Η ψηφιακή ηθοποιός Τίλι Νόργουντ, της οποίας το ξεκίνημα της καριέρας της το φθινόπωρο του 2025 προκάλεσε αίσθηση στο Χόλιγουντ, θα πρωταγωνιστήσει σύντομα στην πρώτη της ταινία μεγάλου μήκους, ανακοίνωσε σήμερα το στούντιο Particle6, το οποίο θα αναλάβει την παραγωγή αυτής της ταινίας που θα δημιουργηθεί εξ ολοκλήρου με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Η ταινία θα έχει τίτλο “Misaligned”, μια αναφορά στην έννοια της ευθυγράμμισης με την ΤΝ, η οποία συνίσταται στο να πλαισιώνεται ένα μοντέλο Τεχνητής Νοημοσύνης προκειμένου να μπορεί, όσο είναι δυνατόν, να λειτουργεί σε συμφωνία με τις ανθρώπινες αξίες και στόχους.

Σε ερώτηση που έθεσε το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP), εκπρόσωπος Τύπου του Particle6 απάντησε πως είναι πολύ νωρίς για να αποκαλύψει την εταιρεία διανομής της ταινίας, στις κινηματογραφικές αίθουσες ή μέσω streaming ούτε το χρονοδιάγραμμα της κυκλοφορίας της.

Αν και η παραγωγή θα γίνει εξ ολοκλήρου με τη ΤΝ, η Particle6 διευκρινίζει πως έχει ενσωματώσει στην ομάδα της επαγγελματίες από την παραδοσιακή κινηματογραφική και τηλεοπτική βιομηχανία, δηλαδή σεναριογράφους, τεχνικούς, ακόμη και ηθοποιούς.

«Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να υποστηρίξει ποιοτική μυθοπλασία, αλλά μόνο εάν ενσωματώνει την ανθρώπινη τεχνογνωσία, τις δεξιότητες και την κρίση με ουσιαστικό τρόπο», εξήγησε η επικεφαλής αυτής της βρετανικής εταιρείας, Έλιν φαν ντερ Φέλντεν, η οποία διαχειρίζεται την καριέρα της Τίλι Νόργουντ.

Αυτή η AI ηθοποιός, που έχει την εμφάνιση μιας νεαρής καστανής γυναίκας στα 20 της, αναδείχθηκε επίσημα σε δημόσιο πρόσωπο με τη δημοσίευση στο διαδίκτυο του πρώτου διαφημιστικού βίντεο τον Ιούλιο του 2025.

Η ύπαρξή της δεν έγινε ιδιαίτερα αντιληπτή έως τον Σεπτέμβριο του 2025, όταν η Έλιν φαν ντερ Φέλντεν έκανε γνωστό πως ήλθε σε επαφή με πρακτορεία τα οποία είχαν εκφράσει την επιθυμία να την εκπροσωπήσουν.

«Θέλουμε η Τίλι να γίνει η επόμενη Σκάρλετ Γιόχανσον ή Νάταλι Πόρτμαν», είχε δηλώσει τότε η επιχειρηματίας.

Η αποκάλυψη των σχεδίων αυτών είχε προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις από μερίδα του μικρόκοσμου του Χόλιγουντ, όπου πολλοί επέκριναν ιδιαίτερα τη χρήση εικόνων από πραγματικά γυρίσματα για την εκπαίδευση μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης, επομένως την εργασία ηθοποιών ανθρώπων.

Η πολεμική οδήγησε την Έλιν φαν ντερ Φέλντεν να ρίξει τους τόνους και να ξεκαθαρίσει πως το δημιούργημά της δεν στοχεύει «να αντικαταστήσει ένα ανθρώπινο ον».

«Οι φιλοδοξίες μας με την Τίλι Νόργουντ ήταν πάντα να δείξουμε στη δημιουργική βιομηχανία αυτό που είναι δυνατόν με την ΤΝ σε μια δεδομένη στιγμή», επισήμανε η επικεφαλής της Particle6, στο δελτίο Τύπου που εκδόθηκε σήμερα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

www.ertnews.gr

Επιστήμονες εντόπισαν μια κοινή ευπάθεια σε ορισμένα από τα πιο επικίνδυνα βακτήρια που προκαλούν διάρροια, ανοίγοντας τον δρόμο για την ανάπτυξη ενός εμβολίου που θα μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα. Η ερευνητική ομάδα εντόπισε αυτή την κοινή ευπάθεια σε βακτήρια όπως το E. coli και η Shigella, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει στην ανάπτυξη ενός συνδυαστικού εμβολίου κατά αυτών των παθογόνων.

Τα δύο αυτά βακτήρια προκαλούν εκατοντάδες εκατομμύρια λοιμώξεις παγκοσμίως κάθε χρόνο και συγκαταλέγονται στις κυριότερες αιτίες θανατηφόρου διάρροιας, ιδιαίτερα στα παιδιά. Παρά τις δεκαετίες έρευνας, δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί αποτελεσματικό εμβόλιο για τα δύο αυτά παθογόνα. Ένα από τα βασικά εμπόδια είναι ότι τα βακτηριακά χαρακτηριστικά που συνήθως αποτελούν στόχο των εμβολίων διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των στελεχών.

Κοινή ευπάθεια

Η ερευνητική ομάδα του WashU Medicine, σε συνεργασία με επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Μιζούρι και το Διεθνές Κέντρο Έρευνας για τις Διαρροϊκές Νόσους στο Μπαγκλαντές, διαπίστωσε ότι το εντεροτοξινογόνο E. coli –η κυριότερη αιτία της «διάρροιας των ταξιδιωτών»–η Shigella και αρκετά ακόμη παθογόνα, εξαρτώνται από τρία στενά συγγενικά ένζυμα για να διαπεράσουν το προστατευτικό στρώμα βλέννας του εντέρου και να προκαλέσουν λοίμωξη.

Χρησιμοποιώντας δείγματα από ασθενείς αλλά και εθελοντές που είχαν εκτεθεί στα δύο βακτήρια, οι ερευνητές έδειξαν ότι αντισώματα τα οποία αναγνωρίζουν μια κοινή περιοχή αυτών των ενζύμων, μπορούν να εξουδετερώσουν και τα τρία. Με την αναστολή της δράσης των ενζύμων, τα αντισώματα εμποδίζουν τα βακτήρια να διαπεράσουν τον βλεννώδη φραγμό του εντέρου.

Πώς παραβιάζουν την άμυνα του οργανισμού τα βακτήρια

Για να προκαλέσουν νόσο, τα εντερικά παθογόνα πρέπει πρώτα να διαπεράσουν το παχύ στρώμα βλέννας που καλύπτει το εσωτερικό του εντέρου. Η βλέννα αυτή λειτουργεί ως φυσικός φραγμός, αποτρέποντας τα επιβλαβή μικρόβια από το να φτάσουν στους ιστούς του εντέρου, ενώ συμβάλλει και στη ρύθμιση της φυσιολογικής μικροβιακής χλωρίδας.

Σύμφωνα με τον καθηγητή και συν-επικεφαλής της μελέτης Τζέιμς Μ. Φλέκενσταϊν, αυτό το αρχικό στάδιο της λοίμωξης αποτελεί ιδανικό σημείο παρέμβασης, καθώς μπορεί να αποτραπεί η λοίμωξη χωρίς να επηρεαστούν τα ωφέλιμα βακτήρια. Τα δύο παθογόνα E. coli και Shigella χρησιμοποιούν παρόμοια ένζυμα για να διασπούν τις πρωτεΐνες που δίνουν δομή στη βλέννα. Αφού διαπεράσουν αυτό το προστατευτικό στρώμα, απελευθερώνουν τοξίνες που προκαλούν διάρροια.

Προηγούμενη έρευνα του εργαστηρίου του Φλέκενσταϊν είχε εντοπίσει το ένζυμο EatA σε E. coli, το οποίο διασπά βασικό δομικό συστατικό της εντερικής βλέννας. Η νέα μελέτη αποκάλυψε ότι δύο ακόμη παρόμοια ένζυμα, τα SepA και Pic, που παράγει η Shigella και άλλα βακτήρια, επιτελούν την ίδια λειτουργία.

Αντισώματα που εξουδετερώνουν πολλά παθογόνα

Οι ερευνητές απομόνωσαν αντισώματα από ασθενείς στο Μπαγκλαντές που είχαν μολυνθεί φυσικά από ETEC, καθώς και από εθελοντές που συμμετείχαν σε ελεγχόμενες μελέτες έκθεσης στο βακτήριο. Διαπίστωσαν ότι τα αντισώματα που μπλοκάρουν το ένζυμο EatA εξουδετερώνουν επίσης τα SepA και Pic.

Για να κατανοήσουν καλύτερα τον μηχανισμό, επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Μιζούρι χρησιμοποίησαν κρυοηλεκτρονική μικροσκοπία (cryo-EM), μια τεχνική που επιτρέπει την απεικόνιση μορίων σε εξαιρετικά υψηλή ανάλυση. Η ανάλυση έδειξε ότι τα αποτελεσματικότερα αντισώματα προσδένονται σε μια κοινή περιοχή και των τριών ενζύμων. Έτσι εξηγείται πώς ένα μόνο αντίσωμα μπορεί να αδρανοποιεί τον μηχανισμό με τον οποίο διαφορετικά παθογόνα διασπούν τη βλέννα του εντέρου. Η ανακάλυψη αυτή προσφέρει έναν σαφή στόχο για την ανάπτυξη νέων εμβολίων.

«Η μελέτη καθιερώνει το EatA ως έναν αξιόπιστο υποψήφιο στόχο εμβολίου, ικανό να προσφέρει προστασία έναντι πολλών παθογόνων», δήλωσε ο Ζάκαρι Μπέρντσεν, επίκουρος καθηγητής Βιοχημείας στο Πανεπιστήμιο του Μιζούρι.

Τι έδειξαν μελέτες σε παιδιά στο Μπαγκλαντές

Τα νέα ευρήματα βασίζονται και σε προηγούμενες μελέτες σε παιδιά στην Ντάκα του Μπαγκλαντές, οι οποίες είχαν δείξει ότι όσα ανέπτυσσαν φυσικά αντισώματα κατά του EatA εμφάνιζαν μικρότερη πιθανότητα να νοσήσουν, ενώ όσα δεν διέθεταν τέτοια αντισώματα διέτρεχαν αυξημένο κίνδυνο λοίμωξης.

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι η ανάγκη για αποτελεσματικά εμβόλια δεν αφορά μόνο τις αναπτυσσόμενες χώρες. Το E. coli έχει συνδεθεί και με μεγάλες τροφιμογενείς επιδημίες στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ συχνά δεν διαγιγνώσκεται επειδή είναι δύσκολο να διακριθεί εργαστηριακά από τα αβλαβή στελέχη του βακτηρίου.

Παράλληλα, η εκτεταμένη χρήση αντιβιοτικών για την αντιμετώπιση αυτών των λοιμώξεων συμβάλλει στην εξάπλωση της μικροβιακής αντοχής στα αντιβιοτικά, ένα πρόβλημα με παγκόσμιες διαστάσεις.

Η ερευνητική ομάδα έχει ήδη ξεκινήσει τις διαδικασίες για την ανάπτυξη εμβολίων που θα βασίζονται στα νέα ευρήματα.

«Τα βακτήρια αυτά εξελίχθηκαν μαζί με τον άνθρωπο και έχουν γίνει εξαιρετικά αποτελεσματικά στο να παρακάμπτουν τις άμυνές μας», δήλωσε ο Φλέκενσταϊν. «Αν καταφέρουμε να μπλοκάρουμε αυτό το πρώτο βήμα, έχουμε την ευκαιρία να αποτρέψουμε τις λοιμώξεις πριν καν εγκατασταθούν στον οργανισμό», κατέληξε.

Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό «PNAS».

Πηγή: Science Daily

www.ertnews.gr

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος υφίσταται φυσιολογικές αλλαγές με την πάροδο της ηλικίας, με αποτέλεσμα να μειώνονται σταδιακά το μέγεθος και ο όγκος του μετά την ηλικία των 30 ή 40 ετών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, η γήρανσή του εξελίσσεται ταχύτερα από το αναμενόμενο, αυξάνοντας τον κίνδυνο πρόωρης απώλειας μνήμης, γνωστικής έκπτωσης και εμφάνισης διαφόρων νευρολογικών παθήσεων.

Η επιταχυνόμενη γήρανση του εγκεφάλου έχει συσχετιστεί με νευρολογικές και ψυχιατρικές διαταραχές, καθώς και με νευροεκφυλιστικές ασθένειες. Παρ’ όλα αυτά, οι παράγοντες που καθορίζουν τον ρυθμό γήρανσης του εγκεφάλου δεν έχουν αποσαφηνιστεί ακόμη πλήρως.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο Jilin και το Ιατρικό Πανεπιστήμιο της Κίνας αξιοποίησαν δεδομένα νευροαπεικόνισης, γονιδιωματικής και βιολογικών δεικτών, με στόχο να διερευνήσουν πώς οι μεταβολικές διεργασίες- οι χημικές αντιδράσεις μέσω των οποίων η τροφή μετατρέπεται σε ενέργει- επηρεάζουν τη γήρανση του εγκεφάλου. Τα ευρήματά τους, που δημοσιεύθηκαν στο επιστημονικό περιοδικό «Molecular Psychiatry», δείχνουν ότι τα υψηλότερα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα συνδέονται με επιταχυνόμενη γήρανση του εγκεφάλου.

Πώς διεξήχθη η μελέτη

Για να διερευνήσουν τους βιολογικούς μηχανισμούς της γήρανσης του εγκεφάλου, οι ερευνητές αξιοποίησαν δεδομένα από την UK Biobank, μία από τις μεγαλύτερες βιοϊατρικές βάσεις δεδομένων παγκοσμίως, η οποία περιλαμβάνει στοιχεία υγείας, γενετικά δεδομένα και απεικονιστικές εξετάσεις χιλιάδων κατοίκων του Ηνωμένου Βασιλείου. Αναλύοντας μαγνητικές τομογραφίες του εγκεφάλου, οι ερευνητές κατέγραψαν μετρήσιμα χαρακτηριστικά, όπως το μέγεθος συγκεκριμένων εγκεφαλικών περιοχών, τα χαρακτηριστικά των ιστών και τις δομικές μεταβολές.

Στη συνέχεια εκπαίδευσαν αλγορίθμους μηχανικής μάθησης ώστε να προβλέπουν την ηλικία ενός ατόμου με βάση τα χαρακτηριστικά του εγκεφάλου που εντόπισαν. Η μεγαλύτερη ακρίβεια επιτεύχθηκε με ένα στατιστικό μοντέλο γνωστό ως LASSO (Least Absolute Shrinkage and Selection Operator), το οποίο προέβλεπε την ηλικία του εγκεφάλου με μέσο σφάλμα μόλις 3,26 έτη.

«Συνδυάσαμε δεδομένα πολυτροπικής νευροαπεικόνισης (MRI), μεταβολομικής ανάλυσης πλάσματος και γονιδιωματικής από την UK Biobank, προκειμένου να προσδιορίσουμε τους μεταβολικούς δείκτες της γήρανσης του εγκεφάλου και να αξιολογήσουμε τον πιθανό αιτιώδη ρόλο τους», αναφέρουν οι ερευνητές.

«Χρησιμοποιώντας 1.079 φαινοτύπους που προέκυψαν από απεικονιστικές εξετάσεις (IDPs) από 4.333 υγιείς συμμετέχοντες, εκπαιδεύσαμε και επικυρώσαμε μοντέλα μηχανικής μάθησης για την πρόβλεψη της ηλικίας του εγκεφάλου, με το μοντέλο παλινδρόμησης LASSO να επιτυγχάνει την καλύτερη απόδοση. Στη συνέχεια, εκτιμήθηκε η διαφορά ηλικίας του εγκεφάλου (BAG) σε 37.458 συμμετέχοντες», συνέχισαν οι ερευνητές.

Χρησιμοποιώντας το μοντέλο LASSO, οι ερευνητές υπολόγισαν μια τιμή που ονομάζεται BAG για χιλιάδες άτομα που περιλαμβάνονται στη βάση δεδομένων της UK Biobank. Πρόκειται ουσιαστικά για έναν δείκτη που υποδεικνύει αν η προβλεπόμενη εγκεφαλική ηλικία ενός ατόμου είναι μεγαλύτερη ή μικρότερη από την πραγματική του ηλικία, και κατά πόσα χρόνια.

Τα ευρήματα

Στη συνέχεια, οι επιστήμονες ανέλυσαν μεταβολομικά δεδομένα από δείγματα αίματος των ίδιων συμμετεχόντων και εντόπισαν εννέα μόρια που σχετίζονταν σημαντικά με τον δείκτη BAG. Ανάμεσά τους, η γλυκόζη παρουσίασε τη ισχυρότερη συσχέτιση. Συγκεκριμένα, τα υψηλότερα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα συνδέονταν με εγκεφάλους που εμφάνιζαν περισσότερα σημάδια γήρανσης στις απεικονιστικές εξετάσεις και επομένως έμοιαζαν βιολογικά μεγαλύτεροι από τη χρονολογική ηλικία των συμμετεχόντων.

«Οι αναλύσεις συσχέτισης σε 21.780 άτομα εντόπισαν εννέα μεταβολίτες πλάσματος που συνδέονται σημαντικά με το BAG μετά από διόρθωση Bonferroni, με τη γλυκόζη να παρουσιάζει την ισχυρότερη επίδραση», έγραψαν οι ερευνητές. «Μελέτες συσχέτισης σε επίπεδο γονιδιώματος (GWAS) εντόπισαν 392 μονονουκλεοτιδικούς πολυμορφισμούς (SNPs) που σχετίζονται με τη BAG, ενώ η μεντελική τυχαιοποίηση δύο δειγμάτων παρείχε στοιχεία που υποστηρίζουν έναν πιθανό αιτιώδη ρόλο της γλυκόζης στην επιτάχυνση της γήρανσης του εγκεφάλου», σημείωσαν.

Άνοια, Πάρκινσον και κατάθλιψη

Η μελέτη παρέχει ισχυρές ενδείξεις ότι η γλυκόζη του αίματος μπορεί να συμβάλλει στις διεργασίες που οδηγούν σε ταχύτερη γήρανση του εγκεφάλου.

«Από κλινική άποψη, τα αυξημένα επίπεδα γλυκόζης στο πλάσμα συσχετίστηκαν θετικά με επτά εγκεφαλικές διαταραχές, συμπεριλαμβανομένης της άνοιας όλων των αιτιών, της νόσου Αλτσχάιμερ, της αγγειακής άνοιας, της νόσου Parkinson, του εγκεφαλικού επεισοδίου, της κατάθλιψης και του άγχους, και αρνητικά με τη γνωστική επίδοση, την κινητική λειτουργία και τα αποτελέσματα ψυχικής υγείας», έγραψαν οι συγγραφείς.

«Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις γλυκόζης συσχετίστηκαν επίσης με μειωμένο όγκο σε 80 περιοχές του φλοιού, του υποφλοιού και της παρεγκεφαλίδας. Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι ο μεταβολισμός της γλυκόζης είναι μια τροποποιήσιμη οδός στη γήρανση του εγκεφάλου, με επιπτώσεις στις στρατηγικές έγκαιρης παρέμβασης που στοχεύουν στη διατήρηση της υγείας του εγκεφάλου καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής», ανέφερε η ομάδα.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι μελλοντικές μελέτες θα εξετάσουν πιο αναλυτικά τη σχέση μεταξύ της αυξημένης γλυκόζης και της γήρανσης του εγκεφάλου, καθώς και τον ρόλο της σε επιμέρους νευροεκφυλιστικές και ψυχιατρικές παθήσεις. Μακροπρόθεσμα, τα ευρήματα αυτά θα μπορούσαν να συμβάλουν στην ανάπτυξη νέων στρατηγικών για την παρακολούθηση και τη διατήρηση της υγείας του εγκεφάλου.

Πηγή: Medicalxpress

www.ertnews.gr

ΟΙούνιος του 2026 ήταν ο πιο ζεστός που έχει καταγραφεί στη Δυτική Ευρώπη στα χρονικά και ο δεύτερος θερμότερος σε ηπειρωτική και παγκόσμια κλίμακα, αποκαλύπτει σήμερα το παρατηρητήριο του κλίματος Copernicus της ΕΕ, καθώς η γηραιά ήπειρος αρχίζει να δοκιμάζεται από νέο κύμα καύσωνα.

Η μέση θερμοκρασία στη δυτική Ευρώπη έφτασε τους 20,74° Κελσίου τον Ιούνιο, με άλλα λόγια ήταν 3° Κελσίου πάνω από τις φυσιολογικές τιμές κατά την περίοδο 1991-2020, αναφέρει το ινστιτούτο Κοπέρνικος στο μηνιαίο ενημερωτικό δελτίο του, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ, που είχε καταγραφτεί μόλις τον αντίστοιχο μήνα του 2025.

«Η κλιματική αλλαγή οδεύει να περάσει από το καθεστώς του μελλοντικού προβλήματος, αφηρημένου και στατιστικού, για το οποίο ενημερωνόμαστε σε εκθέσεις, σε αυτό της απτής πραγματικότητας που ανατρέπει την καθημερινή ζωή», τόνισε στο Γαλλικό Πρακτορείο η Σαμάνθα Μπέρτζες, αρμόδια για στρατηγικά ζητήματα στο ευρωπαϊκό κέντρο μεσοπρόθεσμων μετεωρολογικών προβλέψεων (CEPMMT στα γαλλικά, ECMWF στα αγγλικά), διακυβερνητικό οργανισμό που διαχειρίζεται το ινστιτούτο Κοπέρνικος.

«Η Ευρώπη θερμαίνεται πολύ ταχύτερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο», θύμισε, επισημαίνοντας τις αλλαγές στην κυκλοφορία της ατμόσφαιρας ως μια από τις αιτίες.

«Οι αλλαγές που παρατηρούνται στην ατμοσφαιρική κυκλοφορία υποδεικνύουν πως το φαινόμενο θα πολλαπλασιαστεί στην Ευρώπη στο μέλλον. Θα βλέπουμε περισσότερα κύματα ζέστης σ’ έναν πιο θερμό κόσμο. Και θα είναι πιο εντατικά, θα διαρκούν περισσότερο και θα πλήττουν περισσότερες γεωγραφικές ζώνες, πρόσθεσε καλώντας να υπάρξει ουδετερότητα ως προς τις καθαρές εκπομπές αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου «το συντομότερο».

Τον Ιούνιο, οι θερμοκρασίες σε παγκόσμια κλίμακα ξεπέρασαν κατά 1,39° Κελσίου τον εκτιμώμενο μέσο όρο της προβιομηχανικής εποχής (1850-1900), αναφέρεται ακόμη στην έκθεση του ινστιτούτου.

Ήταν ο δεύτερος πιο θερμός Ιούνιος στα χρονικά, τόσο σε παγκόσμια κλίμακα όσο και στην Ευρώπη στο σύνολό της, προσθέτει ο Κοπέρνικος, καθώς η ανθρωπογενής κλιματική αλλαγή κι η υπερθέρμανση του πλανήτη συνεχίζεται.

Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ, AFP

www.ertnews.gr

Το αρχαίο DNA έχει αποκαλύψει ότι το είδος μας, ο Homo sapiens, διασταυρώθηκε κάποτε με τους Νεάντερταλ, όμως ποια ήταν η φύση αυτών των συναντήσεων κατά τη Νεολιθική Εποχή, πριν από δεκάδες χιλιάδες χρόνια; Ευρήματα που ήρθαν στο φως σε ένα σπήλαιο στη σημερινή Τουρκία δείχνουν ότι οι δύο ομάδες δεν συνυπήρχαν απλώς στην ίδια περιοχή, αλλά ενδέχεται να μοιράζονταν ορισμένες πολιτισμικές παραδόσεις, κατασκευάζοντας παρόμοια εργαλεία και συλλέγοντας το ίδιο είδος κοχυλιού.

«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι οι Νεάντερταλ και οι Homo sapiens πιθανότατα μοιράζονταν κάτι περισσότερο από τον ίδιο χώρο», δήλωσε στο CNN ο κύριος συγγραφέας της μελέτης, Ισμαΐλ Μπαϊκάρα, αναφερόμενος στη νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα στο περιοδικό «PNAS».

«Αν και δεν μπορούμε ακόμη να αποδείξουμε άμεση επαφή, η αξιοσημείωτη συνέχεια στην τεχνολογία, στις πρακτικές κυνηγιού και στη μεταφορά διακοσμητικών κοχυλιών συνάδει με την ιδέα ότι αυτοί οι πληθυσμοί αλληλεπιδρούσαν και μοιράζονταν πολιτισμικές παραδόσεις με την πάροδο του χρόνου», πρόσθεσε.

Οι αρχαιολόγοι γνώριζαν εδώ και χρόνια την ύπαρξη του σπηλαίου Ucagızli II στη νότια Τουρκία, όμως η πρώτη συστηματική ανασκαφή ξεκίνησε το 2020, σύμφωνα με τον Μπαϊκάρα, καθηγητή στο Τμήμα Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Γκαζιαντέπ στην Τουρκία. Απολιθώματα που βρέθηκαν στο σπήλαιο- τέσσερα δόντια και ένα τμήμα γνάθου με δύο ακόμη δόντια- έδειξαν ότι οι Νεάντερταλ κατοικούσαν στην περιοχή πριν από 77.000 έως 59.000 χρόνια. Οι Homo sapiens εγκαταστάθηκαν εκεί αργότερα, πριν από 59.000 και 47.000 χρόνια. Οι χρονικές αυτές περίοδοι προσδιορίστηκαν μέσω της χρονολόγησης των στρωμάτων ιζήματος μέσα στα οποία βρέθηκαν τα απολιθώματα.

Κατά την περίοδο αυτή, και τα δύο είδη κατασκεύαζαν παρόμοια λίθινα εργαλεία σε ένα στυλ γνωστό ως Mousterian, το οποίο πήρε το όνομά του από το αρχαιολογικό καταφύγιο στη Γαλλία όπου εντοπίστηκαν για πρώτη φορά τέτοια εργαλεία. Παράλληλα, κυνηγούσαν τα ίδια είδη ζώων, όπως αγριοκάτσικα, ελάφια και αγριογούρουνα.

Μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις για τους ερευνητές ήταν η ανακάλυψη ενός συγκεκριμένου τύπου κοχυλιού από το μαλάκιο Columbella rustica– τόσο στα στρώματα των Νεάντερταλ όσο και σε εκείνα των Homo sapiens- το οποίο ήταν πολύ μικρό για να χρησιμεύσει ως τροφή.

Ορισμένα από τα κοχύλια έφεραν οπές, γεγονός που υποδηλώνει ότι μπορεί να χρησιμοποιούνταν ως διακοσμητικά αντικείμενα. Οι συγγραφείς της μελέτης τα χαρακτήρισαν «manuports», δηλαδή αντικείμενα που μεταφέρθηκαν σκόπιμα από ανθρώπους μακριά από τον τόπο προέλευσής τους. Αν και το συγκεκριμένο κοχύλι είχε συνδεθεί μέχρι σήμερα αποκλειστικά με τον Homo sapiens, οι ερευνητές εκτιμούν ότι είναι πολύ πιθανό να είχε αξία και για τους Νεάντερταλ.

«Οι Νεάντερταλ συνέλεγαν και μετέφεραν σκόπιμα αυτό το κοχύλι από τις ακτές της Μεσογείου, παρότι υπήρχαν διαθέσιμα πολλά άλλα είδη κοχυλιών. Παράλληλα, οι σύγχρονοι άνθρωποι στην ίδια περιοχή επίσης συνέλεγαν Columbella rustica», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Ναόκι Μοριμότο, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Κιότο στην Ιαπωνία.

Η έξοδος από την Αφρική

Το σπήλαιο Ucagızli II είναι ένας από τους ελάχιστους γνωστούς αρχαιολογικούς χώρους που χρονολογούνται σε μια κρίσιμη αλλά ελάχιστα γνωστή περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας.

Περίπου πριν από 60.000 χρόνια, μια μεγάλη μετακίνηση του ανθρώπινου είδους έξω από την Αφρική οδήγησε τελικά στην εξάπλωση των σύγχρονων ανθρώπων σε ολόκληρο τον πλανήτη, αν και ορισμένες πρωτοπόρες ομάδες είχαν εγκαταλείψει την ήπειρο πολύ νωρίτερα.

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι κατά τη διάρκεια αυτού του μεγάλου κύματος μετανάστευσης, οι σύγχρονοι άνθρωποι πιθανότατα συναντήθηκαν και διασταυρώθηκαν με Νεάντερταλ σε περιοχές όπως η σημερινή Τουρκία. Ωστόσο, αυτή η υπόθεση βασίζεται κυρίως σε πληθυσμιακά μοντέλα που προκύπτουν από την ανάλυση αλληλουχιών DNA. Τα άμεσα αρχαιολογικά στοιχεία από αυτή την κρίσιμη περίοδο στην περιοχή του Λεβάντε- μια περιοχή που σήμερα περιλαμβάνει περίπου τη Μέση Ανατολή και την Τουρκία- παραμένουν περιορισμένα και αποσπασματικά. Η νέα μελέτη αναφέρει ότι δεν είναι ακόμη σαφές αν οι Homo sapiens που βρήκαν καταφύγιο στο σπήλαιο αποτελούσαν μέρος αυτού του μεγάλου μεταναστευτικού κύματος ή αν ήταν απόγονοι των πρώτων ομάδων που είχαν φτάσει νωρίτερα.

Ο Μπαϊκάρα σημείωσε ότι απαιτούνται περισσότερα αρχαιολογικά στοιχεία για να διαπιστωθεί αν το σπήλαιο στην Τουρκία αποτελεί εξαίρεση ή αν αντανακλά μια ευρύτερη πραγματικότητα.

«Αυτή η μοναδική περίπτωση δείχνει ότι ο πολιτισμός διαμορφώνεται όχι μόνο από τη βιολογία, αλλά και από τις τοπικές παραδόσεις, επιτρέποντας σε διαφορετικά είδη που ζουν στην ίδια περιοχή να διατηρούν κοινές συμπεριφορές για χιλιάδες χρόνια», κατέληξε ο ερευνητής.

Πηγή: CNN

www.ertnews.gr

Η άνοια που εμφανίζεται πριν από την ηλικία των 65 ετών συνδέεται με μειωμένη παραγωγικότητα στην εργασία έως και 15 χρόνια πριν από τη διάγνωση, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύθηκε στο ιατρικό περιοδικό της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας «Neurology».

Ως άνοια πρώιμης έναρξης ορίζεται κάθε μορφή άνοιας που διαγιγνώσκεται σε άτομα ηλικίας κάτω των 65 ετών.

Στη μελέτη συμμετείχαν 793 άτομα που διαγνώστηκαν με άνοια πρώιμης έναρξης σε δύο νοσοκομεία της Φινλανδίας, σε διάστημα δώδεκα ετών. Οι ερευνητές συνέκριναν τα στοιχεία τους με εκείνα 7.926 ατόμων αντίστοιχης ηλικίας και φύλου, τα οποία δεν είχαν άνοια.

Πώς έγινε η μελέτη

Οι ερευνητές αξιοποίησαν εθνικά μητρώα για τη συλλογή στοιχείων σχετικά με το μορφωτικό επίπεδο, άλλα προβλήματα υγείας και τα φορολογικά δεδομένα των συμμετεχόντων, ώστε να υπολογίσουν τα εισοδήματά τους.

Η απώλεια παραγωγικότητας εκτιμήθηκε με βάση τη σύγκριση του μέσου ετήσιου εισοδήματος των ατόμων με άνοια με εκείνο των ατόμων χωρίς άνοια, λαμβάνοντας υπόψη και άλλους παράγοντες, όπως η εκπαίδευση και συνυπάρχουσες ιατρικές παθήσεις.

Απώλεια παραγωγικότητας πριν από τη διάγνωση

Η ανάλυση έδειξε ότι τα άτομα με άνοια πρώιμης έναρξης παρουσίαζαν σταδιακά αυξανόμενη απώλεια παραγωγικότητας ήδη έως και 15 χρόνια πριν από τη διάγνωση.

Συνολικά, κατά τη διάρκεια της μελέτης, η μέση απώλεια παραγωγικότητας ανά άτομο ανήλθε σε 74.577 ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 12.000 ευρώ ετησίως.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι ο χρόνος έναρξης της μείωσης της παραγωγικότητας διέφερε ανάλογα με τον τύπο της άνοιας.

Στα άτομα με Αλτσχάιμερ, η μέση απώλεια παραγωγικότητας άρχισε περίπου έξι χρόνια πριν από τη διάγνωση, ενώ στα άτομα με μετωποκροταφική άνοια εμφανίστηκε έντεκα χρόνια πριν από τη διάγνωση.

«Μακροχρόνιες κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις»

«Τα ευρήματα αυτά μπορούν εν μέρει να εξηγηθούν από καθυστερήσεις στη διάγνωση της νόσου, που παρατείνουν το διάστημα κατά το οποίο τα συμπτώματα παραμένουν αδιάγνωστα, και αναδεικνύουν τις μακροχρόνιες κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις της άνοιας πρώιμης έναρξης», σημειώνει ο νευρολόγος Έινο Σόλτζε από το University of Eastern Finland, στο Κουόπιο.

Οι ερευνητές διευκρινίζουν ότι, καθώς πρόκειται για αναδρομική μελέτη, δεν μπορεί να τεκμηριωθεί σχέση αιτίου-αποτελέσματος.

Προτείνουν, ωστόσο, να πραγματοποιηθούν μελλοντικές μελέτες που θα παρακολουθούν διαχρονικά τις αλλαγές στις γνωστικές λειτουργίες με νευροψυχολογικές δοκιμασίες, καθώς και να αναπτυχθούν παρεμβάσεις που θα μπορούσαν να προλάβουν ή να επιβραδύνουν τη μείωση της εργασιακής παραγωγικότητας.

www.ertnews.gr

Κάθε χρόνο, οι επιστήμονες ανακαλύπτουν δύο ή τρεις ιούς που δεν έχουν εντοπιστεί ποτέ ξανά σε ανθρώπους. Ο αριθμός αυτός παρουσιάζει διακυμάνσεις, ωστόσο η συνολική τάση παραμένει σχετικά σταθερή από τη δεκαετία του 1960. Οι περισσότεροι από αυτούς τους ιούς περνούν σχεδόν απαρατήρητοι και οι ερευνητές συχνά χρειάζεται να ανατρέξουν σε παλιές ιατρικές δημοσιεύσεις για να βρουν οποιαδήποτε αναφορά σε αυτούς. Ορισμένοι ιοί εξαφανίζονται εντελώς και σχεδόν ξεχνιούνται. Στον αντίποδα βρίσκονται η ανακάλυψη του HIV-1 το 1983 και του SARS-CoV-2 το 2020, που προανήγγειλαν τις πανδημίες του AIDS και του COVID-19 αντίστοιχα, οι οποίες έχουν προκαλέσει εκατομμύρια θανάτους.

Ποιοι ιοί θα μπορούσαν να προκαλέσουν την επόμενη πανδημία; Για να απαντήσουν στο κρίσιμο αυτό ερώτημα, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου ανέλυσαν επιδημιολογικά δεδομένα και συνέταξαν μια λίστα με τα παθογόνα που θεωρούνται τα πιο επικίνδυνα.

Οι ζωονόσοι και ο πραγματικός κίνδυνος

Οι πανδημίες έχουν πολλές μορφές, όμως τις τελευταίες δεκαετίες οι σημαντικότεροι «υπαίτιοι» είναι οι ιοί των οποίων το γενετικό υλικό αποτελείται από RNA και όχι από DNA. Παρότι έχουν αναγνωριστεί χιλιάδες είδη RNA ιών –και εκτιμάται ότι μπορεί να υπάρχουν εκατομμύρια– μόνο 239 είναι γνωστό ότι μολύνουν τον άνθρωπο.

Σχεδόν τα δύο τρίτα των ιών που περιλαμβάνονται στη λίστα δεν μεταδίδονται εύκολα από άνθρωπο σε άνθρωπο. Πρόκειται για ζωονοσογόνους ιούς, δηλαδή ιούς που μεταδίδονται κυρίως από τα ζώα στους ανθρώπους και όχι μεταξύ ανθρώπων. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η λύσσα.

Αυτό μπορεί να ακούγεται καθησυχαστικό, ωστόσο οι ιοί μεταλάσσονται γρήγορα και υπάρχει ανησυχία ότι ένας ζωονοσογόνος ιός θα μπορούσε να αποκτήσει την ικανότητα μετάδοσης μεταξύ ανθρώπων. Αυτός είναι και ο λόγος που οι επιστήμονες παρακολουθούν στενά τη γρίπη των πτηνών. Παρ’ όλα αυτά, μέχρι σήμερα δεν υπάρχει τεκμηριωμένο παράδειγμα RNA ιού που να απέκτησε αυτή την ικανότητα. Η λύσσα, για παράδειγμα, δεν έχει εξελιχθεί με αυτόν τον τρόπο, παρά το γεγονός ότι καταγράφονται δεκάδες χιλιάδες ανθρώπινα κρούσματα κάθε χρόνο.

Μεγαλύτερη απειλή αποτελούν οι ιοί που ήδη μεταδίδονται μεταξύ ανθρώπων. Αυτοί μπορεί να εξελιχθούν ώστε να γίνουν ακόμη πιο μεταδοτικοί, όπως συνέβη με τις διαδοχικές παραλλαγές του SARS-CoV-2. Πολλοί από αυτούς πέρασαν αρχικά από τα ζώα στους ανθρώπους έχοντας ήδη την ικανότητα ανθρώπινης μετάδοσης. Πιθανότατα έτσι προέκυψαν στο μακρινό παρελθόν η ιλαρά, η παρωτίτιδα, η ερυθρά, αλλά και δεκάδες ιοί που προκαλούν κοινά κρυολογήματα και γαστρεντερικές λοιμώξεις.

Υπάρχουν επίσης ιοί που μπορούν να μεταδοθούν μεταξύ ανθρώπων, αλλά μέχρι σήμερα έχουν προκαλέσει μόνο περιορισμένες επιδημικές εξάρσεις. Αυτό συμβαίνει επειδή ο βασικός αναπαραγωγικός αριθμός τους (R) –δηλαδή ο μέσος αριθμός ατόμων που μολύνει κάθε φορέας– παραμένει χαμηλός και οι αλυσίδες μετάδοσης τελικά διακόπτονται. Ωστόσο, ο δείκτης αυτός μπορεί να αλλάξει, για παράδειγμα όταν ένας ιός που κυκλοφορούσε μόνο σε απομονωμένα χωριά φτάσει σε ένα μεγάλο αστικό κέντρο. Κάτι ανάλογο συνέβη με το στέλεχος Ζαΐρ του ιού Έμπολα στη Δυτική Αφρική το 2014.

Ποιοι ιοί προκαλούν ανησυχία

Οι ιοί που έχουν τη δυνατότητα να προκαλέσουν μεγάλες επιδημίες είναι σχετικά λίγοι, ωστόσο αποτελούν τους πιο αξιόπιστους δείκτες για μελλοντικές απειλές κατά της δημόσιας υγείας. Το στέλεχος Ζαΐρ του ιού Έμπολα, οι ιοί Τσικουνγκούνια, Ζίκα και Oropouche που μεταδίδονται μέσω εντόμων, καθώς και ο mpox (ιός DNA), περιλαμβάνονταν εξαρχής στη λίστα και στη συνέχεια προκάλεσαν σημαντικές επιδημίες.

Ορισμένοι πιο σπάνιοι ιοί έχουν επίσης βρεθεί πρόσφατα στο προσκήνιο: το στέλεχος των Άνδεων του χανταϊού που συνδέθηκε με πρόσφατη επιδημία σε κρουαζιερόπλοιο και το στέλεχος Μπουντιμπούγκιο του ιού Έμπολα το οποίο εξαπλώνεται αυτή την περίοδο στην Κεντρική Αφρική.

Ο επόμενος ιός που θα μπορούσε να προκαλέσει πανδημία

Η πανδημία COVID-19 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ήδη από το 2019, η ερευνητική ομάδα από τη Σκωτία είχε δείξει ότι οι ιδιαίτερα μεταδοτικοί ιοί συνήθως συγγενεύουν στενά με άλλους ιούς που μεταδίδονται μεταξύ ανθρώπων, αλλά εμφανίζονται ανεξάρτητα μέσω μετάδοσης από ζώα. Αυτή ακριβώς ήταν η περίπτωση του SARS-CoV-2, ο οποίος ήταν πολύ συγγενικός με τον αρχικό κορονοϊό SARS, αλλά προήλθε ανεξάρτητα –και πιθανότατα έμμεσα– από νυχτερίδες.

Έναν χρόνο νωρίτερα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας είχε ήδη συμπεριλάβει έναν κορονοϊό τύπου SARS στους βασικούς υποψήφιους για τη «Νόσο X». Για τον λόγο αυτό, οι επιστήμονες ανησύχησαν από τις πρώτες κιόλας ημέρες της εμφάνισης του COVID-19, καθώς ο νέος ιός ταίριαζε απόλυτα στο προφίλ που αναζητούσαν.

Αντίθετα, ούτε το στέλεχος των Άνδεων του χανταϊού ούτε το Μπουντιμπούγκιο του Έμπολα φαίνεται να διαθέτουν τα χαρακτηριστικά που απαιτούνται για να προκαλέσουν παγκόσμια πανδημία. Ωστόσο, εάν εμφανιζόταν ένας νέος ιός συγγενικός με την ιλαρά, το σενάριο θα ήταν εντελώς διαφορετικό, καθώς θα υπήρχε πραγματική πιθανότητα μιας παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης ακόμη σοβαρότερης από τον COVID-19.

Παράλληλα, τα δύο αυτά στελέχη υπενθυμίζουν κάτι σημαντικό: και οι δύο κυκλοφορούσαν για εβδομάδες προτού εντοπιστούν. Το ίδιο είχε συμβεί και με τον SARS-CoV-2. Η ταχύτερη ανίχνευση και κατανόηση των νέων ιών θα μπορούσε να στερήσει από την επόμενη πανδημία αυτό το κρίσιμο χρονικό προβάδισμα και να μειώσει σημαντικά τις ανθρώπινες και κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις της.

Πηγή: Ars Technica

www.ertnews.gr

Σχεδόν 80 εκατομμύρια γυναίκες παγκοσμίως εκτιμάται ότι θα αντιμετωπίζουν προβλήματα υπογονιμότητας έως το 2036, σύμφωνα με νέα μελέτη. Σύμφωνα με τις προβλέψεις των ερευνητών, οι περιπτώσεις υπογονιμότητας θα φτάσουν σχεδόν τα 80 εκατομμύρια έως το 2036, από περίπου 53,6 εκατομμύρια το 2023, με τη μεγαλύτερη αύξηση να αναμένεται στις γυναίκες ηλικίας 35 έως 39 ετών.

Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η τάση αυτή οφείλεται κυρίως στη φυσιολογική μείωση, με την ηλικία, του αποθέματος των ωαρίων και της ικανότητάς τους να γονιμοποιούνται. Οι αλλαγές αυτές επηρεάζουν τη γονιμότητα, αυξάνουν τον κίνδυνο αποβολής και μειώνουν τα ποσοστά επιτυχίας των μεθόδων υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

«Καθώς η γήρανση του πληθυσμού και οι κοινωνικοοικονομικές αλλαγές επιταχύνονται, αυξάνεται ο αριθμός των γυναικών που αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο υπογονιμότητας λόγω προχωρημένης ηλικίας, γεγονός που καθιστά το ζήτημα ολοένα και σημαντικότερο για τη δημόσια υγεία», αναφέρουν οι συγγραφείς της μελέτης.

Οι ερευνητές από την Κίνα ανέλυσαν στοιχεία της μελέτης Global Burden of Disease 2023, η οποία περιλαμβάνει δεδομένα από 204 χώρες και περιοχές για την περίοδο 1990-2023. Η ανάλυση έδειξε ότι τα ποσοστά υπογονιμότητας αυξάνονται ταχύτερα στις πιο ανεπτυγμένες χώρες.

Γιατί αυξάνονται τα περιστατικά

Στις χώρες μεσαίου εισοδήματος και στις ταχέως αναπτυσσόμενες οικονομίες, η υπογονιμότητα γίνεται ολοένα και πιο συχνή, καθώς συμβαίνουν ταυτόχρονα πολλές κοινωνικές και δημογραφικές εξελίξεις. Οι άνθρωποι παντρεύονται και αποκτούν παιδιά σε ολοένα μεγαλύτερη ηλικία, ενώ αυξάνεται ο αριθμός των γυναικών που επιδιώκουν εγκυμοσύνη μετά τα 35 ή τα 40. Παράλληλα, η ενημέρωση γύρω από τα προβλήματα γονιμότητας οδηγεί όλο και περισσότερα ζευγάρια στην αναζήτηση ιατρικής βοήθειας

Την ίδια στιγμή, σε πολλές χώρες οι εξετάσεις γονιμότητας και οι θεραπείες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής παραμένουν ακριβές, περιορισμένες ή δύσκολα προσβάσιμες, με αποτέλεσμα η ζήτηση να αυξάνεται πολύ ταχύτερα από τη διαθεσιμότητα των σχετικών υπηρεσιών.

Ωστόσο, σύμφωνα με τη βιολόγο και ειδικό στη γονιμότητα Ροθίο Νούνιεθ Καλόνχε, η οποία δεν συμμετείχε στη μελέτη, η αντιμετώπιση της αύξησης των ποσοστών υπογονιμότητας στις μεγαλύτερες ηλικίες δεν μπορεί να βασιστεί αποκλειστικά στην επέκταση των διαθέσιμων θεραπειών υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

«Σε χώρες όπως η Ισπανία είναι επίσης απαραίτητο να αντιμετωπιστούν οι κοινωνικοί παράγοντες που οδηγούν στην αναβολή της μητρότητας, ιδιαίτερα όσοι σχετίζονται με την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής, την οικονομική σταθερότητα και τη θεσμική στήριξη της μητρότητας σε νεότερη ηλικία», τόνισε.

Οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι η υπογονιμότητα δεν είναι ένα ζήτημα που αφορά αποκλειστικά τις γυναίκες. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, θα επηρεάσει περίπου έναν στους έξι ανθρώπους σε κάποια φάση της ζωής του, ενώ το 8% έως 12% των ζευγαριών αναπαραγωγικής ηλικίας παγκοσμίως, αντιμετωπίζει δυσκολίες στην απόκτηση παιδιών.

Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «The Lancet».

Πηγή: Euronews

www.ertnews.gr

Η ατμοσφαιρική ρύπανση φαίνεται να μεταβάλλει τον τρόπο λειτουργίας των γονιδίων του σπέρματος, σύμφωνα με μία από τις μεγαλύτερες μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί μέχρι σήμερα για την ανδρική γονιμότητα. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι άνδρες που εκτέθηκαν σε συνήθεις ατμοσφαιρικούς ρύπους κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης των σπερματοζωαρίων, εμφάνιζαν μικρές αλλαγές στο DNA τους, οι οποίες επηρεάζουν την ενεργοποίηση ή απενεργοποίηση ορισμένων γονιδίων. Το εύρημα ενισχύει τις ανησυχίες ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση ενδέχεται να επηρεάζει αρνητικά την ανδρική γονιμότητα.

Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν στο ετήσιο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Ανθρώπινης Αναπαραγωγής και Εμβρυολογίας (ESHRE) στο Λονδίνο και έδειξαν ότι το όζον και το διοξείδιο του αζώτου είναι οι ρύποι που συνδέονται περισσότερο με αυτές τις λεγόμενες επιγενετικές αλλαγές.

«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι η έκθεση στην ατμοσφαιρική ρύπανση κατά τα κρίσιμα στάδια ανάπτυξης του σπέρματος μπορεί να σχετίζεται με αλλαγές στο DNA των σπερματοζωαρίων», δήλωσε η επικεφαλής της έρευνας, Δρ. Κάρι Νόουμπλς, επιδημιολόγος στο Πανεπιστήμιο της Μασαχουσέτης των ΗΠΑ.

Πώς διεξήχθη η μελέτη

Οι ερευνητές παρακολούθησαν περισσότερους από 2.000 άνδρες στο Σολτ Λέικ Σίτι της πολιτείας Γιούτα των ΗΠΑ, από το 2013 έως το 2017. Οι συμμετέχοντες έδωσαν δείγματα σπέρματος κατά την ένταξή τους στη μελέτη και στη συνέχεια έπειτα από δύο, τέσσερις και έξι μήνες.

Οι ερευνητές υπολόγισαν την έκθεση κάθε συμμετέχοντα σε ατμοσφαιρικούς ρύπους του εξωτερικού περιβάλλοντος – μεταξύ των οποίων όζον, διοξείδιο του αζώτου, διοξείδιο του θείου και μικροσκοπικά αιωρούμενα μικροσωματίδια (PM2.5) – κατά το τρίμηνο που προηγήθηκε της συλλογής κάθε δείγματος, δηλαδή κατά την περίοδο παραγωγής των σπερματοζωαρίων.

Αν και ολοένα και περισσότερα στοιχεία δείχνουν ότι η ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να επηρεάζει την ανδρική γονιμότητα, οι βιολογικοί μηχανισμοί που ευθύνονται γι’ αυτό δεν είχαν αποσαφηνιστεί μέχρι σήμερα. Η πιο πρόσφατη έρευνα επισημαίνει τη μεθυλίωση του DNA – χημικές «ετικέτες» που προσκολλώνται στο DNA και ρυθμίζουν την ενεργοποίηση ή την απενεργοποίηση των γονιδίων χωρίς να μεταβάλλουν τον γενετικό κώδικα – ως μία πιθανή εξήγηση

Οι επιστήμονες εξέτασαν τη μεθυλίωση του DNA στα σπερματοζωάρια 1.220 ανδρών που παρείχαν δείγμα κατά την εξέταση των έξι μηνών. Εντόπισαν 39 αλλαγές στο DNA που σχετίζονταν με την έκθεση σε συνδυασμούς ατμοσφαιρικών ρύπων, με το όζον και το διοξείδιο του αζώτου να ασκούν τη μεγαλύτερη επίδραση.

Οι περισσότερες επιγενετικές «σημάνσεις» διαγράφονται στα πρώτα στάδια της εμβρυϊκής ανάπτυξης. Ωστόσο, ορισμένα γονίδια διατηρούν αυτές τις αλλαγές, που σημαίνει ότι ενδέχεται να επηρεάζουν την ανάπτυξη του εμβρύου και πιθανώς την υγεία του αργότερα στη ζωή. Ένα από τα γονίδια που εντοπίστηκαν, το GNAS, έχει συνδεθεί στο παρελθόν με χαμηλότερη ποιότητα σπέρματος και προβλήματα στην εμβρυϊκή ανάπτυξη.

«Οι αλλαγές στη γονιδιακή έκφραση ενδέχεται να επηρεάζουν τη γονιμότητα των ανδρών και γι’ αυτό η συγκεκριμένη ερευνητική κατεύθυνση είναι ιδιαίτερα σημαντική. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες ώστε να αποδειχθεί άμεσα η σχέση μεταξύ των αλλαγών στη μεθυλίωση του DNA του σπέρματος που συνδέονται με την ατμοσφαιρική ρύπανση, και της γονιμότητας», σημείωσε η ερευνήτρια.

Ο καθηγητής Ανδρολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ, Άλαν Πέισι, ο οποίος δεν συμμετείχε στην έρευνα, δήλωσε ότι η μελέτη κατέδειξε μια μετρήσιμη επίδραση.

«Προς το παρόν δεν μπορούμε να συμπεράνουμε αν οι παρατηρούμενες αλλαγές στη μεθυλίωση του DNA των σπερματοζωαρίων έχουν κλινική σημασία για την ανδρική υπογονιμότητα. Θα χρειαστούν επιπλέον έρευνες για να επιβεβαιωθεί ή να διαψευστεί αυτή η σύνδεση», ανέφερε.

Από την πλευρά του, ο καθηγητής Αναπαραγωγικής Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ, Ρίτσαρντ Λία, χαρακτήρισε τη μελέτη ιδιαίτερα σημαντική.

«Πρόκειται για μια σημαντική έρευνα που προστίθεται στο ολοένα αυξανόμενο σύνολο επιστημονικών στοιχείων, σύμφωνα με τα οποία η ποιότητα του σπέρματος επηρεάζεται αρνητικά από τους ατμοσφαιρικούς ρύπους», δήλωσε.

Πηγή: Guardian

www.ertnews.gr

Η Ελλάδα αποκτά δυνατότητες οπτικής παρατήρησης της Γης, καθώς ο μικροδορυφόρος «Hyperion GR-1» εκτοξεύθηκε επιτυχώς σήμερα, Τρίτη 7 Ιουλίου, και βρίσκεται πλέον σε τροχιά γύρω από τη Γη, στο πλαίσιο του «Εθνικού Προγράμματος Μικροδορυφόρων». Η εκτόξευση σηματοδοτεί ένα ακόμη σημαντικό βήμα για την ενίσχυση των διαστημικών δυνατοτήτων της χώρας, με άμεσες εφαρμογές στην Πολιτική Προστασία, την ασφάλεια, το περιβάλλον και τη Δημόσια Διοίκηση.

Ο «Hyperion GR-1» είναι ο πρώτος από τους συνολικά επτά οπτικούς μικροδορυφόρους που κατασκευάζονται από την ελληνική εταιρεία Open Cosmos Aegean, με έδρα την Παλλήνη Αττικής. Με την αξιοποίησή του, η Ελλάδα αποκτά σημαντικές δυνατότητες παρατήρησης, χαρτογράφησης και συστηματικής παρακολούθησης της Γης, με εφαρμογές στη θαλάσσια επιτήρηση, την προστασία κρίσιμων υποδομών, την περιβαλλοντική παρακολούθηση, τη γεωργία ακριβείας, την παρακολούθηση φυσικών καταστροφών και την ενίσχυση της Πολιτικής Προστασίας. Τα δεδομένα του θα ενσωματώνονται στον Κυβερνητικό Κόμβο Γεωπαρατήρησης, δημιουργώντας ένα ενιαίο περιβάλλον επιχειρησιακής πληροφόρησης για τη Δημόσια Διοίκηση.

Ο οπτικός μικροδορυφόρος διαθέτει δυνατότητα λήψης πολυφασματικών εικόνων υψηλής ανάλυσης, έως 90 εκατοστών και θα παρέχει ακριβή και αξιόπιστα δεδομένα για την παρακολούθηση του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος. Παράλληλα, ενσωματώνει προηγμένες δυνατότητες επεξεργασίας δεδομένων με Τεχνητή Νοημοσύνη (AI), καθώς και δορυφορικές ζεύξεις (inter-satellite links), που επιτρέπουν τη συλλογή, την επεξεργασία και την ταχύτατη μετάδοση κρίσιμων πληροφοριών από το διάστημα προς τη Γη.

Τα δεδομένα του δορυφόρου θα αξιοποιούνται, μεταξύ άλλων, για την πρόληψη και διαχείριση φυσικών καταστροφών, την παρακολούθηση πυρκαγιών και πλημμυρών, την ταχύτερη αποτίμηση ζημιών μετά από ακραία φυσικά φαινόμενα, την προστασία δασών, υδάτινων πόρων και του φυσικού περιβάλλοντος, τη γεωργία και την υδατοκαλλιέργεια ακριβείας, τη θαλάσσια επιτήρηση, την παρακολούθηση πλοίων και τον εντοπισμό θαλάσσιας ρύπανσης, καθώς και τον αστικό σχεδιασμό, την παρακολούθηση μεγάλων έργων και κρίσιμων υποδομών.

Ο «Hyperion GR-1» εκτοξεύθηκε από το Cape Canaveral Space Force Station στη Φλόριντα των Ηνωμένων Πολιτειών, με πύραυλο της SpaceX. Στην ίδια αποστολή μεταφέρθηκε και ο δορυφόρος Posedònia, ο οποίος κατασκευάστηκε από την Open Cosmos στις εγκαταστάσεις της στην Ισπανία.

Επισημαίνεται ότι με τη σημερινή εκτόξευση, η Ελλάδα διαθέτει πλέον 18 μικροδορυφόρους σε τροχιά, στο πλαίσιο του σχεδιασμού του υπουργείου Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης για την ενίσχυση των διαστημικών δυνατοτήτων της χώρας. Το «Εθνικό Πρόγραμμα Μικροδορυφόρων», χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας «Ελλάδα 2.0» και υλοποιείται μέσω της Γενικής Γραμματείας Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων, με τη στήριξη του Ελληνικού Κέντρου Διαστήματος (ΕΛΚΕΔ) και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος (ESA).

Αξίζει να σημειωθεί ότι η ανάπτυξη του Hyperion GR-1 αποτελεί σημαντικό ορόσημο για την ελληνική διαστημική βιομηχανία, καθώς η κατασκευή του πραγματοποιήθηκε με την ενεργή συμμετοχή ελληνικών επιχειρήσεων και μηχανικών, ενισχύοντας την εγχώρια τεχνογνωσία και δημιουργώντας νέες προοπτικές για την ανάπτυξη και εξαγωγή ελληνικών διαστημικών τεχνολογιών.

Ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Τεχνητής Νοημοσύνης, Δημήτρης Παπαστεργίου, υπογράμμισε: «Η εκτόξευση του Hyperion GR-1 σηματοδοτεί μια νέα εποχή για τη χώρα μας. Αποκτούμε ένα ακόμη ισχυρό εργαλείο που θα μας επιτρέπει να αξιοποιούμε δορυφορικά δεδομένα προς όφελος των πολιτών: να προστατεύουμε τα δάση και τις θαλάσσιες περιοχές μας, να στηρίζουμε τη γεωργία ακριβείας, να χαρτογραφούμε την εντός και εκτός σχεδίου δόμηση και να λαμβάνουμε ταχύτερες αποφάσεις σε περιόδους κρίσεων. Η σημερινή εκτόξευση αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου εθνικού σχεδιασμού, καθώς λίγες ημέρες πριν παρουσιάσαμε το νέο πρόγραμμα HELLAS-SPACE 2.0, ύψους 350 εκατ. ευρώ, που αποτελεί τη συνέχεια του Εθνικού Προγράμματος Μικροδορυφόρων. Στόχος μας είναι η τεχνολογία να κάνει το κράτος πιο αποτελεσματικό, τη χώρα πιο ανθεκτική και την καθημερινότητα των πολιτών καλύτερη».

www.ertnews.gr