Συγκίνησε με την ομιλία της στα εγκαίνια του νέου Αιματολογικού Κέντρου του νοσοκομείου «Παπανικολάου» η Γεωργία Ξανθοπούλου, μια ασθενής που το 2015 διαγνώστηκε με οξεία λευχαιμία και μέσα από ένα πολυετή αγώνα κατάφερε να θεραπευτεί.
Έντεκα χρόνια μετά την αρχική της διάγνωση, η κ. Ξανθοπούλου διηγήθηκε παρουσία του Πρωθυπουργού και του υπουργού Υγείας, Άδωνι Γεωργιάδη, τις δύσκολες στιγμές που πέρασε, οι οποίες την οδήγησαν μια μέρα το 2019 – όταν δεν υπήρχε ούτε μία καρέκλα να καθίσει στο νοσοκομείο και αναγκάστηκε να περιμένει στο αυτοκίνητο – στο να στείλει ένα γράμμα στον Κυριάκο Μητσοτάκη προκειμένου να του εξιστορήσει τα προβλήματα που αντιμετώπιζε ως ασθενής.
«Πήγα λοιπόν και κάθισα στο αυτοκίνητό μου. Μόνη, κουρασμένη και απογοητευμένη. Πήρα το κινητό μου και άρχισα να γράφω. Έγραψα ένα γράμμα στον Πρωθυπουργό. Δεν ήξερα αν θα το διαβάσει ποτέ, δεν ήξερα αν θα έφτανε καν στα χέρια του, εκείνη τη στιγμή όμως ένιωθα ότι πρέπει να μιλήσω. Όχι μόνο για μένα, αλλά για όλους τους ανθρώπους που περίμεναν μαζί μου, για κάθε ασθενή που έδινε τη δική του μάχη και για τους γιατρούς και τους νοσηλευτές που πάλευαν καθημερινά στο πλευρό μας. Έστειλα εκείνο το γράμμα με μία μόνο ελπίδα: να ακουστούμε», ανέφερε συγκινημένη κ. Ξανθοπούλου για να περιγράψει αμέσως μετά την έκπληξή της όταν το άλλο πρωϊνό «χτύπησε το τηλέφωνό μου».
«Στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ο κύριος Πρωθυπουργός. Θυμάμαι ακόμα την έκπληξή μου. Περισσότερο όμως θυμάμαι την ανθρώπινη κουβέντα που κάναμε. Με άκουσε πραγματικά. Και μου υποσχέθηκε ότι θα έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε. Σήμερα το μυαλό μου γυρίζει πίσω σε εκείνη τη γεμάτη αίθουσα αναμονής και στην αδύναμη και φοβισμένη ασθενή που βρίσκεται εδώ ζωντανή ανάμεσά σας για να πει ένα μεγάλο ευχαριστώ», συνέχισε η κ. Ξανθοπούλου, υπογραμμίζοντας ότι αναγνωρίζει «πολύ καλά ότι ένα έργο σαν αυτό δεν γίνεται από έναν άνθρωπο, ούτε από ένα γράμμα» και απευθύνοντας την ευγνωμοσύνη της «σε όλους όσους συνέβαλαν για να φτάσουμε στη σημερινή ημέρα».
Όπως είπε, «κοιτάζοντας αυτό το κτίριο, βλέπω κάτι πολύ μεγαλύτερο από τοίχους και δωμάτια. Βλέπω καλύτερες συνθήκες νοσηλείας, αξιοπρέπεια για τον ασθενή και τη δυνατότητα να εφαρμοστούν θεραπείες που μέχρι χθες δεν μπορούσαν να προσφερθούν. Πάνω απ’ όλα όμως, βλέπω ζωή».
Και πρόσθεσε:
«Αν υπάρχει κάτι που έμαθα μέσα από τη δική μου διαδρομή, είναι ότι η υγεία είναι το πολυτιμότερο αγαθό που έχουμε. Δυστυχώς πολλές φορές το καταλαβαίνουμε μόνο όταν κινδυνεύουμε να τη χάσουμε.
Γι’ αυτό ένα έργο για την υγεία δεν είναι απλώς ένα ακόμη έργο. Είναι μια επένδυση στην ίδια την ανθρώπινη ζωή.
Κάποτε έγραψα στον Πρωθυπουργό μέσα από το αυτοκίνητό μου, επειδή δεν υπήρχε ούτε μία καρέκλα για να καθίσω.
Σήμερα στέκομαι μπροστά σας στα εγκαίνια ενός ολόκληρου, καινούριου κτηρίου.
Νιώθω ότι με εκείνο το γράμμα έβαλα κι εγώ ένα μικρό πετραδάκι σε αυτό το μεγάλο έργο.
Ένα πετραδάκι μπορεί να μοιάζει ασήμαντο όταν το κρατάς μόνος σου στο χέρι, όταν όμως ενωθεί με τα πετραδάκια πολλών ανθρώπων, μπορεί να γίνει θεμέλιο. Και πάνω απ’ όλα, σε αυτό το θεμέλιο μπορεί να χτιστεί κάτι πολύ μεγαλύτερο από ένα κτήριο, μπορεί να χτιστεί ελπίδα.
Σας ευχαριστώ, κύριε Πρωθυπουργέ, που τότε ακούσατε τη φωνή μιας ασθενούς.
Ευχαριστώ από καρδιάς όλους όσοι συνέβαλαν ώστε αυτός ο τόπος να γίνει χώρος φροντίδας, θεραπείας και ελπίδας για χιλιάδες ανθρώπους.
Εκ μέρους της ασθενούς που ήμουν τότε, της γυναίκας που είμαι σήμερα, εκ μέρους όλων των ασθενών και όλων εκείνων που αύριο θα περάσουν αυτή την πόρτα για να δώσουν τη δική τους μάχη, σας ευχαριστώ από καρδιάς», κατέληξε η κ. Ξανθοπούλου.
www.ertnews.gr
Ακολουθήστε το myvolos.net στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
