Με ομόφωνη απόφασή του το Δημοτικό Συμβούλιο Βόλου ενέκρινε την εισήγηση της Επιτροπής ονοματοδοσίας και μετονομασίας οδών και πλατειών του Δήμου.
Αποφασίστηκε, μεταξύ των άλλων, να τιμηθεί η μνήμη του Μιχάλη Κουντούρη, της Άννας Αιβαζόγλου και του Νικόλαου Ιατρούλη. Όπως σημειώνει σε ανακοίνωσή του ο Πρόεδρος της Επιτροπής – Αντιδήμαρχος Πολεοδομίας κ. Γιώργος Μουλάς, το Πάρκο του Πεδίου Άρεως, θα μετονομαστεί σε «Πάρκο Μιχάλη Κουντούρη», ο χώρος έμπροσθεν της κεντρικής εισόδου του κτιρίου Πολιτιστικής εστίας Μικρασιατών «Ίωνες» θα ονομαστεί σε Πλατεία Άννας Αϊβαζόγλου, ενώ δρόμος της πόλης θα πάρει το όνομα του Νικόλαου Ιατρούλη, του Ευέλπιδος από τον Βόλο, που ήταν ο πρώτος νεκρός πρωτοετής της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων στη Μάχη της Κρήτης το 1941.
Η Επιτροπή δεν έχει ακόμη αποφασίσει για άλλες μετονομασίες ή ονοματοδοσίες όπως για τους εκλιπόντες υπουργούς Θαν. Νάκο και Λεων. Τζανή, για τον αείμνηστο μεγάλο ευεργέτη Χαράλαμπο Τσιμά κ.α.
Νικόλαος Ιατρούλης
Ο Νικόλαος Ιατρούλης ήταν πρωτοετής Εύελπις από τον Βόλο, ο οποίος έμεινε στην ιστορία ως ο πρώτος νεκρός πρωτοετής της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων στη Μάχη της Κρήτης το 1941. Γεννήθηκε το 1920 στον Βόλο (στις τότε λεγόμενες «Παγασές Λαρίσης»). Μπαίνει στην σχολή Ευελπίδων το 1940. Στις 28/10/1940 κηρύσσεται ο πόλεμος. Στις 6 Απριλίου 1941 οι Γερμανοί εισβάλουν στην Ελλάδα. Το μέτωπο σύντομα καταρρέει. Οι πρωτοετείς Ευέλπιδες ζητούν να συγκροτήσουν ένα λόχο και να πολεμήσουν στις Θερμοπύλες όπου μάχονται οι Βρετανοί, αλλά το αίτημα τους δεν γίνεται δεκτό. Στις 23 Απριλίου οι Ευέλπιδες, βγαίνουν στους δρόμους και επιτάσσουν όποιο αυτοκίνητο βρίσκουν, όμως όχι αρκετά. Τότε ζητούν από τον Ερυθρό Σταυρό να σταλούν στη Σχολή όλα τα διαθέσιμα αυτοκίνητα για τη μεταφορά μαθητών στα νοσοκομεία, με την πρόφαση ότι είχαν πάθει ομαδική δηλητηρίαση. Όταν τα αυτοκίνητα φθάνουν, επιτάσσονται και οι πρωτοετείς ξεκινούν τη νύχτα της 24ης Απριλίου για την Πελοπόννησο. Τελικά, φθάνουν στις 29 Απριλίου 1941 στο Κολυμβάρι Χανίων και στρατοπεδεύουν στο μοναστήρι της Παναγίας Οδηγήτριας Γωνιάς.
Το πρωί της 20ής Μαΐου 1941 αρχίζει η ρίψη των γερμανών αλεξιπτωτιστών. Στο καμπαναριό του μοναστηριού κυματίζει η σημαία της Σχολής που προκαλεί τα πυρά των εχθρών. Δύο Ευέλπιδες διατάσσονται να τη διασώσουν και αυτοί ανεβαίνουν μέσα σε καταιγισμό σφαιρών στο καμπαναριό, τη διπλώνουν και την αποθέτουν στην Αγία Τράπεζα της εκκλησίας. Ο ένας από αυτούς, ο Νικόλαος Ιατρούλης, ο οποίος θα σκοτωθεί λίγο αργότερα την ίδια μέρα
Η σημαία θα διαφυλαχθεί από τους μοναχούς και θα επιστραφεί στη Σχολή μετά τον πόλεμο, για να τιμηθεί με το Αριστείο Ανδρείας και τον Πολεμικό Σταυρό,
Ο Νικόλαος Ιατρούλης έπεσε ηρωικά μαχόμενος στις 20 Μαΐου 1941, αποτελώντας τον πρώτο πεσόντα της τάξης του στη συγκεκριμένη ιστορική μάχη. Προς τιμήν του έχει ανεγερθεί άγαλμα (προτομή) στις εγκαταστάσεις της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων. Το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Βόλου αποφάσισε ομόφωνα να δοθεί το όνομα του σε οδό της πόλης.
Μιχάλης Κουντούρης
Ο δήμαρχος Μιχάλης Κουντούρης (1931-2025) γεννήθηκε στο Βελεστίνο και πέθανε στο Βόλο. Ήταν γιος του Δημήτρη Κουντούρη, βουλευτή του Ελευθερίου Βενιζέλου. Εντάχθηκε από νεαρή ηλικία στον χώρο της Αριστεράς, οργανωμένος στην ΕΔΑ τη δεκαετία του 1950. Για τις ιδέες του διώχθηκε σκληρά αφού εξορίστηκε στη Μακρόνησο το 1958, στον Άη Στράτη το 1962 και στη Λέρο κατά τη διάρκεια της δικτατορίας (1967–1971).
Μετά την επιστροφή του, δικηγόρησε στην Αθήνα (1971–1978). Διετέλεσε δώδεκα χρόνια δήμαρχος, από το 1978 έως το 1990, με την υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ και της Αριστεράς, επανήλθε το 1998 με τη στήριξη αυτήν τη φορά της Νέας Δημοκρατίας και του ΚΚΕ. Το 2000 παραιτήθηκε από δήμαρχος. Σύμφωνα με την παρακάτω εισήγηση αποφασίστηκε δοθεί η ονομασία στο Πάρκο του Πεδίου Άρεως, ως «Πάρκο Μιχάλη Κουντούρη».
Με την μακρά δημαρχιακή του πορεία συνέβαλε στη δημιουργία έργων, τα οποία επέδρασαν στην φυσιογνωμία της πόλης. Έργο δικής του έμπνευσης και κατασκευής ήταν το πάρκο στο Πεδίο του Άρεως. Ήταν ένα έργο αρκετά πρωτοποριακό για την εποχή του, το οποίο όμως δεν έτυχε της ανάλογης αποδοχής από τους βολιώτες και τις Δημοτικές Αρχές που ακολούθησαν, με αποτέλεσμα με την πάροδο των ετών να έχει σχεδόν ρημάξει. Η σημερινή Δημοτική Αρχή, όπως σημειώνει ο κ. Μουλάς, προχωρά σε ανάπλαση του πάρκου με νέο σχεδιασμό και παρεμβάσεις, πιστεύοντας, ότι θα αποτελέσει μαζί με το νεοαναγειρόμενο Μουσείο της Αργούς πόλο έλξης τόσο για τους βολιώτες, όσο και για τους επισκέπτες. Η αξιοποίηση του πάρκου του Πεδίου του Άρεως, έστω και μετά την παρέλευση πολλών ετών, θα υλοποιήσει τα οράματα, τα οποία είχε για αυτό ο δήμαρχος Μιχάλης Κουντούρης.
Άννα Αϊβαζόγλου
Η Άννα Αϊβαζόγλου υπηρέτησε τους «Ίωνες» και την τοπική κοινωνία με ήθος, σεμνότητα και ανιδιοτέλεια, για να διατηρήσει τη μνήμη του Μικρασιατικού Ελληνισμού. Χάρη στο πάθος που τη διέκρινε, ανέδειξε τον προσφυγικό κόσμο της Νέας Ιωνίας, ενώ οι «Ίωνες» ξεπέρασαν τα όρια του νομού και έγιναν γνωστοί ανά το πανελλήνιο. Ήταν η «ψυχή» των «Ιώνων» και θα βρίσκεται για πάντα στις καρδιές μας», είχε αναφέρει σε χαιρετισμό της η κ. Πετσιάβα.
Σύμφωνα με την πρόταση της Πολιτιστικής εστίας Μικρασιατών «Ίωνες» για την ονοματοδοσία του χώρου:
«Έτσι θα οριστικοποιηθεί και από τον Δήμο μας η οφειλόμενη τιμή στην άληστη μνήμη της Άννας Αϊβαζόγλου που υπήρξε – και είναι γνωστό πλέον σε όλους – φωτεινός διαχρονικός οδοδείκτης και ταυτόχρονα υψηλό σύμβολο στην όλη εκπαιδευτική, την πνευματική και την πολιτιστική αναβάθμιση της πόλης μας, για πάνω από σαράντα χρόνια.». Ομόφωνα αποφασίστηκε να ονομαστεί ο χώρος έμπροσθεν της κεντρικής εισόδου του κτιρίου Πολιτιστικής εστίας Μικρασιατών «Ίωνες» σε Πλατεία Άννας Αϊβαζόγλου. Η ονομασία της μικρής πλατείας σε πλατεία Άννας Αϊβαζόγλου θα θυμίζει το έργο της, το οποίο θα έπρεπε, σύμφωνα με τον κ. Μουλά, κατά μεγάλο μέρος, να είχε κάνει η Πολιτεία και ο πρώην Δήμος Νέας Ιωνίας.
Ακολουθήστε το myvolos.net στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
