρκετοί από τους συναδέλφους του εμφάνισαν ασθένειες εξαιτίας της έκθεσης στις τοξικές ουσίες. Πέντε μέλη του συλλόγου Ελλήνων αστυνομικών, όπως λέει, πέθαναν από καρκίνο ή αντιμετώπισαν σοβαρά προβλήματα υγείας. «Οι περισσότεροι έχουμε ασθένειες από τις τοξικές ουσίες που έχουμε αναπνεύσει», σημειώνει. Συγκεκριμένα, το 2015 ήταν περίπου 2.200 άτομα που είχαν διαγνωσθεί με καρκίνο από τις τοξικές ουσίες, σήμερα ο αριθμός αυτός αγγίζει τις 57.000.
Η ημέρα της 11ης Σεπτεμβρίου
Το πρωί της 11ης Σεπτεμβρίου ο Τζον Πάππας βρισκόταν στην Αστόρια, στο τμήμα όπου υπηρετούσε, καθώς πραγματοποιούνταν τοπικές κομματικές εκλογές. Κάποιος τον ενημέρωσε ότι ένα μικρό αεροπλάνο είχε χτυπήσει τους Πύργους. Άνοιξαν την τηλεόραση και, όταν είδαν το δεύτερο αεροπλάνο να χτυπά τον άλλο πύργο, κατάλαβαν ότι επρόκειτο για τρομοκρατική επίθεση.
Οι κάλπες έκλεισαν, όπως και οι δρόμοι και τα μετρό. Ο κόσμος εγκατέλειπε το Μανχάταν με τα πόδια, καθώς τα μόνα οχήματα που μπορούσαν να κινηθούν στην περιοχή ήταν εκείνα των σωστικών συνεργείων. Πολλοί έφταναν στο Κουίνς μέσω των γεφυρών, ενώ, όπως λέει ο Πάππας, περισσότεροι από 400.000 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από το Μανχάταν μέσω θαλάσσης, με φέρι και ιδιωτικά σκάφη. Γεγονός που κάνει την εκκένωση εκείνη την «μεγαλύτερη εκκένωση μέσω θαλάσσης στην ιστορία του πλανήτη».
Μετά την κατάρρευση των δύο Πύργων και, λίγο αργότερα, του κτιρίου 7, ο Πάππας και οι συνάδελφοί του στάλθηκαν στο σημείο. Τις επόμενες ημέρες έσκαβαν στα συντρίμμια και αναζητούσαν επιζώντες.
«Η σκόνη ήταν μέχρι το γόνατο»
Όσο πλησίαζαν στο Σημείο Μηδέν, τόσο περισσότερη σκόνη έβλεπαν. Όταν έφτασαν εκεί, όπως θυμάται, η σκόνη «ήταν σαν στάχτη μέχρι το γόνατο, ήταν σαν να περπατάς σε χιόνι». Τα οχήματα δεν μπορούσαν να προχωρήσουν και οι διασώστες συνέχιζαν με τα πόδια.
«Ήτανε και τσιμέντα που είχαν λιώσει, ήτανε και γυαλιά σε μικροσκοπικά κομμάτια και όλα αυτά τα αναπνέαμε», περιγράφει. Ο ίδιος και οι συνάδελφοί του συνέχισαν να ψάχνουν μέσα στα συντρίμμια, ενώ οι συνθήκες στις οποίες εργάζονταν άφησαν, όπως λέει, σοβαρές συνέπειες στην σωματική αλλά και την ψυχική τους υγεία.
www.ertnews.gr
Ακολουθήστε το myvolos.net στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
