Όλο και περισσότερα στοιχεία δείχνουν ότι η μείωση της χρήσης άνθρακα και οι περιορισμοί στα πιο ρυπογόνα οχήματα οδηγούν άμεσα σε οφέλη για την υγεία. Η καταστροφή των καλλιεργειών, οι δασικές πυρκαγιές και τα υπερφορτωμένα συστήματα υγείας στρέφουν ολοένα περισσότερο την προσοχή στις τοπικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Παρότι η μείωση των εκπομπών άνθρακα αντιμετωπίζεται κυρίως ως μέτρο με παγκόσμιο όφελος, νέα ευρήματα από μελέτες του 2025 και του 2026 δείχνουν ότι ο περιορισμός της χρήσης άνθρακα και της ατμοσφαιρικής ρύπανσης μπορεί να έχει άμεσο και μετρήσιμο αντίκτυπο στην υγεία των τοπικών πληθυσμών.

Κατά το δεύτερο μισό του 20ού αιώνα και στις αρχές του 21ου, η Δυτική Μακεδονία εξελίχθηκε σε κορυφαία περιοχή εξόρυξης λιγνίτη στην Ευρώπη. Έξι σταθμοί παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας έκαιγαν χαμηλής ποιότητας άνθρακα και το 2005, οι μονάδες αυτές παρείχαν περίπου το 60% της ηλεκτρικής ενέργειας της Ελλάδας.

Το κλείσιμο των ορυχείων, καθώς και ο καθαρισμός και η παύση λειτουργίας των σταθμών ηλεκτροπαραγωγής, έδωσαν την ευκαιρία στους επιστήμονες να εξετάσουν πώς επηρεάζεται η υγεία των ανθρώπων όταν μειώνεται η ατμοσφαιρική ρύπανση.

Τι έδειξαν τα ευρήματα

Η μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης μεταξύ 2011 και 2021 συνοδεύτηκε από σημαντική πτώση στις νοσηλείες για καρδιολογικά προβλήματα. Στα κύρια νοσοκομεία της περιοχής, τα οποία εξυπηρετούν περισσότερους από 200.000 ανθρώπους, οι χειμερινές εισαγωγές για καρδιολογικά προβλήματα μειώθηκαν από 22% έως 42%.

Αντίθετα, σε ένα νοσοκομείο που εξυπηρετεί αγροτική περιοχή σε απόσταση 50-100 χιλιομέτρων, καταγράφηκε μικρή αύξηση περίπου 2%. Παράλληλα, μειώθηκε και το ποσοστό των ασθενών με εμφράγματα και σοβαρές διαταραχές του καρδιακού ρυθμού, φτάνοντας περίπου στο ένα τρίτο των επιπέδων του 2011 σε ένα από τα νοσοκομεία της μελέτης.

Τα επίπεδα διοξειδίου του θείου κατά τους χειμερινούς μήνες μειώθηκαν κατά περισσότερο από 90%, φτάνοντας κοντά στα όρια ανίχνευσης. Βελτίωση καταγράφηκε και στην ατμοσφαιρική ρύπανση από αιωρούμενα σωματίδια.

«Όσο καθάριζε ο αέρας, τόσο λιγότεροι ασθενείς κατέληγαν στις καρδιολογικές κλινικές. Η περιφερειακή αυτή μετάβαση αποτελεί μια μικρογραφία όσων μπορούν να επιτευχθούν σε παγκόσμια κλίμακα μέσω της διαρκούς μείωσης των εκπομπών», έγραψαν οι ερευνητές.

Παρόμοια εικόνα και στις ΗΠΑ

Όπως συνέβη με το κλείσιμο των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής στη Δυτική Μακεδονία, έτσι και το κλείσιμο το 2016 μιας μονάδας επεξεργασίας άνθρακα κοντά στο Πίτσμπουργκ των ΗΠΑ οδήγησε σε άμεση μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης στις τοπικές κοινότητες και σε λιγότερες νοσηλείες για καρδιολογικά προβλήματα.

Στην περιοχή, τα επίπεδα διοξειδίου του θείου μειώθηκαν κατά 90%, του αρσενικού κατά 66%, ενώ βελτιώθηκε και η ρύπανση από αιωρούμενα σωματίδια. Παράλληλα, καταγράφηκε άμεση μείωση κατά 42% στις επισκέψεις στα επείγοντα για καρδιολογικά προβλήματα, ενώ ο αριθμός συνέχισε να μειώνεται κατά τα επόμενα τρία χρόνια, μέχρι την ολοκλήρωση της μελέτης το 2019.

Οι ζώνες χαμηλών εκπομπών και καθαρού αέρα φαίνεται επίσης να συνοδεύονται από μετρήσιμες βελτιώσεις στην υγεία. Τα μέτρα αυτά έχουν στόχο να περιορίσουν την ατμοσφαιρική ρύπανση αποθαρρύνοντας τη χρήση παλαιότερων και περισσότερο ρυπογόνων οχημάτων. Η εφαρμογή ζώνης καθαρού αέρα στο Μπράντφορντ του Δυτικού Γιορκσάιρ συνοδεύτηκε από μείωση περίπου 25% στις επισκέψεις σε γενικούς γιατρούς για καρδιολογικά και αναπνευστικά προβλήματα.

Στο Λονδίνο, η ζώνη εξαιρετικά χαμηλών εκπομπών (ULEZ) συνοδεύτηκε από βελτίωση της υγείας των πνευμόνων των παιδιών, καθώς και μείωση του αριθμού των παιδιών με κλινικά διαπιστωμένη διαταραχή της πνευμονικής λειτουργίας. Οφέλη καταγράφηκαν και στους ενήλικες που ζουν στο κεντρικό Λονδίνο. Συγκεκριμένα, οι επείγουσες εισαγωγές στα νοσοκομεία μειώθηκαν συνολικά κατά 3% σε ετήσια βάση, με πτώση 8% στα καρδιακά περιστατικά και 6% στα αναπνευστικά.

Πηγή: Guardian

www.ertnews.gr

Βγάζουμε φωτογραφίες για να διατηρήσουμε ζωντανές τις στιγμές που δεν θέλουμε να ξεχάσουμε. Από ένα ταξίδι ή ένα ηλιοβασίλεμα μέχρι ένα πάρτι, μια σημαντική στιγμή ή ένα απλό καθημερινό στιγμιότυπο, η κάμερα του κινητού μας καταγράφει πλέον σχεδόν τα πάντα. Κι όμως, η διαρκής καταγραφή των στιγμών της καθημερινότητάς μας μπορεί να έχει το αντίθετο αποτέλεσμα. Η ίδια η πράξη της φωτογράφισης ενδέχεται να επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο αποθηκεύουμε και αργότερα ανακαλούμε μια εμπειρία.

Πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Memory & Cognition» προσθέτει νέα στοιχεία, δείχνοντας ότι η λήψη στιγμιότυπων οθόνης επηρέασε αρνητικά τη μνήμη των συμμετεχόντων σε επτά διαφορετικά πειράματα.

Η θεωρία ότι η συνεχής φωτογράφιση μπορεί να αποδυναμώνει τη μνήμη μας δεν είναι κάτι καινούργιο- το φαινόμενο έχει καταγραφεί σε έρευνες εδώ και δεκαετίες. Ωστόσο, ο ακριβής λόγος για τον οποίο εμφανίζεται το λεγόμενο «photo-taking impairment effect», δηλαδή η αρνητική επίδραση της λήψης φωτογραφιών στη μνήμη, παραμένει ασαφής.

Οι επιστήμονες έχουν προτείνει αρκετές πιθανές εξηγήσεις. Μία από αυτές υποστηρίζει ότι η χρήση της κάμερας ή του κινητού μπορεί να αποσπά την προσοχή ή να μας αποσυνδέει από όσα συμβαίνουν γύρω μας, με αποτέλεσμα ο εγκέφαλος να αφιερώνει λιγότερους πόρους στην κωδικοποίηση της ίδιας της εμπειρίας στη μνήμη μας.

Η επικρατέστερη υπόθεση, ωστόσο, είναι αυτή που ονομάζεται «γνωστική εκφόρτωση» (cognitive offloading). Με απλά λόγια, ο εγκέφαλος μπορεί να καταβάλλει λιγότερη προσπάθεια για να αποθηκεύσει μια πληροφορία, όταν «γνωρίζει» ότι αυτή έχει ήδη καταγραφεί με τη μορφή φωτογραφίας.

Και φαίνεται πως δεν έχει ιδιαίτερη σημασία αν αυτή η διαδικασία είναι συνειδητή ή ασυνείδητη. Πρόκειται για μηχανισμό παρόμοιο με το λεγόμενο «φαινόμενο Google» (Google effect): γιατί να μπεις στη διαδικασία να αποθηκεύσεις μια πληροφορία στη μνήμη σου, όταν μπορείς να τη βρεις μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα στο διαδίκτυο; Γι’ αυτό και πολλοί άνθρωποι δεν απομνημονεύουν πλέον αριθμούς τηλεφώνου, αλλά ανατρέχουν στη λίστα επαφών που είναι αποθηκευμένη στο κινητό τους.

Τι έδειξαν τα πειράματα

Για να εξετάσει αυτές τις θεωρίες, η ερευνητική ομάδα του Πανεπιστημίου Binghamton στρατολόγησε 892 συμμετέχοντες οι οποίοι συμμετείχαν σε επτά πειράματα. Σε όλα τα πειράματα, ωστόσο, τα αποτελέσματα ήταν σε γενικές γραμμές τα ίδια.

Οι συμμετέχοντες παρουσίαζαν σταθερά χειρότερες επιδόσεις στα τεστ μνήμης αφού είχαν τραβήξει φωτογραφίες. Στο πρώτο πείραμα, οι συμμετέχοντες είδαν 44 φωτογραφίες έργων τέχνης και κλήθηκαν είτε να τις αποθηκεύσουν στο κινητό τους ως στιγμιότυπο οθόνης, είτε απλώς να την παρατηρήσουν. Στη συνέχεια, υποβλήθηκαν σε τεστ μνήμης όπου κλήθηκαν να αναγνωρίσουν τις αρχικές εικόνες ανάμεσα σε τρεις παρόμοιες εκδοχές της καθεμιάς. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι συμμετέχοντες δυσκολεύονταν περισσότερο να ανακαλέσουν το περιεχόμενο που είχαν καταγράψει.

Στη δεύτερη δοκιμή, το τεστ μνήμης περιλάμβανε ένα επιπλέον ερώτημα: οι συμμετέχοντες έπρεπε να θυμηθούν αν είχαν δει κάθε εικόνα ή αν την είχαν αποθηκεύσει ως στιγμιότυπο οθόνης. Διαπιστώθηκε ότι οι συμμετέχοντες θυμόντουσαν λιγότερα στοιχεία από τις εικόνες που είχαν αποθηκεύσει σε σχέση με εκείνες που είχαν απλώς δει.

Η «γνωστική εκφόρτωση» στο επίκεντρο

Σε μεταγενέστερα πειράματα, οι ερευνητές εξέτασαν τι συνέβαινε όταν οι συμμετέχοντες γνώριζαν εκ των προτέρων ότι θα υποβάλλονταν σε τεστ μνήμης και ότι θα είχαν τη δυνατότητα να ξαναδούν τα στιγμιότυπα που είχαν τραβήξει.

Σε κάποιους είπαν ότι το τεστ θα γινόταν μέσα σε 30 λεπτά, ενώ άλλοι ενημερώθηκαν ότι θα επέστρεφαν έναν μήνα αργότερα για την αξιολόγηση. Στην πραγματικότητα, όμως, και οι δύο ομάδες υποβλήθηκαν στο τεστ 10 λεπτά μετά την προβολή των εικόνων. Οι ερευνητές υπέθεταν ότι όσοι πίστευαν πως θα μεσολαβούσε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μέχρι το τεστ, θα βασίζονταν περισσότερο στη γνωστική εκφόρτωση από εκείνους που γνώριζαν ότι θα εξεταστούν αμέσως.

Ωστόσο, το αποτέλεσμα ήταν διαφορετικό. Οι δύο ομάδες παρουσίασαν ελάχιστες διαφορές. Και στις δύο περιπτώσεις, οι συμμετέχοντες εμφάνισαν ασθενέστερη μνήμη για τις εικόνες που είχαν αποθηκεύσει ως στιγμιότυπα σε σύγκριση με εκείνες που είχαν απλώς παρατηρήσει.

«Συνοψίζοντας, η παρούσα μελέτη υποδηλώνει μια έντονη εξασθένιση της μνήμης που συνδέεται με τη λήψη στιγμιότυπων οθόνης, ενώ παρατηρήθηκαν μόνο μέτρια οφέλη για τη μετέπειτα μάθηση, υπό πολύ συγκεκριμένες συνθήκες και με συγκεκριμένους δείκτες μέτρησης της απόδοσης της μνήμης», καταλήγουν οι συγγραφείς της μελέτης.

Πηγή: Science Alert

www.ertnews.gr

Η ταχύτητα έχει γίνει το βασικό χαρακτηριστικό της ψηφιακής επικοινωνίας. Τώρα, όμως, δυο νέες εφαρμογές επιτρέπουν στους χρήστες να στέλνουν μηνύματα με… ταχύτητα ταχυδρομικού περιστεριού, σε μια προσπάθεια να περιορίσουν τον καταιγισμό των ειδοποιήσεων. Η ιδέα μπορεί να ακούγεται παράδοξη, όμως οι δύο εφαρμογές μετατρέπουν την αναμονή σε βασικό μέρος της εμπειρίας. Ένα μήνυμα, για παράδειγμα, μπορεί να χρειαστεί περισσότερο από μία ημέρα για να φτάσει στον προορισμό του. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ένα μήνυμα που μετέφερε ένα ψηφιακό περιστέρι από το Λονδίνο στο Τορόντο.

Τα περιστέρια χρησιμοποιούνται για αποστολή μηνυμάτων εδώ και χιλιάδες χρόνια, με την πρακτική να ανάγεται τουλάχιστον στη ρωμαϊκή εποχή. Η αποστολή μηνυμάτων μέσω περιστεριών έχει αποδειχθεί διαχρονικά αποτελεσματική. Το 2009, μια εταιρεία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών στη Νότια Αφρική επιστράτευσε ένα περιστέρι, τον Winston, για να μεταφέρει μεγάλο όγκο δεδομένων σε απόσταση 80 χιλιομέτρων, δένοντας μια κάρτα μνήμης στο πόδι του. Εκείνη την εποχή, ο τοπικός πάροχος διαδικτύου μπορούσε να μεταφέρει μόλις το 4% του ίδιου όγκου δεδομένων στο διάστημα που χρειάστηκε ο Winston για να ολοκληρώσει την πτήση του.

Η αναμονή ως νέα ψηφιακή εμπειρία

Μία από τις δυο εφαρμογές που εξερευνούν αυτή την ιδέα είναι η Carrier Pidge, η οποία επιτρέπει στους χρήστες να στέλνουν μηνύματα με την ταχύτητα ενός ταχυδρομικού περιστεριού. Οι χρήστες παρακολουθούν το ψηφιακό περιστέρι στον χάρτη στην οθόνη του κινητού τους καθώς κατευθύνεται προς τον προορισμό του.

Όπως και τα πραγματικά πουλιά, τα ψηφιακά περιστέρια έχουν πιθανότητα 0,2% να χαθούν ή να «πεθάνουν» στη διαδρομή. Η αγορά ενός καινούργιου μέσα από την εφαρμογή κοστίζει 99 σεντς. Ωστόσο, αυτή η πιο αργή, πιο ριψοκίνδυνη και πιο ακριβή εκδοχή της ανταλλαγής μηνυμάτων φαίνεται να έχει μεγάλη απήχηση, όπως αναφέρει άρθρο των New York Times.

Η 27χρονη Ολίβια ΜακΝτόναλντ χρησιμοποιεί την εφαρμογή για να στέλνει μηνύματα στον σύντροφό της. Τα μηνύματά της φτάνουν μέσα σε λίγα λεπτά — καθώς και οι δύο ζουν στο Μανχάταν — όμως, όπως είπε, η πιθανότητα να εξαφανιστεί το περιστέρι προσθέτει ένα στοιχείο αγωνίας.

«Η αβεβαιότητα που αυτό συνεπάγεται, σε σύγκριση με την απάθεια που νιώθουμε όταν λαμβάνουμε τόσα μηνύματα και ειδοποιήσεις κάθε μέρα, είναι κάτι που βρίσκω πραγματικά ελκυστικό», είπε.

Η δημοτικότητα της Carrier Pidge, η οποία κυκλοφόρησε τον Απρίλιο, εκτοξεύτηκε αυτόν τον μήνα, μετά από ανάρτηση του δημιουργού της, Νόα Ιαρομπίνο, η οποία κοινοποιήθηκε από χιλιάδες χρήστες. Μετά από αρκετούς μήνες κατά τους οποίους είχε μόλις μερικές εκατοντάδες χρήστες, η εφαρμογή αριθμεί πλέον περισσότερους από 75.000.

«Πιθανότατα εμπνεύστηκα από μια τάση που παρατηρείται στην τεχνολογία — οι άνθρωποι θέλουν να απομακρυνθούν από τα κινητά τους και να βγουν έξω», δήλωσε ο 29χρονος Ιαρομπίνο. «Σκέφτηκα ότι τα ταχυδρομικά περιστέρια ήταν μια αστεία ιδέα και ότι θα ήταν ακόμη πιο αστείο αν κάποια από αυτά δεν έφταναν ποτέ στον προορισμό τους».

Ο Ιαρομπίνο, μηχανικός λογισμικού στη Νέα Υόρκη, έχει αναπτύξει και άλλες εφαρμογές: μια που χρεώνει τους χρήστες 99 σεντς κάθε φορά που πατούν το κουμπί αναβολής στο ξυπνητήρι, και μία ακόμη που κατατάσσει τους χρήστες ανάλογα με το πόσο συχνά αγγίζουν την οθόνη του κινητού τους μέσα στην ημέρα.

Το πρώτο μήνυμα που έστειλε μέσω της Carrier Pidge ήταν σε έναν φίλο του στο Σικάγο — μια εικόνα του ηθοποιού Ντάνι Ντε Βίτο από την τηλεοπτική σειρά «It’s Always Sunny in Philadelphia». Χρόνος παράδοσης: 8 ώρες και 49 λεπτά. Η ταχύτητα κάθε μηνύματος διαφέρει, με τη μέγιστη να φτάνει τα 177 χλμ. την ώρα. Ο Ιαρομπίνο είπε ότι μελέτησε τα αγωνιστικά περιστέρια και εντόπισε ένα με το όνομα Bolt, το οποίο έχει καταγραφεί να πετά με αυτή την ταχύτητα.

Μια ακόμη εφαρμογή που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο, η Roost, επιτρέπει στους χρήστες να στέλνουν μηνύματα με διάφορα ψηφιακά ζώα. Σύμφωνα με τον δημιουργό της, τον 31χρονο μάνατζερ προϊόντος Λόγκαν Μέντελσον, αυτόν τον μήνα η εφαρμογή έφτασε τις 650.000 λήψεις. Η Roost δίνει στους χρήστες τη δυνατότητα να επιλέξουν ανάμεσα σε περισσότερα από 1.000 είδη ζώων, καθένα από τα οποία μεταφέρει τα μηνύματα με διαφορετική ταχύτητα. Για παράδειγμα, ένα λευκό σαλιγκάρι κινείται με λίγο περισσότερο από ένα 1.5 χλμ. την ώρα, ενώ μια κουκουβάγια πετά με περίπου 32 χλμ. την ώρα.

«Ο στόχος μου είναι να στραφώ στο slow tech, σε τομείς που βοηθούν ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να συνδέονται μεταξύ τους», δήλωσε ο Μέντελσον. Όπως είπε, η Roost έχει μεγαλώσει τόσο πολύ ώστε σχεδιάζει πλέον να προσλάβει προσωπικό.

Στα σχόλια στο διαδίκτυο έχει ξεσπάσει και μια μικρή διαμάχη μεταξύ των θαυμαστών της Roost, με ορισμένους να κατηγορούν την Carrier Pidge ότι αντέγραψε την ιδέα. Ωστόσο, ο Μέντελσον και ο Ιαρομπίνο δήλωσαν σε συνεντεύξεις τους ότι κανένας από τους δύο δεν έκλεψε την ιδέα από τον άλλο και ότι έχουν συζητήσει οι δυο τους για τις εφαρμογές τους.

Όταν η συνεχής επικοινωνία κουράζει

Και οι δύο εφαρμογές έχουν προσελκύσει ανθρώπους που έχουν κουραστεί από την καθημερινή ψηφιακή υπερφόρτωση. Μια έρευνα του Harris Poll το 2023, σε συνεργασία με το Human Flourishing Lab του Archbridge Institute, διαπίστωσε ότι το 80% των ενηλίκων της Gen Z ανησυχούν ότι η γενιά τους βασίζεται υπερβολικά στην τεχνολογία. Το 58% δήλωσε ότι οι νέες τεχνολογίες είναι πιθανότερο να απομακρύνουν τους ανθρώπους παρά να τους φέρουν πιο κοντά.

«Η υπερβολική ποσότητα πληροφοριών που φτάνει σε εμάς με υπερβολικά μεγάλη ταχύτητα περιορίζει την ικανότητά μας να μετατοπίζουμε την προσοχή μας», δήλωσε ο Καλ Νιούπορτ, καθηγητής Επιστήμης των Υπολογιστών στο Πανεπιστήμιο Georgetown.

Τα μηνύματα μπορούν να γίνουν πιο ουσιαστικά και να λαμβάνουν την προσοχή που τους αξίζει, χάρη σε εφαρμογές όπως η Carrier Pidge και η Roost, υποστηρίζει ο Νιούπορτ.

Η 28χρονη Έμα Σιντίκ διέγραψε τους περισσότερους λογαριασμούς της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης πριν από περίπου πέντε χρόνια, όταν άρχισε να αναρωτιέται αν η διαρκής διαθεσιμότητα σήμαινε ότι δεν αφιέρωνε αρκετή προσοχή στις σημαντικότερες σχέσεις της. Όταν έμαθε για την Carrier Pidge, θεώρησε ότι η εφαρμογή αποτελούσε φυσική συνέχεια αυτής της απόφασης.

Το ψηφιακό περιστέρι που πέταξε από το Λονδίνο στο Τορόντο, ήταν δικό της.

«Θυμίζει γράμμα, καθώς απαιτεί περισσότερη προσπάθεια και σε κάνει να αισθάνεσαι ότι κάθε λέξη που γράφεις έχει σημασία», ανέφερε.

«Το γεγονός ότι μπορείς να παρακολουθείς την πορεία του μηνύματος αυξάνει ακόμη περισσότερο την αγωνία. Αυτή τη στιγμή περιμένω ένα περιστέρι της Carrier Pidge από το Κουβέιτ και αναρωτιέμαι τι θα μου πει στο επόμενο μήνυμα», πρόσθεσε.

Με πληροφορίες από NYT, Gizmodo

www.ertnews.gr

Η πολυγλωσσία φαίνεται να συνδέεται με την επιβράδυνση της γήρανσης του εγκεφάλου, σύμφωνα με μελέτη της Ομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Εταιρειών Νευροεπιστημών (FENS). Ιδιαίτερα εντυπωσιακά είναι τα ευρήματα για όσους μιλούσαν τέσσερις γλώσσες, καθώς ο εγκέφαλός τους φαινόταν περίπου 13 χρόνια νεότερος σε σχέση με εκείνους που μιλούσαν μόνο μια γλώσσα. Η διαφορά ήταν πιο εμφανής σε όσους είχαν ξεκινήσει να μαθαίνουν μια δεύτερη γλώσσα από μικρή ηλικία και είχαν αποκτήσει υψηλό επίπεδο γλωσσικής επάρκειας.

Ο εγκέφαλος βασίζεται σε δισεκατομμύρια νευρικά κύτταρα που επικοινωνούν διαρκώς μεταξύ τους. Καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν, οι συνδέσεις αυτές μπορεί να εξασθενούν, συμβάλλοντας στην επιβράδυνση της σκέψης και στην εξασθένηση της μνήμης. Τα νέα ευρήματα δείχνουν ότι η πολυγλωσσία μπορεί να συμβάλλει στην αντιστάθμιση ορισμένων από αυτές τις αλλαγές που σχετίζονται με τη γήρανση.

Πολυγλωσσία και γήρανση του εγκεφάλου

Η διεθνής ερευνητική ομάδα είχε δημοσιεύσει στο παρελθόν μελέτη που έδειχνε ότι άνθρωποι που ζουν σε χώρες όπου η πολυγλωσσία είναι συνηθισμένη ενδέχεται να γερνούν πιο αργά. Στην τελευταία έρευνα, επικεντρώθηκε σε ανθρώπους από τη Χώρα των Βάσκων στην Ισπανία, οι οποίοι μιλούσαν από μία έως τέσσερις γλώσσες: ισπανικά, βασκικά, γαλλικά και αγγλικά.

Αρχικά, οι ερευνητές στρατολόγησαν 728 συμμετέχοντες και δημιούργησαν ένα «ρολόι γήρανσης του εγκεφάλου». Υπέβαλλαν τους συμμετέχοντες σε μαγνητοεγκεφαλογραφία (MEG), μια μέθοδο που ανιχνεύει τα ασθενή μαγνητικά πεδία τα οποία παράγονται όταν τα εγκεφαλικά κύτταρα είναι ενεργά. Στη συνέχεια, χρησιμοποίησαν τεχνητή νοημοσύνη για να αναλύσουν τα μοτίβα της εγκεφαλικής δραστηριότητας σε ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών. Με αυτό τον τρόπο μπόρεσαν να εκτιμήσουν πώς διαμορφώνεται η τυπική συνδεσιμότητα του εγκεφάλου σε διαφορετικά στάδια της ζωής. Στη συνέχεια, οι ερευνητές αξιολόγησαν την «ηλικία του εγκεφάλου» 144 επιπλέον ατόμων, χρησιμοποιώντας το «ρολόι» που είχαν αναπτύξει.

Όσο περισσότερες γλώσσες μιλά κάποιος, τόσο νεότερος ο εγκέφαλός του

Όταν οι ερευνητές συνέκριναν την χρονολογική ηλικία των συμμετεχόντων με την εκτιμώμενη ηλικία του εγκεφάλου τους, διαπίστωσαν ένα εντυπωσιακό μοτίβο. Ο εγκέφαλος των ανθρώπων που μιλούσαν δύο γλώσσες φαινόταν περίπου έξι χρόνια νεότερος σε σχέση με εκείνους που μιλούσαν μόνο μία γλώσσα. Η εκτιμώμενη ηλικία του εγκεφάλου ήταν περίπου επτά χρόνια μικρότερη στους ανθρώπους που μιλούσαν τρεις γλώσσες, με τη διαφορά να αυξάνεται στα 13 χρόνια για τους ομιλητές τεσσάρων γλωσσών.

«Με απλά λόγια, ο εγκέφαλος των ανθρώπων που μιλούσαν περισσότερες γλώσσες φαινόταν νεότερος από το αναμενόμενο για την χρονολογική τους ηλικία. Η διαφορά δεν συνδεόταν μόνο με τον αριθμό των γλωσσών που μιλούσαν», δήλωσε η Δρ. Λουσία Αμορούσο από το Βασκικό Κέντρο για τη Γνώση, τον Εγκέφαλο και τη Γλώσσα στο Σαν Σεμπαστιάν της Ισπανίας, η οποία ηγήθηκε της μελέτης.

«Η μεγαλύτερη γλωσσική επάρκεια και η εκμάθηση μιας δεύτερης γλώσσας σε μικρότερη ηλικία συνδέονταν επίσης με πιο αργή γήρανση του εγκεφάλου. Αυτό δείχνει ότι η πολυγλωσσική εμπειρία έχει διαβαθμίσεις: δεν έχει σημασία μόνο το αν κάποιος είναι δίγλωσσος ή όχι, αλλά και το βάθος και η διάρκεια της γλωσσικής εμπειρίας», εξήγησε.

Οι ερευνητές προσάρμοσαν την ανάλυσή τους λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες όπως η ηλικία, το φύλο και το μορφωτικό επίπεδο. Ωστόσο, προειδοποίησαν ότι και άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν την υγεία του εγκεφάλου, όπως ο τρόπος ζωής και η κοινωνική δραστηριότητα, θα μπορούσαν επίσης να συμβάλλουν στις διαφορές που παρατηρήθηκαν.

Μπορεί η εκμάθηση γλωσσών να ενισχύσει την ανθεκτικότητα του εγκεφάλου;

Η διεθνής ομάδα σκοπεύει τώρα να διερευνήσει αν αντίστοιχα μοτίβα παρατηρούνται σε ανθρώπους με νευροεκφυλιστικές παθήσεις, όπως η νόσος Αλτσχάιμερ, όπου η γήρανση και η ανθεκτικότητα του εγκεφάλου έχουν ιδιαίτερη σημασία. Παράλληλα, σκοπεύει να εξετάσει αν η ομιλία δύο ή περισσότερων στενά συγγενικών γλωσσών θα μπορούσε να έχει ακόμη ισχυρότερη επίδραση. Η εναλλαγή μεταξύ παρόμοιων γλωσσών ενδέχεται να απαιτεί μεγαλύτερο έλεγχο, καθώς οι ομιλητές πρέπει διαρκώς να διαχειρίζονται διαφορετικά γλωσσικά συστήματα.

«Γνωρίζουμε ότι πολλοί παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν την υγεία του εγκεφάλου και τις νοητικές μας ικανότητες καθώς μεγαλώνουμε. Για παράδειγμα, γνωρίζουμε ότι η αποφυγή του καπνίσματος, η σωστή διατροφή, η κοινωνική και καλλιτεχνική δραστηριότητα, καθώς και η σωματική δραστηριότητα μπορούν να βοηθήσουν. Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούμε τον εγκέφαλό μας καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής μπορεί επίσης να έχει επίδραση, ιδιαίτερα όταν ασχολούμαστε με απαιτητικές μορφές μάθησης που ενεργοποιούν τον εγκέφαλο», δήλωσε η Χριστίνα Ντάλλα, νευροεπιστήμονας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, η οποία προεδρεύει της επιτροπής επικοινωνίας του Forum της FENS αλλά δεν συμμετείχε στη μελέτη.

«Η συγκεκριμένη μελέτη δείχνει ότι η εκμάθηση μιας δεύτερης, τρίτης ή τέταρτης γλώσσας θα μπορούσε να βοηθήσει τον εγκέφαλό μας να παραμείνει νεότερος για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και ότι όσο νωρίτερα ξεκινάμε, τόσο το καλύτερο. Υπάρχουν πολλοί καλοί λόγοι για να μάθει κανείς μια ακόμη γλώσσα σε οποιαδήποτε ηλικία – κοινωνικοί, πολιτιστικοί αλλά και για την καλή υγεία του εγκεφάλου. Γι’ αυτό θα πρέπει να υποστηρίζουμε την εκμάθηση γλωσσών στο σχολείο και καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής, ακόμη κι αν είναι δύσκολη», κατέληξε η νευροεπιστήμονας.

Πηγή: Science Daily

www.ertnews.gr

Μια πρωτοποριακή θεραπεία με βλαστοκύτταρα ανέστρεψε τη σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια στο 90% των ασθενών, σύμφωνα με κλινική δοκιμή που διεξήχθη στην Κίνα.

Οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια εμφανίζουν συμπτώματα όπως δύσπνοια, κόπωση, πρήξιμο στα πόδια, απότομη αύξηση του σωματικού βάρους και επίμονο βήχα. Αν και η μεταμόσχευση καρδιάς αποτελεί σήμερα την κύρια θεραπευτική επιλογή για την αντιμετώπιση της πάθησης, οι διαθέσιμοι δότες είναι περιορισμένοι.

Τώρα, ερευνητές από το Nanjing Drum Tower Hospital στην Κίνα έδειξαν ότι η θεραπεία με βλαστοκύτταρα μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη νέου καρδιακού ιστού και να αποκαταστήσει τη λειτουργία της καρδιάς σε 9 στους 10 ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, ενώ παράλληλα μπορεί να συμβάλει στην επιβράδυνση της γήρανσης του καρδιακού μυός.

Πώς λειτουργεί η πρωτοποριακή θεραπεία

Στην κλινική δοκιμή, 10 ασθενείς υποβλήθηκαν σε έγχυση βλαστοκυττάρων, τα οποία μπορούν να αναπτυχθούν και να διαφοροποιηθούν σε εξειδικευμένα κύτταρα του καρδιακού μυός. Αρχικά, τα ίδια κύτταρα μετατράπηκαν σε επαγόμενα πολυδύναμα βλαστοκύτταρα (iPSCs). Στη συνέχεια, αυτά διαφοροποιήθηκαν σε κύτταρα του καρδιακού μυός και εγχύθηκαν στις κατεστραμμένες περιοχές της καρδιάς. Στην ομάδα ελέγχου συμμετείχαν 10 επιπλέον ασθενείς, οι οποίοι υποβλήθηκαν σε επέμβαση αορτοστεφανιαίας παράκαμψης (bypass).

Οι ερευνητές παρακολούθησαν την καρδιακή λειτουργία των ασθενών μέσω απεικονιστικών εξετάσεων, εργαστηριακών ελέγχων και αξιολογήσεων. Διαπιστώθηκε ότι οι 9 από τους 10 ασθενείς που έλαβαν τα βλαστοκύτταρα παρουσίασαν σημαντική βελτίωση της καρδιακής λειτουργίας κατά την παρακολούθηση διάρκειας 12 μηνών.

Η καρδιακή τους λειτουργία βελτιώθηκε σημαντικά, επιτρέποντάς τους να ανταποκρίνονται στις καθημερινές δραστηριότητες. Παράλληλα, οι ερευνητές κατέγραψαν σημαντική υποχώρηση της πίεσης στο στήθος και της δύσπνοιας.

Οι ασθενείς παρουσίασαν επίσης καλύτερες επιδόσεις στο τεστ βάδισης έξι λεπτών, όπου η επίδοσή τους βελτιώθηκε σχεδόν δύο φορές περισσότερο σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ότι, κατά μέσο όρο, οι καρδιές των ασθενών παρουσίασαν βελτίωση στην ποσότητα αίματος που εξωθείται σε κάθε καρδιακό παλμό μετά τη θεραπεία με βλαστοκύτταρα. Αντίθετα, μόνο το 60% των ασθενών της ομάδας ελέγχου παρουσίασε αντίστοιχο επίπεδο βελτίωσης, ενώ ένας ασθενής πέθανε οκτώ μήνες μετά την επέμβαση.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, δεν καταγράφηκαν σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες στους ασθενείς που έλαβαν τη θεραπεία.

«Κλινικά σημαντική ταχυκαρδία, η οποία εμφανίστηκε σε δύο ασθενείς, κορυφώθηκε δύο έως τρεις εβδομάδες μετά τη διαδικασία και υποχώρησε πλήρως», σημείωσαν οι ερευνητές.

Ωστόσο, οι επιστήμονες υπογραμμίζουν ότι απαιτούνται περαιτέρω μελέτες προκειμένου να προσδιοριστεί με μεγαλύτερη ακρίβεια η σχέση «οφέλους-κινδύνου» της θεραπείας με iPSCs.

Πηγή: Independent

www.ertnews.gr

Η ραγδαία ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης οδηγεί σε πρωτοφανή ζήτηση για κέντρα δεδομένων (data centers), εγείροντας ανησυχίες σχετικά με την αυξανόμενη κατανάλωση ενέργειας, τη χρήση νερού και το αποτύπωμα άνθρακα. Μπροστά σε αυτές τις προκλήσεις, ορισμένες εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης στρέφονται στον ωκεανό, εξετάζοντας κατά πόσο τα υποθαλάσσια κέντρα δεδομένων θα μπορούσαν να μειώσουν την ενεργειακή κατανάλωση και να βελτιώσουν την αποδοτικότητα της ψύξης, περιορίζοντας παράλληλα τη χρήση γλυκού νερού και χερσαίων εκτάσεων.

Ο καθηγητής Νιρ Κσέτρι από το Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας ερευνά τις κοινωνικές, οργανωτικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις των αναδυόμενων τεχνολογιών, ιδίως της τεχνητής νοημοσύνης και της ψηφιακής υποδομής – συμπεριλαμβανομένων των κέντρων δεδομένων. Ο ίδιος βλέπει τα υποθαλάσσια κέντρα δεδομένων ως μια πολλά υποσχόμενη νέα προσέγγιση για την υποστήριξη της ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης.

Ωστόσο, η μεταφορά διακομιστών στον ωκεανό δεν εξαφανίζει άλλες υποκείμενες περιβαλλοντικές προκλήσεις, όπως η κατανάλωση ενέργειας και οι εκπομπές άνθρακα. Επιπλέον, δημιουργεί νέες ανησυχίες σχετικά με τη βλάβη στο θαλάσσιο περιβάλλον, καθώς και ερωτήματα σχετικά με το πώς μπορούν να ρυθμιστούν αυτά τα κέντρα δεδομένων – και πώς οι εταιρείες μπορούν να τα συντηρήσουν και να τα επεκτείνουν εάν χρειαστεί.

Το πείραμα της Microsoft

Το 2015, η Microsoft ξεκίνησε ένα ερευνητικό πρόγραμμα για να εξετάσει τη σκοπιμότητα, τα οφέλη και τις προκλήσεις των υποθαλάσσιων κέντρων δεδομένων. Στο πλαίσιο της προσπάθειας αυτής, το 2018 εγκατέστησε ένα αδιάβροχο κέντρο δεδομένων στον βυθό της θάλασσας, κοντά στα νησιά Όρκνεϊ της Σκωτίας, το οποίο φιλοξενούσε 864 διακομιστές και συνδεόταν με την ξηρά μέσω υποθαλάσσιου καλωδίου.

Έπειτα από δύο χρόνια, η Microsoft ανακοίνωσε ότι οι διακομιστές στο υποθαλάσσιο κέντρο δεδομένων παρουσίασαν βλάβες με συχνότητα περίπου οκτώ φορές μικρότερη σε σύγκριση με διακομιστές αντίστοιχων χερσαίων κέντρων δεδομένων. Η εταιρεία εξακολουθεί να μελετά τους πιθανούς λόγους, εκτιμώντας ότι σε ένα σφραγισμένο υποθαλάσσιο περιβάλλον ο εξοπλισμός εκτίθεται λιγότερο σε οξυγόνο, υγρασία και μεταβολές της θερμοκρασίας, ενώ υφίσταται και λιγότερους κραδασμούς από το προσωπικό που εργάζεται για την αντικατάσταση ελαττωματικών εξαρτημάτων.

Ωστόσο, η Microsoft τερμάτισε το πρόγραμμα το 2024 και αποφάσισε να μην κατασκευάσει άλλα υποθαλάσσια κέντρα δεδομένων. Αν και η εταιρεία δεν εξήγησε επίσημα τους λόγους, αναλυτές εκτιμούν ότι μεταξύ αυτών ενδέχεται να ήταν οι ρυθμιστικές απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένης της ανάγκης για περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις, αλλά και η ανάγκη για ταχύτερες αναβαθμίσεις και αντικαταστάσεις του ηλεκτρονικού εξοπλισμού. Αντίθετα, η εταιρεία επικεντρώθηκε στα χερσαία κέντρα δεδομένων, τα οποία μπορούν να είναι μεγαλύτερα και ευκολότερα επεκτάσιμα, ενώ παρέχουν και ευκολότερη πρόσβαση για την επισκευή ή την αντικατάσταση εξοπλισμού.

Ποιες χώρες επενδύουν σε υποθαλάσσια κέντρα δεδομένων

Άλλες χώρες, ωστόσο, επενδύουν σε αυτή την ιδέα. Η Κίνα κατασκεύασε στη Σανγκάη αυτό που ενδέχεται να είναι το πρώτο στον κόσμο υποθαλάσσιο κέντρο δεδομένων που λειτουργεί με αιολική ενέργεια. Η εγκατάσταση τέθηκε σε λειτουργία τον Ιούνιο του 2025.

Το έργο, κόστους 226 εκατομμυρίων δολαρίων, χρησιμοποιεί θαλασσινό νερό για την ψύξη των διακομιστών. Καταναλώνει τουλάχιστον 30% λιγότερη ηλεκτρική ενέργεια από τα παραδοσιακά κέντρα δεδομένων, ενώ οι υπεράκτιες ανεμογεννήτριες περιορίζουν την εξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα και μειώνουν τις εκπομπές άνθρακα της εγκατάστασης.

Η Ιαπωνία δοκιμάζει μια διαφορετική προσέγγιση: κέντρα δεδομένων που φιλοξενούνται μέσα σε εμπορευματοκιβώτια πάνω σε πλωτές πλατφόρμες, τα οποία χρησιμοποιούν θαλασσινό νερό για ψύξη, αξιοποιούν απρόσκοπτα τις συνθήκες για ηλιακούς συλλέκτες και ανεμογεννήτριες και μειώνουν τη ζήτηση για χερσαίες εκτάσεις. Η πιλοτική εγκατάσταση λειτουργεί από το 2025 κοντά στη Γιοκοχάμα. Τροφοδοτείται από ηλιακούς συλλέκτες που είναι εγκατεστημένοι στην ίδια πλωτή πλατφόρμα, ενώ μπαταρίες χρησιμοποιούνται για την αποθήκευση ενέργειας. Η δοκιμή θα συνεχιστεί έως τον Μάρτιο του 2027.

Η Σιγκαπούρη προχωρά στην ανάπτυξη πλωτών κέντρων δεδομένων εμπορικής κλίμακας. Το 2026, η εταιρεία υποδομών Keppel ξεκίνησε την κατασκευή ενός τετραώροφου πλωτού κέντρου δεδομένων, το οποίο αναμένεται να τεθεί σε λειτουργία το 2028. Η εγκατάσταση θα αξιοποιεί θαλασσινό νερό για την ψύξη των συστημάτων, μειώνοντας την ανάγκη χρήσης επεξεργασμένου νερού και ενισχύοντας την ενεργειακή αποδοτικότητα της ψύξης.

Το 2025, η πόλη Ουλσάν της Νότιας Κορέας ξεκίνησε τον σχεδιασμό ενός υποθαλάσσιου κέντρου δεδομένων που θα μπορούσε να φιλοξενεί περισσότερους από 100.000 διακομιστές και να καταναλώνει 30% λιγότερη ενέργεια από τα χερσαία κέντρα, χρησιμοποιώντας θαλασσινό νερό για ψύξη.

Στο Μέιν των ΗΠΑ, η DeepGreen Western Passage έχει προτείνει ένα υποθαλάσσιο κέντρο δεδομένων στον Κόλπο του Φάντι, το οποίο θα τροφοδοτείται από την ενέργεια των παλιρροϊκών ρευμάτων της περιοχής.

Ακόμη και τα χερσαία κέντρα δεδομένων μπορούν να αξιοποιήσουν το θαλασσινό νερό για ψύξη. Στην Πορτογαλία, το κέντρο δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης SIN01 στη Σίνες χρησιμοποιεί θαλασσινό νερό από τον Ατλαντικό για να ψύχει τους διακομιστές του, πριν το επιστρέψει στον ωκεανό.

Οι διαφορετικές αυτές προσεγγίσεις προσφέρουν τρόπους περιορισμού της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας από το δίκτυο για τη λειτουργία των υπολογιστών και των συστημάτων ψύξης των κέντρων δεδομένων, καθώς και για τη μείωση της χρήσης γλυκού νερού.

Η συντήρηση, ωστόσο, αποτελεί σημαντική πρόκληση. Αν ένας υπολογιστής παρουσιάσει βλάβη κάτω από το νερό, δεν μπορεί να επισκευαστεί ή να αντικατασταθεί επιτόπου. Ενδέχεται να χρειαστεί να μεταφερθεί ολόκληρη η σφραγισμένη μονάδα του κέντρου δεδομένων στην επιφάνεια, ακόμη και αν χρειάζεται επισκευή μόνο ένας υπολογιστής.

Ποιο θα είναι το περιβαλλοντικό τίμημα;

Η βασική περιβαλλοντική ανησυχία σχετικά με τα κέντρα δεδομένων στον ωκεανό αφορά το θαλασσινό νερό που χρησιμοποιείται για την ψύξη τους. Η απόρριψη θερμού ή καυτού νερού θα μπορούσε να επηρεάσει τα επίπεδα οξυγόνου, το pH και τη θαλάσσια ζωή στα γύρω ύδατα.

Η επίδραση της θερμότητας είναι ήδη εμφανής στα λίγα υποθαλάσσια κέντρα δεδομένων που λειτουργούν σήμερα. Η HiCloud, η εταιρεία μηχανικής που έχει αναλάβει το υποθαλάσσιο κέντρο δεδομένων της Κίνας, έχει αναφέρει αύξηση της θερμοκρασίας του θαλασσινού νερού κοντά στην εγκατάσταση κατά λιγότερο από 1 βαθμό Κελσίου. Το SIN01 στη Σίνες της Πορτογαλίας επιστρέφει επίσης στη θάλασσα νερό περίπου 1 βαθμό Κελσίου θερμότερο.

Πολλά θαλάσσια είδη εξαρτώνται από σταθερές θερμοκρασίες νερού για την αναπαραγωγή, την τροφή και τη μετανάστευσή τους. Αυτό εγείρει ανησυχίες ότι η θερμότητα που θα απελευθερώνεται από πολλά υποθαλάσσια κέντρα δεδομένων θα μπορούσε να δημιουργήσει τοπική θερμική ρύπανση και να μεταβάλει τα θαλάσσια οικοσυστήματα. Και οι ωκεανοί βρίσκονται ήδη υπό πίεση. Η UNESCO, ο οργανισμός των Ηνωμένων Εθνών για τη διεθνή συνεργασία, μεταξύ άλλων και στον τομέα της διατήρησης του περιβάλλοντος, εκτιμά ότι περίπου το 60% των θαλάσσιων οικοσυστημάτων έχει ήδη υποβαθμιστεί ή χρησιμοποιείται με μη βιώσιμο τρόπο.

Τα υποθαλάσσια κέντρα δεδομένων θα μπορούσαν να συμβάλουν στην ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης, μειώνοντας παράλληλα ορισμένες από τις πιέσεις που ασκούνται στη γη, την ενέργεια και τους υδάτινους πόρους. Το πραγματικό ερώτημα, όμως, είναι αν ο ωκεανός μπορεί να γίνει το επόμενο σύνορο υπολογιστικής ισχύος για την τεχνητή νοημοσύνη, χωρίς να μετατραπεί ταυτόχρονα στο επόμενο μεγάλο περιβαλλοντικό της πρόβλημα.

Πηγή: The Conversation

www.ertnews.gr

Η Πομπηία δεν έπαψε να υπάρχει μετά την καταστροφική έκρηξη του Βεζούβιου το 79 μ.Χ. Νέα αρχαιολογικά ευρήματα δείχνουν ότι η πόλη παρέμεινε ζωντανή στη συλλογική μνήμη της τοπικής κοινωνίας. Για αιώνες, ενώ η ρωμαϊκή πόλη παρέμενε θαμμένη κάτω από τα υλικά της έκρηξης του Βεζούβιου, κάποιοι άνθρωποι συνέχισαν να ζουν ανάμεσα στα ερείπιά της και να διατηρούν ζωντανή τη μνήμη της. Αυτή η απρόσμενη ιστορία έρχεται τώρα στο φως χάρη σε μια σειρά από νέα ευρήματα στην Insula Meridionalis, στη νότια ζώνη της αρχαίας Πομπηίας.

Υλικά και κεραμικά αντικείμενα που χρονολογούνται στον 15ο και τον 16ο αιώνα παρέχουν νέα στοιχεία για την ανθρώπινη παρουσία στην περιοχή, πολλούς αιώνες πριν από την έναρξη των ανασκαφών το 1748.

Η ανακάλυψη αμφισβητεί τη συνηθέστερη εικόνα της Πομπηίας: από τη μία πλευρά η ρωμαϊκή πόλη, παγωμένη στον χρόνο από την έκρηξη του 79 μ.Χ., και από την άλλη η σύγχρονη Πομπηία, που ήρθε ξανά στο φως σχεδόν 17 αιώνες αργότερα. Ανάμεσα στις δύο, ωστόσο, κρύβεται μια πολύ πιο σύνθετη ιστορία.

Η «Πομπηία μετά την Πομπηία»

«Το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ Pompei Fuori dal tempo με τον Τομ Χίντλστον, καθώς και το έργο του αρχαιολόγου Στίβεν Τακ, δείχνουν ότι το ζήτημα των επιζώντων βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο της έρευνας και των δράσεων ενημέρωσης του κοινού», δήλωσε στο Euronews ο Γκαμπριέλ Ζουχτρίγκελ, διευθυντής του Αρχαιολογικού Πάρκου της Πομπηίας.

Μετά την έκρηξη, η Πομπηία θα πρέπει να έμοιαζε με ένα πραγματικό μετα-αποκαλυπτικό τοπίο. Ωστόσο, σύμφωνα με τη νέα έρευνα, η πόλη δεν εγκαταλείφθηκε εντελώς. Υπάρχουν ίχνη ανθρώπων που επέστρεψαν στην περιοχή, καθώς και κοινοτήτων που συνέχισαν να την επισκέπτονται.

«Είναι τα αμυδρά ίχνη εύθραυστων ζωών, στη σκιά της επίσημης ιστορίας», επισημαίνει ο Ζουχτρίγκελ, εξηγώντας γιατί παρέμειναν σχεδόν αόρατα για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα.

Τα ευρήματα από την Insula Meridionalis προσθέτουν πλέον ένα ακόμη κομμάτι σε αυτό το παζλ. Τα κεραμικά και τα υπόλοιπα υλικά που εντοπίστηκαν υποδεικνύουν χρήση της περιοχής κατά την Αναγέννηση, αιώνες πριν η Πομπηία αποκτήσει ξανά εξέχουσα θέση χάρη στις ανασκαφές.

Νέα στοιχεία από την εποχή της Αναγέννησης

Οι δύο ιστορίες δεν συνδέονται άμεσα και ανήκουν σε διαφορετικές ιστορικές διαδρομές. Ωστόσο, αμφότερες αποκαλύπτουν κάτι σημαντικό: η Πομπηία δεν είχε διαγραφεί πλήρως από τη συλλογική μνήμη.

«Χωρίς να μειώνουμε με κανέναν τρόπο τη συμβολή ερευνητών όπως ο Γιοακίνο Αλκουμπιέρε, ο οποίος ήρθε από την Ισπανία και προώθησε τις πρώτες αρχαιολογικές ανασκαφές στην Πομπηία το 1748, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι εδώ υπήρχε μια τοπική κοινότητα η οποία, από την επόμενη κιόλας ημέρα της έκρηξης, συνέχισε να ζει στην Πομπηία και να διατηρεί τη μνήμη της», αναφέρει ο Ζουχτρίγκελ.

Μια πόλη που δεν ξεχάστηκε ποτέ πραγματικά

Μια φαινομενικά απλή λεπτομέρεια ενισχύει επίσης αυτή την υπόθεση: το τοπωνύμιο «Civita», το οποίο, σύμφωνα με τον διευθυντή του Αρχαιολογικού Πάρκου, αποτελεί μαρτυρία για τη διατήρηση στη μνήμη των κατοίκων της εικόνας μιας θαμμένης πόλης.

Οι αγρότες και οι βοσκοί που ζούσαν ανάμεσα στα αρχαία ερείπια δεν διέθεταν τα εργαλεία για να περιγράψουν αυτή την κληρονομιά με τη γλώσσα της σύγχρονης αρχαιολογίας. Αυτό, όμως, όπως τονίζει ο Ζουχτρίγκελ, δεν σημαίνει ότι δεν τη θυμούνταν.

Η Πομπηία δεν ήταν, επομένως, μια πόλη που «αναγεννήθηκε» από το μηδέν τον 18ο αιώνα, αλλά ένας τόπος που συνέχισε, με διαφορετικές μορφές, να αποτελεί μέρος της ζωής και της συλλογικής μνήμης της τοπικής κοινωνίας.

«Η Πομπηία είναι και ήταν ανέκαθεν μια πραγματική κοινότητα που διαφυλάσσει την πολιτιστική της κληρονομιά», εξήγησε ο Ζουχτρίγκελ.

Η ιστορία της Πομπηίας μετά την έκρηξη του Βεζούβιου παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστη. Τα μικρά αντικείμενα που εντοπίστηκαν αυτή τη φορά κάτω από το έδαφος ενδέχεται, ωστόσο, να αποτελέσουν μερικά από τα σημαντικότερα στοιχεία για την ανασύνθεσή της.

Πηγή: Euronews

www.ertnews.gr

Ένας πύθωνας μήκους 4,5 μέτρων εκτιμάται ότι είναι το πρώτο φίδι στον κόσμο που υποβλήθηκε σε μια πρωτοποριακή, δυνητικά σωτήρια θεραπεία για τον καρκίνο, η οποία χρησιμοποιείται συνήθως σε ανθρώπους. Ο δικτυωτός πύθωνας, βάρους 50 κιλών, ονομάζεται Τζόντι Φόστερ, είναι 23 ετών και ζει στον ζωολογικό κήπο του Τσέστερ στη Βρετανία. Οι φροντιστές του άρχισαν να ανησυχούν για την υγεία του όταν διαπίστωσαν ότι έτρωγε λιγότερο και περνούσε περισσότερο χρόνο ακίνητος.

Ο πύθωνας διαγνώστηκε με ινοσάρκωμα, έναν κακοήθη όγκο στη γνάθο. Ο όγκος αφαιρέθηκε χειρουργικά, όμως αργότερα επανεμφανίστηκε και άρχισε να προσβάλλει το οστό της γνάθου. Καθώς η ζωή του βρισκόταν σε κίνδυνο, ο πύθωνας υποβλήθηκε σε ηλεκτροχημειοθεραπεία. Μήνες μετά τη διαδικασία, ο πύθωνας τρώει κανονικά και, σύμφωνα με τους φροντιστές του, «είναι πάλι ζωηρός και μαχητικός».

Οι πύθωνες μπορούν να ανοίγουν τη γνάθο τους, ώστε να μπορούν να καταπίνουν θηράματα τα οποία είναι συχνά πολλές φορές μεγαλύτερα από το κεφάλι τους. Τους μήνες που ακολούθησαν την επέμβαση, το προσωπικό του ζωολογικού κήπου διαπίστωσε ότι η Τζόντι εξακολουθεί να επιτίθεται στο φαγητό της, να το αρπάζει και να το καταπίνει χωρίς δυσκολία.

«Όταν ο όγκος επέστρεψε και άρχισε να καταστρέφει μέρος του οστού της γνάθου της, γνωρίζαμε ότι πιθανότατα μια νέα χειρουργική επέμβαση από μόνη της δεν θα ήταν αρκετή», δήλωσε ο Ίαν Άσπολ, κτηνίατρος του ζωολογικού κήπου.

«Αντιμετωπίζαμε το ενδεχόμενο να τη χάσουμε, καθώς ο όγκος έκανε όλο και πιο δύσκολη τη σίτισή της. Έτσι, συνεργαστήκαμε με ειδικούς στον καρκίνο για να δούμε αν θα μπορούσαμε να προσαρμόσουμε την ηλεκτροχημειοθεραπεία για ένα φίδι. Από όσο γνωρίζουμε, είναι η πρώτη φορά που εφαρμόζεται σε φίδι», σημείωσε.

Μια ιδιότυπη επέμβαση

Η Τζόντι είναι τόσο μεγάλη, ώστε δεν μπορούσε να χωρέσει σε ένα μόνο χειρουργικό τραπέζι. Έτσι, οι κτηνίατροι ένωσαν δύο τραπέζια, δημιουργώντας μια επιφάνεια περίπου στο μέγεθος ενός διπλού κρεβατιού. Αρχικά την νάρκωσαν και τη μετέφεραν προσεκτικά στο κτηνιατρικό κέντρο του ζωολογικού κήπου, όπου υποβλήθηκε στην επέμβαση, η οποία διήρκησε 90 λεπτά.

Ο Άσπολ αφαίρεσε τον όγκο, καθώς και τμήμα του προσβεβλημένου οστού της γνάθου του πύθωνα. Στη συνέχεια οι γιατροί τον υπέβαλλαν σε ηλεκτροχημειοθεραπεία, ώστε να καταστρέψουν καρκινικά κύτταρα που ενδέχεται να είχαν παραμείνει στην περιοχή.

Πώς λειτουργεί η ηλεκτροχημειοθεραπεία

Η ηλεκτροχημειοθεραπεία συνδυάζει ένα αντικαρκινικό φάρμακο με ελεγχόμενους ηλεκτρικούς παλμούς, οι οποίοι διοχετεύονται απευθείας στην περιοχή του όγκου. Οι ηλεκτρικοί παλμοί καθιστούν προσωρινά τα καρκινικά κύτταρα πιο διαπερατά, επιτρέποντας στο φάρμακο να εισχωρήσει σε αυτά και να δράσει πιο αποτελεσματικά.

Ο Χοσέ Άλβαρεζ Πικόρνελ, από το Τμήμα Κλινικών Επιστημών Μικρών Ζώων του Πανεπιστημίου του Λίβερπουλ, δήλωσε ότι η ηλεκτροχημειοθεραπεία αποτελεί μια αναδυόμενη θεραπευτική μέθοδο και ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που εφαρμόστηκε σε φίδι.

«Η επιτυχία αυτής της θεραπείας αποτελεί απόδειξη της δύναμης της συνεργασίας. Δουλεύοντας στενά με τον Ίαν, μπορέσαμε να αναπτύξουμε μια θεραπεία που όχι μόνο ωφέλησε την Τζόντι, αλλά θα συμβάλει και στην ευρύτερη κτηνιατρική κοινότητα», ανέφερε.

Ένας τελευταίος έλεγχος που πραγματοποιήθηκε αυτή την εβδομάδα επιβεβαίωσε ότι ο καρκίνος δεν έχει επιστρέψει.

Ο Πικόρνελ πρόσθεσε ότι οι λεπτομέρειες της διαδικασίας θα δημοσιευθούν επισήμως, ώστε κτηνίατροι από όλο τον κόσμο να μπορούν να αξιοποιήσουν την εμπειρία και να εξελίξουν την προσέγγιση.

Πηγή: Guardian

www.ertnews.gr

Το φαινόμενο Ελ Νίνιο που αναπτύσσεται στον Ειρηνικό Ωκεανό είναι πιθανό να είναι το ισχυρότερο που έχει καταγραφεί στη ζωντανή μνήμη, σύμφωνα με τη βρετανική Μετεωρολογική Υπηρεσία (Met Office). Το ισχυρό φυσικό κλιματικό φαινόμενο αυξάνει τις παγκόσμιες θερμοκρασίες και μπορεί να ενισχύσει τον κίνδυνο ακραίων καιρικών φαινομένων. Σε συνδυασμό με τις επιπτώσεις της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής, η Met Office προειδοποιεί ότι είναι «πολύ πιθανό» το 2027 να είναι η θερμότερη χρονιά που έχει καταγραφεί ποτέ παγκοσμίως.

Υπάρχουν ολοένα περισσότερες ενδείξεις ότι τα καιρικά μοτίβα σε ολόκληρο τον κόσμο επηρεάζονται ήδη από το Ελ Νίνιο, με τις βροχοπτώσεις των μουσώνων στην Ινδία να είναι χαμηλότερες από τα κανονικά επίπεδα και τη δραστηριότητα των τυφώνων στον Ατλαντικό Ωκεανό να εμφανίζεται περιορισμένη.

Το Ελ Νίνιο θα μπορούσε να αυξήσει τον κίνδυνο για ένα υγρό και θυελλώδες φθινόπωρο στο Ηνωμένο Βασίλειο, με τα πρώτα σημάδια μιας ιδιαίτερα ασταθούς περιόδου να εμφανίζονται ήδη στις μακροπρόθεσμες προγνώσεις.

«Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι ότι πρόκειται για ένα πρωτοφανές φαινόμενο», δήλωσε ο καθηγητής Άνταμ Σκάιφ, επικεφαλής μακροπρόθεσμων προγνώσεων της Met Office.

Δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι η κλιματική αλλαγή καθιστά τα φαινόμενα Ελ Νίνιο συχνότερα, όμως οι επιπτώσεις τους στον καιρό είναι πιθανό να είναι πιο ακραίες σε έναν πλανήτη που υπερθερμαίνεται.

Τι είναι το Ελ Νίνιο

Το Ελ Νίνιο (στα ισπανικά «το αγόρι») είναι ένα φυσικό καιρικό φαινόμενο που εμφανίζεται ακανόνιστα, κατά μέσο όρο κάθε δύο έως επτά χρόνια, όταν τα νερά του ανατολικού Ειρηνικού Ωκεανού θερμαίνονται ασυνήθιστα. Αυτό οδηγεί σε αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας, δημιουργώντας συνθήκες που ευνοούν συχνότερα ακραία καιρικά φαινόμενα.

Προηγούμενα φαινόμενα Ελ Νίνιο, όπως εκείνο που ξεκίνησε τον Μάιο του 2023 και διήρκεσε έως τον Μάρτιο του 2024, συνέβαλαν στην καταγραφή θερμοκρασιών ρεκόρ. Παράλληλα, ενίσχυσαν τις μακροχρόνιες ξηρασίες και τις δασικές πυρκαγιές σε πολλές περιοχές του κόσμου.

Ωστόσο, οι επιπτώσεις του Ελ Νίνιο είναι πιο έντονες κυρίως στις τροπικές περιοχές. Η Νότια Αμερική, οι νότιες ΗΠΑ, η Ανατολική Αφρική και η Κεντρική Ασία έχουν αντιμετωπίσει αυξημένο κίνδυνο πλημμυρών κατά τη διάρκεια προηγούμενων φαινομένων Ελ Νίνιο. Αντίθετα, ο κίνδυνος ξηρασίας και δασικών πυρκαγιών αυξάνεται σε μεγάλο μέρος της Αυστραλίας, στις βόρειες περιοχές της Νότιας Αμερικής και σε ορισμένες ασιατικές χώρες, όπως η Ινδονησία.

Τι αναφέρει η έκθεση της βρετανικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας

Η έκθεση επισημαίνει ότι, ανεξάρτητα από το επίπεδο έντασης που θα λάβει το φετινό Ελ Νίνιο, οι κλιματικές επιπτώσεις του θα γίνουν αισθητές κατά την περίοδο 2026-2027 σε πολλές περιοχές του κόσμου και ενδέχεται να συνεχιστούν ακόμη και μετά την κορύφωση του φαινομένου.

Σε όλα τα πιθανά σενάρια, οι τροπικές και υποτροπικές περιοχές αναμένεται να βιώσουν ακραία ζέστη από τον Σεπτέμβριο. Η κορύφωση αναμένεται μεταξύ Δεκεμβρίου 2026 και Φεβρουαρίου 2027, ενώ οι υψηλές θερμοκρασίες ενδέχεται να επιμείνουν έως την άνοιξη του 2027.

Ασυνήθιστα υψηλές θερμοκρασίες αναμένεται να σημειωθούν σε μεγάλο μέρος του πλανήτη, με τη ζέστη να εντείνεται όσο ισχυροποιείται το Ελ Νίνιο. Οι περιοχές που είναι πιθανότερο να επηρεαστούν περιλαμβάνουν τη Βόρεια και Νότια Αμερική, την Κεντρική Αμερική, την Αφρική, την Ευρασία και την Αυστραλία.

Πώς θα επηρεαστεί η Ευρώπη

Στην Ευρώπη, το συγκεκριμένο Ελ Νίνιο θα μπορούσε να είναι αρκετά ισχυρό ώστε να ανατρέψει το συνηθισμένο μοτίβο. Αντί για χαμηλότερες από τις κανονικές θερμοκρασίες το φθινόπωρο, που συνήθως συνδέονται με το φαινόμενο, η Ευρώπη ενδέχεται να καταγράψει υψηλότερες για την εποχή θερμοκρασίες, με τη ζέστη να εντείνεται προς την άνοιξη του 2027.

Κατά το παρελθόν, οι διαταραχές στα καιρικά μοτίβα έχουν επηρεάσει τις γεωργικές αποδόσεις, μεταξύ άλλων σε καλλιέργειες καφέ, ρυζιού και κακάο, σε πολλές περιοχές του κόσμου. Αυτό έχει συνδεθεί με απότομες αυξήσεις στις τιμές των τροφίμων και με απώλειες εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων στο παγκόσμιο ΑΕΠ, καθώς οι καταστροφές στις καλλιέργειες και οι διαταραχές στο εμπόριο επηρεάζουν τις εφοδιαστικές αλυσίδες και τις οικονομίες.

Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO) προειδοποίησε ότι το συγκεκριμένο Ελ Νίνιο θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο δεκάδες εκατομμύρια ανθρώπους, προκαλώντας οξεία επισιτιστική ανασφάλεια σε επίπεδο κρίσης.

Με πληροφορίες από BBC, Euronews, European Commission

www.ertnews.gr

Η Κίνα επιταχύνει την κούρσα για την επόμενη γενιά ρομπότ. Από ρομπότ-σκύλους και ανθρωποειδή μέχρι μηχανές που ταξινομούν δέματα και αναλαμβάνουν εργασίες σε εργοστάσια, οι κινεζικές εταιρείες παρουσιάζουν αυτές τις ημέρες στο Παγκόσμιο Συνέδριο Ρομποτικής 2026 τις τεχνολογίες που φιλοδοξούν να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο εργαζόμαστε και ζούμε. Ωστόσο, παρά τα εντυπωσιακά σόου και τις επιδείξεις, το ερώτημα αν τα ανθρωποειδή ρομπότ είναι πραγματικά έτοιμα να ενσωματωθούν στην καθημερινότητα των ανθρώπων, παραμένει.

Κατά τη διάρκεια της πενθήμερης διοργάνωσης η οποία άνοιξε τις πύλες της την Τετάρτη 19 Αυγούστου, παρουσιάζονται περισσότερα από 2.000 εκθέματα, ενώ οι διοργανωτές κάνουν λόγο για περίπου 3.000 προϊόντα και περισσότερες από 150 νέες κυκλοφορίες. Στην έκθεση συμμετέχουν περισσότερες από 300 εταιρείες, στην πλειονότητά τους κινεζικές.

Η διοργάνωση πραγματοποιείται λίγες εβδομάδες μετά την απόφαση της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Επικοινωνιών των ΗΠΑ (FCC) να απαγορεύσει τις εισαγωγές νέων ανθρωποειδών και ρομπότ-σκύλων ξένης κατασκευής, καθώς και συνδεδεμένων μετατροπέων ισχύος, επικαλούμενη κινδύνους για την εθνική ασφάλεια και την κυβερνοασφάλεια. Η απόφαση, που επηρεάζει κυρίως την Κίνα, τέθηκε σε ισχύ στα τέλη Ιουλίου.

Η UBTECH, μία ακόμη από τις κορυφαίες κινεζικές εταιρείες ρομποτικής, παρουσίασε αρκετά βιομηχανικά μοντέλα. Ορισμένα έκαναν επιδείξεις εργασιών, όπως η μετακίνηση εξαρτημάτων, όπως θα συνέβαινε σε μια γραμμή παραγωγής. Ωστόσο, ανάμεσα στα εκθέματα που προσέλκυσαν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον ήταν ανθρωποειδή ρομπότ με ρεαλιστικά χαρακτηριστικά προσώπου, τα οποία προωθούνται για εφαρμογές συναισθηματικής φροντίδας. Ο Τζιάο Τζίτσαο, αντιπρόεδρος της UBTECH Robotics, ανέφερε ότι ένα από τα ανθρωποειδή ρομπότ της εταιρείας μπορεί να συνομιλεί, να παίρνει διάφορες εκφράσεις, να κινεί τον λαιμό και τα χέρια του, προσεγγίζοντας ολοένα περισσότερο τις ανθρώπινες κινήσεις.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προσέλκυσε το περίπτερο της Unitree, μιας από τις πιο γνωστές κινεζικές εταιρείες που αναπτύσσει ανθρωποειδή ρομπότ. Τα ρομπότ της εταιρείας κέρδισαν τις εντυπώσεις, καθώς κάποια έδειξαν τις ικανότητές τους στην πυγμαχία, άλλα χόρεψαν, ενώ ένα από τα μοντέλα έπαιξε ακόμη και πινγκ πονγκ με άνθρωπο.

Από το εντυπωσιακό σόου στην πραγματική εργασία

Πίσω όμως από τις θεαματικές επιδείξεις βρίσκεται μια πολύ πιο δύσκολη πρόκληση: να καταφέρουν τα ρομπότ να εκτελούν αξιόπιστα απλές, επαναλαμβανόμενες εργασίες στον πραγματικό κόσμο. Στο συνέδριο παρουσιάστηκαν αρκετά ρομπότ-βοηθοί με μηχανικά χέρια και παλάμες που μπορούν να χειρίζονται αντικείμενα. Σε ένα από τα περίπτερα, ένα ρομπότ επιχείρησε να διπλώσει ένα μπλουζάκι. Παρά την προσπάθειά του για αρκετά λεπτά, δεν κατάφερε να ολοκληρώσει την εργασία.

Το περιστατικό ανέδειξε ένα από τα βασικά προβλήματα της σημερινής τεχνολογίας: ένα ρομπότ μπορεί να εκτελεί εντυπωσιακές κινήσεις σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι μπορεί να ανταποκριθεί εξίσου καλά στις απρόβλεπτες συνθήκες ενός σπιτιού ή ενός εργοστασίου.

Η Κίνα θέλει να βάλει τα ρομπότ και στα σπίτια

Ο επόμενος στόχος της χώρας είναι η ενσωμάτωση των ανθρωποειδών ρομπότ στα σπίτια. Η X Square Robot, η οποία ειδικεύεται στην ανάπτυξη ρομπότ για οικιακές εργασίες, επιδιώκει να περάσει από τις σύντομες δοκιμές σε πραγματικές συνθήκες στην ευρύτερη και πιο σταθερή αξιοποίηση των μηχανών στα σπίτια. Η εταιρεία έχει ήδη δοκιμάσει μηχανήματα που μπορούν να εκτελούν εργασίες στο σπίτι, όμως η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα ανάπτυξή τους έχει διαρκέσει μόλις έναν μήνα.

Στο μεταξύ, η Fourier Intelligence παρουσίασε το GR-3, ένα «ρομπότ φροντίδας» ύψους 1,65 μέτρου και βάρους 71 κιλών. Διαθέτει μαλακό εξωτερικό περίβλημα, όραση και δυνατότητα αλληλεπίδρασης μέσω αφής και προορίζεται για συντροφιά, εκπαίδευση, δημόσιες υπηρεσίες και φροντίδα ηλικιωμένων.

Το μεγάλο στοίχημα της Κίνας

Η έκθεση πραγματοποιείται σε μια περίοδο αυξανόμενου ανταγωνισμού μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης και της προηγμένης τεχνολογίας. Ωστόσο, παρά τις εντάσεις, αμερικανικές εταιρείες εξακολουθούν να επιδιώκουν παρουσία στην κινεζική αγορά. Η RealSense, αμερικανική εταιρεία συστημάτων όρασης για ρομπότ και μία από τις ελάχιστες ξένες επιχειρήσεις στην έκθεση, αναζητά συνεργασίες στην Κίνα.

«Βλέπουμε την Κίνα ως μια πολύ στρατηγική αγορά», δήλωσε ο διευθυντής μάρκετινγκ της εταιρείας, Μάικ Νίλσεν. «Εξελίσσεται σε κέντρο της τεχνολογίας των ανθρωποειδών».

Στην τελετή έναρξης, ο Σιν Γκουομπίν, υφυπουργός Βιομηχανίας και Τεχνολογίας Πληροφοριών, χαρακτήρισε τη ρομποτική «σημαντική δύναμη» για την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της χώρας.

Το Πεκίνο επενδύει πλέον στην ανάπτυξη ανθρωποειδών για τη βιομηχανία, τα logistics, τις υπηρεσίες και τα νοικοκυριά. Εταιρείες όπως οι Unitree, UBTECH, Deep Robotics, Leju, Galbot, X Square, Fourier Intelligence, Limx Dynamics, Robotera και SIASUN βρίσκονται στην πρώτη γραμμή αυτής της προσπάθειας. Ωστόσο, η επιτυχία τους δεν θα κριθεί από το πόσο εντυπωσιακά μπορούν να χορεύουν ή να κάνουν μια τούμπα. Θα κριθεί από το αν μπορούν να λειτουργούν με ασφάλεια, ακρίβεια και χαμηλό κόστος σε πραγματικές συνθήκες.

«Οι εταιρείες που είναι πιθανότερο να πετύχουν είναι εκείνες που μπορούν να βάλουν τα ρομπότ σε ενεργά περιβάλλοντα παραγωγής», εκτίμησε ο Νίλσεν της RealSense, επισημαίνοντας ότι ο ρυθμός ανάπτυξης στην Κίνα είναι εξαιρετικά γρήγορος.

Οι κύκλοι ανάπτυξης, είπε, είναι πλέον έξι έως οκτώ μήνες, αντί για τρία ή τέσσερα χρόνια.

Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο πλεονέκτημα της Κίνας στη νέα κούρσα της ρομποτικής: η ταχύτητα με την οποία μετατρέπει τα εντυπωσιακά πρωτότυπα σε λειτουργικά προϊόντα, που δοκιμάζονται ήδη σε εργοστάσια και αποθήκες και φιλοδοξούν σύντομα να μπουν και στα σπίτια μας.

Με πληροφορίες από Associated Press, Independent

www.ertnews.gr