Η Anya Taylor-Joy είναι από εκείνες τις ηθοποιούς που δύσκολα συγχέονται με κάποια άλλη. Όχι μόνο λόγω της ιδιαίτερης παρουσίας της στην οθόνη, αλλά και επειδή έχει καταφέρει να κινηθεί ανάμεσα σε εντελώς διαφορετικά κινηματογραφικά σύμπαντα χωρίς να χάσει ποτέ τη δική της ταυτότητα: από το «The Witch» και το «Split» στο «Emma», το «The Menu», το «Furiosa: A Mad Max Saga» και, βέβαια, το «The Queen’s Gambit», τη σειρά που την έκανε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της γενιάς της.
Αφορμή για τη νέα μας συνάντηση είναι το «Lucky», η σειρά του Apple TV, στην οποία η Taylor-Joy δεν περιορίζεται στον πρωταγωνιστικό ρόλο, αλλά συμμετέχει και ως executive producer. Βασισμένη στο ομώνυμο best seller της Marissa Stapley, η ιστορία ακολουθεί μια νεαρή γυναίκα που έχει μεγαλώσει μέσα στον κόσμο της απάτης και του εγκλήματος και προσπαθεί να αφήσει πίσω της όσα τη διαμόρφωσαν. Όταν, όμως, μια ληστεία εκατομμυρίων δεν εξελίσσεται όπως είχε σχεδιαστεί, αναγκάζεται να επιστρέψει στις ικανότητες, και στη ζωή, από τις οποίες πίστευε ότι είχε απομακρυνθεί οριστικά.
Δίπλα της βρίσκονται, μεταξύ άλλων, οι Annette Bening, Timothy Olyphant, Aunjanue Ellis-Taylor και Drew Starkey. Και ίσως το όνομα της ηρωίδας να είναι το πρώτο μικρό παιχνίδι της ιστορίας με τον θεατή. Γιατί πόσο «Lucky» μπορεί να είναι κάποιος που περνά τη ζωή του προσπαθώντας να ξεφύγει;
Η συζήτησή μας ξεκινά ακριβώς από εκεί και γρήγορα απομακρύνεται από τα συνηθισμένα της προώθησης μιας σειράς. Η Taylor-Joy μιλά για την τύχη, την ευγνωμοσύνη, τον φόβο του ελέγχου, την προδοσία, τη σχέση αγάπης και ελευθερίας, ακόμη και για το έργο τέχνης που θα έκλεβε αν ήξερε ότι δεν θα υπήρχε καμία απολύτως συνέπεια.
Και, φυσικά, η κουβέντα επιστρέφει στην Ελλάδα. Η ηθοποιός έχει ήδη ζήσει δύο φορές στην Αθήνα και πέρασε ένα ακόμη κομμάτι του ελληνικού καλοκαιριού στα γυρίσματα της «Θυσίας» («Sacrifice») του Ρομέν Γαβρά. Η διεθνής παραγωγή, στην οποία συμμετέχει η ΕΡΤ, γυρίστηκε σε σημαντικό βαθμό στη χώρα μας και φέρνει μαζί, μεταξύ άλλων, τους Chris Evans, Salma Hayek Pinault, Vincent Cassel και Charli xcx. Η ταινία κάνει την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου την πρεμιέρα της στις ελληνικές αίθουσες από τη Rosebud.21.
Η Anya Taylor-Joy επιστρέφει, λοιπόν, νοερά στην Αθήνα και στη Σαντορίνη, αλλά πριν φτάσουμε εκεί, η συζήτηση ξεκινά από μία λέξη: τύχη.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος: Τα ονόματα στις ιστορίες σπάνια είναι τυχαία. Η ηρωίδα σου ονομάζεται Lucky. Τι σημαίνει για σένα η τύχη; Θεωρείς τον εαυτό σου τυχερό άνθρωπο;
Anya Taylor-Joy: Θεωρώ τον εαυτό μου απίστευτα τυχερό. Πιστεύω πολύ στην ευγνωμοσύνη. Νομίζω ότι η ουσία της ευγνωμοσύνης είναι ένας υπέροχος τρόπος να υπάρχεις. Πάντα μπορείς να βρεις κάτι για το οποίο να είσαι ευγνώμων.
Πιστεύω όμως επίσης ότι δημιουργείς και μόνος σου την τύχη σου. Ο πατέρας μου μού είχε πει όταν ήμουν πολύ μικρή: «Όσο πιο σκληρά δουλεύεις, τόσο πιο τυχερός γίνεσαι». Νομίζω ότι είναι μια πολύ καλή αρχή.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος: Αν δεν υπήρχε απολύτως καμία συνέπεια, τι θα έκλεβες; Και τι θα μπορούσε να σε οδηγήσει στο να κλέψεις κάτι;
Anya Taylor-Joy: Αν δεν υπήρχε καμία απολύτως συνέπεια… Θα μπορούσε να είναι ακόμη και το ταλέντο κάποιου άλλου!
Αλλά, αν πρέπει να διαλέξω κάτι συγκεκριμένο, νομίζω ότι θα έκλεβα τον «Κήπο των Επίγειων Απολαύσεων» του Ιερώνυμου Μπος. Είναι ο αγαπημένος μου πίνακας.
Δεν ήμουν καθόλου προετοιμασμένη για το πόσο μεγάλος είναι πραγματικά. Κάποια στιγμή βρισκόμουν εκεί για συνεντεύξεις και, την ώρα του μεσημεριανού, ξέφυγα για λίγο μόνο και μόνο για να πάω να τον δω. Το να τον αντικρίζεις σε όλο του το μεγαλείο ήταν κάτι εξαιρετικό. Θα ήθελα πολύ να μπορώ να τον κοιτάζω κάθε μέρα.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος: Αυτός και η «Γκουέρνικα» είναι από τα σπουδαιότερα έργα που έχουν γίνει ποτέ.
Anya Taylor-Joy: Ναι.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος: Στο «Lucky» υπάρχει έντονα ο φόβος της απώλειας του ελέγχου. Τι είναι αυτό που σε φοβίζει στην πραγματική ζωή τόσο ώστε να μπορεί να σε κάνει να χάσεις τον δικό σου έλεγχο;
Anya Taylor-Joy: Ενδιαφέρουσα ερώτηση. Νομίζω ότι, για να είμαι ειλικρινής, αυτό που με φοβίζει αρκετά είναι ο ίδιος ο έλεγχος.
Επειδή μεγάλωσα έχοντας υπόβαθρο στο μπαλέτο, μερικές φορές πιάνω τον εαυτό μου να είναι υπερβολικά ελεγχόμενος. Και νομίζω ότι είναι σημαντικό να μπορείς να χαλαρώνεις αυτή τη λαβή.
Όσο περισσότερο χρόνο περνάω σε αυτόν τον πλανήτη και όσο περισσότερο χρόνο περνάω μέσα στην τέχνη μου, τόσο περισσότερο πιστεύω ότι, ναι, μπορείς να προετοιμαστείς. Αλλά από ένα σημείο και μετά πρέπει απλώς να είσαι όσο πιο παρών μπορείς.
Και ο έλεγχος δεν υπάρχει μέσα στο παρόν. Απλώς δεν υπάρχει.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος: Τι πονά περισσότερο όταν σε προδίδει ο άνθρωπος που εμπιστεύεσαι περισσότερο;
Anya Taylor-Joy: Νομίζω ότι αυτό που πονά περισσότερο όταν κάποιος κοντινός σου άνθρωπος σε προδίδει είναι ότι καταρρέει η εικόνα που είχες γι’ αυτόν.
Πρέπει ξαφνικά να συμφιλιωθείς με την πραγματικότητα αυτού του ανθρώπου αντί με εκείνον που πίστευες ότι γνώριζες. Και νομίζω ότι αυτό μπορεί να είναι πραγματικά συντριπτικό.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος: Και ανάμεσα στην ελευθερία και την αγάπη; Τι επιλέγεις και γιατί;
Anya Taylor-Joy: Νομίζω ότι η ελευθερία είναι αγάπη και η αγάπη είναι ελευθερία.
Δεν πιστεύω ότι μπορείς να ασκείς έλεγχο μέσα στην αγάπη. Εγώ δεν θα μπορούσα να ζήσω αν δεν ήμουν ελεύθερη.
Και νομίζω ότι αγάπη σημαίνει να αγαπάς την πιο ελεύθερη εκδοχή ενός ανθρώπου.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος: Πριν από περίπου δύο χρόνια πέρασες μέρος του καλοκαιριού σου στην Ελλάδα για τα γυρίσματα της ταινίας του Ρομέν Γαβρά, ενώ είχες βρεθεί και νωρίτερα στην Αθήνα. Ποιες αναμνήσεις από την Αθήνα και τη Σαντορίνη έχουν μείνει πιο έντονα μέσα σου; Και, επειδή ο Χρήστος Φερεντίνος και η Κατερίνα Καραβάτου από το «Στούντιο 4» θέλουν επίσης να μάθουν: σκοπεύεις να επιστρέψεις;
Anya Taylor-Joy: Αγαπώ την Ελλάδα. Αγαπώ την Αθήνα. Αγαπώ να ζω στην Αθήνα.
Το έχω κάνει ήδη δύο φορές. Την πρώτη φορά ο σύζυγός μου γύριζε μια ταινία εκεί και πήγα κι εγώ και έζησα μαζί του. Και τη δεύτερη φορά ήταν για τον Ρομέν.
Απλώς την αγαπώ. Αγαπώ τους ανθρώπους. Αγαπώ τη νεανική κουλτούρα, αγαπώ τα κλαμπ, αγαπώ την παραλία. Για μένα όλα είναι εξαιρετικά.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος: Και η Σαντορίνη;
Anya Taylor-Joy: Και τη Σαντορίνη την απόλαυσα πραγματικά. Αγαπώ αυτό το ηφαίστειο.
Είμαι άνθρωπος της φύσης. Μου αρέσει πάρα πολύ να βρίσκομαι έξω. Οπότε το να έχεις ένα ηφαίστειο και να πρέπει κάθε μέρα να ανεβαίνεις εκεί για να μπορέσεις να κάνεις τη δουλειά σου είναι, για μένα, το ιδανικό σενάριο.
Η τύχη ως επιλογή
Ακούγοντας την Anya Taylor-Joy να μιλά για το «Lucky», είναι εύκολο να σταθεί κανείς στις ληστείες, στις απάτες και στην αγωνία μιας ιστορίας που χτίζεται πάνω στην ιδέα της διαφυγής. Πολύ πιο ενδιαφέρον, όμως, είναι ότι στις δικές της απαντήσεις η λέξη «τύχη» αποκτά σχεδόν το αντίθετο νόημα από εκείνο που συνήθως της αποδίδουμε.
Δεν είναι κάτι που απλώς συμβαίνει. Είναι δουλειά, ευγνωμοσύνη, αλλά και η ικανότητα να εγκαταλείπεις κάποια στιγμή την ψευδαίσθηση ότι μπορείς να ελέγξεις τα πάντα.
Το ίδιο συμβαίνει και όταν μιλά για την αγάπη. Στην ερώτηση «ελευθερία ή αγάπη;» αρνείται ουσιαστικά να δεχτεί το δίλημμα: «Η ελευθερία είναι αγάπη και η αγάπη είναι ελευθερία».
Ίσως εκεί βρίσκεται και η πιο ενδιαφέρουσα σύνδεση με τη Lucky. Μια γυναίκα που έχει μάθει να επιβιώνει επειδή ξέρει πότε πρέπει να φύγει, απέναντι σε μια ηθοποιό που λέει ότι, όσο περισσότερο μεγαλώνει και δουλεύει, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεται ότι η πραγματική ελευθερία μπορεί να βρίσκεται ακριβώς στο αντίθετο: στο να αφήνεις για λίγο τον έλεγχο και να παραμένεις πραγματικά παρών.
Η συνέντευξη του Αλέξανδρου Ρωμανού Λιζάρδου με την Anya Taylor-Joy προβλήθηκε τηλεοπτικά στο «Στούντιο 4» της ΕΡΤ1.
www.ertnews.gr
Ακολουθήστε το myvolos.net στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
