Το αρχαίο DNA έχει αποκαλύψει ότι το είδος μας, ο Homo sapiens, διασταυρώθηκε κάποτε με τους Νεάντερταλ, όμως ποια ήταν η φύση αυτών των συναντήσεων κατά τη Νεολιθική Εποχή, πριν από δεκάδες χιλιάδες χρόνια; Ευρήματα που ήρθαν στο φως σε ένα σπήλαιο στη σημερινή Τουρκία δείχνουν ότι οι δύο ομάδες δεν συνυπήρχαν απλώς στην ίδια περιοχή, αλλά ενδέχεται να μοιράζονταν ορισμένες πολιτισμικές παραδόσεις, κατασκευάζοντας παρόμοια εργαλεία και συλλέγοντας το ίδιο είδος κοχυλιού.
«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι οι Νεάντερταλ και οι Homo sapiens πιθανότατα μοιράζονταν κάτι περισσότερο από τον ίδιο χώρο», δήλωσε στο CNN ο κύριος συγγραφέας της μελέτης, Ισμαΐλ Μπαϊκάρα, αναφερόμενος στη νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε αυτή την εβδομάδα στο περιοδικό «PNAS».
«Αν και δεν μπορούμε ακόμη να αποδείξουμε άμεση επαφή, η αξιοσημείωτη συνέχεια στην τεχνολογία, στις πρακτικές κυνηγιού και στη μεταφορά διακοσμητικών κοχυλιών συνάδει με την ιδέα ότι αυτοί οι πληθυσμοί αλληλεπιδρούσαν και μοιράζονταν πολιτισμικές παραδόσεις με την πάροδο του χρόνου», πρόσθεσε.
Οι αρχαιολόγοι γνώριζαν εδώ και χρόνια την ύπαρξη του σπηλαίου Ucagızli II στη νότια Τουρκία, όμως η πρώτη συστηματική ανασκαφή ξεκίνησε το 2020, σύμφωνα με τον Μπαϊκάρα, καθηγητή στο Τμήμα Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Γκαζιαντέπ στην Τουρκία. Απολιθώματα που βρέθηκαν στο σπήλαιο- τέσσερα δόντια και ένα τμήμα γνάθου με δύο ακόμη δόντια- έδειξαν ότι οι Νεάντερταλ κατοικούσαν στην περιοχή πριν από 77.000 έως 59.000 χρόνια. Οι Homo sapiens εγκαταστάθηκαν εκεί αργότερα, πριν από 59.000 και 47.000 χρόνια. Οι χρονικές αυτές περίοδοι προσδιορίστηκαν μέσω της χρονολόγησης των στρωμάτων ιζήματος μέσα στα οποία βρέθηκαν τα απολιθώματα.
Κατά την περίοδο αυτή, και τα δύο είδη κατασκεύαζαν παρόμοια λίθινα εργαλεία σε ένα στυλ γνωστό ως Mousterian, το οποίο πήρε το όνομά του από το αρχαιολογικό καταφύγιο στη Γαλλία όπου εντοπίστηκαν για πρώτη φορά τέτοια εργαλεία. Παράλληλα, κυνηγούσαν τα ίδια είδη ζώων, όπως αγριοκάτσικα, ελάφια και αγριογούρουνα.
Μία από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις για τους ερευνητές ήταν η ανακάλυψη ενός συγκεκριμένου τύπου κοχυλιού από το μαλάκιο Columbella rustica– τόσο στα στρώματα των Νεάντερταλ όσο και σε εκείνα των Homo sapiens- το οποίο ήταν πολύ μικρό για να χρησιμεύσει ως τροφή.
Ορισμένα από τα κοχύλια έφεραν οπές, γεγονός που υποδηλώνει ότι μπορεί να χρησιμοποιούνταν ως διακοσμητικά αντικείμενα. Οι συγγραφείς της μελέτης τα χαρακτήρισαν «manuports», δηλαδή αντικείμενα που μεταφέρθηκαν σκόπιμα από ανθρώπους μακριά από τον τόπο προέλευσής τους. Αν και το συγκεκριμένο κοχύλι είχε συνδεθεί μέχρι σήμερα αποκλειστικά με τον Homo sapiens, οι ερευνητές εκτιμούν ότι είναι πολύ πιθανό να είχε αξία και για τους Νεάντερταλ.
«Οι Νεάντερταλ συνέλεγαν και μετέφεραν σκόπιμα αυτό το κοχύλι από τις ακτές της Μεσογείου, παρότι υπήρχαν διαθέσιμα πολλά άλλα είδη κοχυλιών. Παράλληλα, οι σύγχρονοι άνθρωποι στην ίδια περιοχή επίσης συνέλεγαν Columbella rustica», δήλωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης Ναόκι Μοριμότο, ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Κιότο στην Ιαπωνία.
Η έξοδος από την Αφρική
Το σπήλαιο Ucagızli II είναι ένας από τους ελάχιστους γνωστούς αρχαιολογικούς χώρους που χρονολογούνται σε μια κρίσιμη αλλά ελάχιστα γνωστή περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας.
Περίπου πριν από 60.000 χρόνια, μια μεγάλη μετακίνηση του ανθρώπινου είδους έξω από την Αφρική οδήγησε τελικά στην εξάπλωση των σύγχρονων ανθρώπων σε ολόκληρο τον πλανήτη, αν και ορισμένες πρωτοπόρες ομάδες είχαν εγκαταλείψει την ήπειρο πολύ νωρίτερα.
Οι επιστήμονες θεωρούν ότι κατά τη διάρκεια αυτού του μεγάλου κύματος μετανάστευσης, οι σύγχρονοι άνθρωποι πιθανότατα συναντήθηκαν και διασταυρώθηκαν με Νεάντερταλ σε περιοχές όπως η σημερινή Τουρκία. Ωστόσο, αυτή η υπόθεση βασίζεται κυρίως σε πληθυσμιακά μοντέλα που προκύπτουν από την ανάλυση αλληλουχιών DNA. Τα άμεσα αρχαιολογικά στοιχεία από αυτή την κρίσιμη περίοδο στην περιοχή του Λεβάντε- μια περιοχή που σήμερα περιλαμβάνει περίπου τη Μέση Ανατολή και την Τουρκία- παραμένουν περιορισμένα και αποσπασματικά. Η νέα μελέτη αναφέρει ότι δεν είναι ακόμη σαφές αν οι Homo sapiens που βρήκαν καταφύγιο στο σπήλαιο αποτελούσαν μέρος αυτού του μεγάλου μεταναστευτικού κύματος ή αν ήταν απόγονοι των πρώτων ομάδων που είχαν φτάσει νωρίτερα.
Ο Μπαϊκάρα σημείωσε ότι απαιτούνται περισσότερα αρχαιολογικά στοιχεία για να διαπιστωθεί αν το σπήλαιο στην Τουρκία αποτελεί εξαίρεση ή αν αντανακλά μια ευρύτερη πραγματικότητα.
«Αυτή η μοναδική περίπτωση δείχνει ότι ο πολιτισμός διαμορφώνεται όχι μόνο από τη βιολογία, αλλά και από τις τοπικές παραδόσεις, επιτρέποντας σε διαφορετικά είδη που ζουν στην ίδια περιοχή να διατηρούν κοινές συμπεριφορές για χιλιάδες χρόνια», κατέληξε ο ερευνητής.
Πηγή: CNN
www.ertnews.gr
Ακολουθήστε το myvolos.net στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
